สัมผัสสร้างฮอร์โมนความรัก

โดย...กาญจนา อายุวัฒน์ธนชัย ภาพ คลังภาพโพสต์ทูเดย์

เว็บไซต์ไซค์เซ็นทรัล (www.psychcentral.com) สังคมออนไลน์ด้านสุขภาพจิตที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดตั้งแต่ปี 1995 เผยแพร่บทความเรื่อง พลังแห่งการสัมผัส (The Power of Touch) ว่าการสัมผัสเป็นการกระทำที่เรียบง่ายแต่มีพลังอย่างมาก

คนทั่วไปมักคิดว่าการสัมผัสคือการแสดงออกของสัตว์สังคมเพื่อสร้างความสัมพันธ์และความเชื่อใจ แต่เบื้องหลังความรู้สึกเหล่านั้นมีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ กล่าวคือ เมื่อคนได้รับการติดต่อผ่านการสัมผัสแล้วร่างกายจะปล่อยฮอร์โมนที่ชื่อว่า ออกซิโทซิน (Oxytocin) เป็นสารสื่อประสาทชนิดหนึ่งที่มีอิทธิพลต่อการทำงานของสมองและสุขภาพ ทำให้จิตใจสงบ คลายเครียด กระตุ้นอารมณ์ทางเพศ ส่งเสริมให้มีจิตเมตตา และจะหลั่งออกมาพร้อมกับเอนดอร์ฟินขณะออกกำลังกาย

ออกซิโทซินจึงได้ชื่อว่าเป็นฮอร์โมนแห่งความรัก ฮอร์โมนแห่งการกอดรัด และฮอร์โมนแห่งความเชื่อใจ เพราะส่งเสริมให้เกิดความรัก ความผูกพัน และความไว้เนื้อเชื่อใจซึ่งกันและกัน ผ่านการจับมือ การโอบกอด การนวด รวมถึงยังหลั่งออกมาขณะมีเพศสัมพันธ์ ขณะคลอดและให้นมบุตร

ยกตัวอย่างในชีวิตประจำวันหากเจ้านายสั่งให้ทำอะไรโดยที่มีการจับแขนหรือจับไหล่ลูกน้องไปด้วย ลูกน้องจะรู้สึกว่าอยากทำงานให้อย่างเต็มใจ หรือพนักงานเสิร์ฟอาจมีการแตะตัวลูกค้าบ้างเพื่อหวังทิปที่มากขึ้น ในแง่ของหนุ่มสาว ผู้หญิงจะแตะตัวผู้ชายเพื่อเชื้อเชิญให้ผู้ชายสัมผัสตอบ ในขณะที่ผู้ชายจะสัมผัสตัวผู้หญิงเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น แต่ทั้งนี้ใช่ว่าทุกการสัมผัสจะเกิดขึ้นเพื่อความสนใจทางเพศ บางคนอาจมีนิสัยถึงเนื้อถึงตัวก็เป็นได้

การสัมผัสมีพลังอย่างมากต่อความสัมพันธ์ เรื่องนี้คุณผู้ชายพึงรู้ไว้ว่า คุณผู้หญิงมีฮอร์โมนออกซิโทซินมากกว่าผู้ชาย ดังนั้นจึงมีความรักความผูกพันกับผู้คนและนิยมการโอบกอดมากกว่า ดังนั้นหากต้องการให้เธอมีความสุขหรือรู้สึกถึงความรักก็ต้องมีการสัมผัสเป็นตัวช่วย ทั้งนี้คำพูดก็เป็นปัจจัยสำคัญเท่าๆ กันกับการกระทำ หากรักก็ควรพูดว่ารัก เพราะแม้ว่าการกระทำจะสื่อสารถึงคำนั้นแต่วาจาก็เป็นหลักฐานที่ชัดเจนและเข้าใจง่าย