ธนา จำนงค์ จริงใจจึงอยู่รอด
เรานัดเจอกับสาวสวย น่ารัก และฮา เธอเป็นพีอาร์ให้กับสถานีโทรทัศน์แห่งหนึ่ง เธอบอบบางร่างเล็ก ผิวขาวแบบสาวที่มีเชื้อสายจีน เธอแทนตัวเองว่า “ใหม่”
โดย...กองทรัพย์ ภาพ กิจจา อภิชนรจเรข
เรานัดเจอกับสาวสวย น่ารัก และฮา เธอเป็นพีอาร์ให้กับสถานีโทรทัศน์แห่งหนึ่ง เธอบอบบางร่างเล็ก ผิวขาวแบบสาวที่มีเชื้อสายจีน เธอแทนตัวเองว่า “ใหม่” และเมื่อคุยไปพักใหญ่ เธอก็มีชื่อเสียงเรียงนามที่เป็นสมบัติติดตัวมา “ใหม่ ชื่อจริงว่า ธนา จำนงค์” เราชะงัก อีกสักครั้งซิ! เธอยืนยันคำเดิม
แม้จะรู้อยู่ก่อนว่าใหม่เป็นสาวประเภทสอง แต่น้อยนักที่จะมีสาวประเภทสองครองชื่อในบัตรประชาชนไว้ เมื่อเธอกลายเป็นสาวสวยโดยสมบูรณ์ ใหม่บอกเหตุผลว่า ทุกวันนี้ก็มีคนยุให้เปลี่ยนชื่อตลอดเวลาเพราะมันขัดกับหน้ามาก "เมื่อนานมาแล้วใหม่เคยปรึกษาแม่ว่าจะเปลี่ยนชื่อดีไหม? แม่ก็บอกแค่ว่าจะเปลี่ยนทำไม ตอนเกิดก็ตั้งใจจะตั้งชื่อนี้ให้ ตอนที่ฟังเราคิดเลยว่าเขาใส่ใจเรามาก แล้วอีกอย่างท่านไม่เคยห้ามเราทำอะไรเลย แต่มีแค่เรื่องนี้ที่แม่ขอก็เลยไม่เปลี่ยนชื่อ และไม่มีความคิดอยากเปลี่ยนชื่ออีกเลย เพราะเราก็ไม่ได้ปิดบังว่าเราเป็นสาวประเภทสอง”
ใหม่ย้อนถึงวัยเด็กของเด็กชายธนาที่เติบโตมาในจังหวัดน่ารักอย่างอุทัยธานี และมีพ่อแม่เป็นข้าราชการ เธอพบว่ากับพ่อแล้วเธอเป็นเด็กซนและมักจะชอบรถยนต์เครื่องกลใหญ่ และไม่มีวี่แววว่าลูกชายโตมาแล้วจะกลายเป็นลูกสาวได้เลย
“เท่าที่ทำได้จะมีอยู่สองอย่างที่ชอบทำคือการแอบเอาชุดสวยๆ ของแม่มาใส่ และถ่ายรูป โดยมีน้าเป็นผู้สนับสนุน (หัวเราะ) เพราะคุณแม่เป็นครูก็จะมีชุดสวยๆ ความมาแตกตอนน้าไปอัดรูปมา แม่เลยรู้เลย แต่ก็ไม่ได้กีดกันหรือห้ามอะไร แต่ท่านก็ไม่ได้สนับสนุนให้เดินทางนี้เท่าไหร่”
ถึงจะชอบความสวยความงามแบบเด็กผู้หญิง แต่ขณะเดียวกันใหม่ก็ยังคงชอบกิจกรรมแบบเด็กผู้ชาย ซึ่งกิจกรรมสุดโปรดของเธอตอนเด็กๆ ไม่ใช่กระโดดหนังยางแบบเด็กผู้หญิง หรือเล่นตุ๊กตา แต่คือการติดตามพ่อไปดูรถตักดิน รถบรรทุกดิน "เราชอบกิจกรรมแบบเด็กผู้ชาย ก็ยังแปลกใจอยู่ว่าทำไมถึงกลายมาเป็นแบบนี้ ทุกเย็นจะให้พ่อพาไปดูรถตักดิน ชอบฟังเสียงรถขนทรายที่ดังตึ้ม! ตึ้ม! ซึ่งพ่อเองก็คงไม่ได้คาดคิดว่าลูกจะโตมาแล้วเป็นสาวประเภทสองที่แกรนด์โอเพนนิ่งได้ขนาดนี้ (หัวเราะ)
ถึงจะชอบเล่นซนใหม่ก็ไม่ได้สับสนนะคะ ใหม่ชัดเจนมากว่าอยากจะเป็นผู้หญิง เราอยากสวยแบบเด็กผู้หญิง แต่ตอนนั้นเราเรียนที่โรงเรียนก็เป็นเด็กชายไว้ผมเกรียนมาตลอด และเมื่อเรามาเรียนระดับปริญญาตรี ที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ซึ่งค่อนข้างให้อิสระกับเพศที่หลากหลาย ตอนแรกใหม่ซื้อชุดนักศึกษาชายไว้ 3 ชุด แต่ใส่ได้แค่สองวันเองเพราะรู้สึกว่าไม่ใช่เรา วันที่สามแต่งหญิงไปเรียนเลยค่า (หัวเราะ) ไปทั้งผมเกรียนเลยค่ะ ก็เก๋ๆ แบบนางเอกเรื่องกุมภาพันธ์เลยทีเดียว ชุดนักศึกษาชายก็ทิ้งเลย ตัดสินใจว่าฉันจะเริ่มแล้วนะ (หัวเราะ)" ใหม่เล่าเส้นทางสู่การเป็นสาวเต็มตัว ด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี
ดูเหมือนว่าการเปลี่ยนแปลงตัวเองของใหม่จะทำปุบปับ ทำเมื่อเธอเดินออกห่างจากอกพ่อแม่ แต่เธอบอกว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้นซะทีเดียว เพราะเธอเปิดเผยทุกเรื่องกับครอบครัว ดังนั้น พ่อและแม่ตลอดจนญาติพี่น้องต่างรับรู้การเปลี่ยนแปลง และค่อยๆ ยอมรับตัวตนของเธอเรื่อยมา เมื่อวันที่เธอตัดสินใจจะกลายเป็นหญิงสาว พ่อแม่จึงไม่ห้ามปรามหรือขัดขวาง
"เราค่อยๆ พิสูจน์ตัวเองให้ครอบครัวเห็นว่าเราดูแลตัวเองได้ เราเรียนหนังสือและทำงานส่งเสียตัวเองไม่ให้ท่านเป็นห่วง ใหม่เพิ่งจะตัดสินใจเสริมหน้าอกเมื่อสามปีที่แล้ว และตกลงใจจะแปลงเพศจริงๆ เมื่อปีที่ผ่านมานี้เอง เรารอให้พร้อมคือเราทำงาน ดูแลตัวเองได้ พ่อแม่ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรแล้วจึงตัดสินใจทำ ตอนนี้พ่อก็เรียกเราว่าลูกสาวแล้ว เมื่อก่อนที่ท่านห้ามโน่นห้ามนี่บ้างคงเป็นห่วงเราว่าจะอยู่ลำบาก ไม่มีงานทำ หรือเป็นเด็กเกเร เพราะภาพติดตาของหลายๆ คนก็ต้องคิดว่าถ้าเป็นกะเทยก็ต้องแรง ต้องทำตัวเป็นจุดเด่น พ่อก็เลยอาจจะยังไม่มั่นใจ ซึ่งเราก็ไม่เคยสร้างความลำบากใจแบบนั้นให้พ่อแม่เลย ทำให้ท่านไว้ใจและปล่อยให้เราใช้ชีวิตของตัวเอง"
เรียกได้ว่าใหม่เติบโตมาโดยปราศจากข้อขัดแย้งอย่างรุนแรงในชีวิต จึงทำให้เธอกลายเป็นเด็กอารมณ์ดีมากคนหนึ่ง ถึงแม้จะโดนล้อก็ไม่คิดอะไรและไม่เคยเอามาเป็นทุกข์ แต่เรื่องที่ทำให้วัยรุ่นของใหม่เป็นทุกข์ที่สุดคือ การถูกไถผมเกรียน แต่เมื่อโตขึ้นผมยาวเป็นสาวเต็มตัว ความทุกข์ใจเรื่องความรักก็ตามมา "เมื่อก่อนตอนถูกตัดผมเราจะทุกข์มาก (ดูเป็นเรื่องใหญ่สำหรับคนอยากสวย) แต่มันกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยเมื่อเราโตขึ้น ใหม่ไม่เคยจะสมหวังกับความรักเท่าไหร่ เราเปิดเผยว่าเราเป็นสาวประเภทสองตั้งแต่แรก ไม่เคยโกหก และแฟนเราก็รับได้ ดังนั้นเงื่อนไขเรื่องเพศของเราจึงไม่สร้างปัญหาเรื่องนี้ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องอีโก้ของแต่ละคนมากกว่า ซึ่งมันก็เป็นปัญหาที่เกิดได้กับคู่รักในทุกวิถีนะใหม่ว่า"
เมื่อถามถึงการจัดการกับความทุกข์ใจ ใหม่บอกสั้นๆ ว่า "แค่คุยกับพ่อกับแม่ก็หายแล้ว พ่อแม่แค่ฟังเสียงเราทางโทรศัพท์ก็รู้ว่าเรามีความทุกข์ ท่านไม่พูดอะไรมาก แค่บอกให้ค่อยคิดค่อยทำ ความทุกข์ทุกอย่างต้องการเวลา แล้วมันก็จริงตามนั้น สิ่งเดียวที่พ่อแม่เป็นห่วงคืออยากให้เก็บเงินไว้เยอะๆ เพราะเราใช้เงินเก่ง แต่ก็เก็บเงินเก่งเหมือนกัน เพราะเราวางแผนการออมมาตั้งแต่เด็ก ถ้าไม่ได้อยู่ในวงการนี้ก็คงจะมีกิจการเล็กๆ ของตัวเอง อยากทำร้านเสื้อผ้า” แต่ก่อนจะถึงขั้นตอนนั้น ใหม่บอกว่าเคยมีบทเรียนจากการทำธุรกิจที่ล้มเหลวมาแล้ว เธอจึงคิดแล้วคิดอีก
“ตอนเรียนปีสี่ ใหม่เคยจะทำครีมขึ้นมา เก็บเงินมาทั้งหมดหลายแสนทุ่มกับครีม แต่ในตอนนั้นความอดทนต่ำ เพราะกว่าครีมตัวหนึ่งจะผ่านขั้นตอนออกสู่ตลาดมันมีหลายขั้นตอนมากๆ พอมีปัญหาก็ถอดใจ ตอนนั้นแค่รู้สึกเหนื่อยมากๆ ทิ้งเงินลงทุนทั้งหมดแล้วหันหลังให้ บทเรียนจากครั้งนั้นทำให้ใหม่คิดว่าไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ ถ้าจะทำอะไรต้องคิดให้เยอะจนกลายเป็นคนคิดเยอะไปเลย”
ใหม่บอกว่า ตอนนี้หน้าที่ของเธอนอกจากทำงานที่เธอรักแล้ว ก็ต้องทำหน้าที่ลูกเพื่อพ่อแม่ไม่ให้ทั้งสองท่านต้องเป็นห่วง “เราต้องดูแลตัวเองให้ได้และดูแลพวกท่านตามกำลังของเราให้ดีที่สุด ใหม่รู้สึกขอบคุณตัวเองที่ตั้งใจเรียนมาตั้งแต่เด็ก ถึงแม้ว่าเราจะเกเรไปบ้างก็ทำให้เราดึงตัวเองกลับมาได้เร็ว ตอนโตเรารู้เลยว่าการเรียนเป็นสิ่งสำคัญมาก ยิ่งเป็นเพศที่สามยิ่งสำคัญ”
