ร็อกรำลึก (อำลา) อดีต Stone Temple Pilots

....เพ็ญแข

เมื่ออัลเทอร์เนทีฟร็อกรุ่งเรืองในต้นทศวรรษ 1990 วงจากลอสแองเจลิสที่ใช้ชื่อว่า สโตน เท็มเพิล ไพล็อตส์ นับเป็นหนึ่งในศิลปินที่ได้รับการยอมรับและชื่นชม

โด่งดังไล่หลังวงอย่าง ซาวด์การ์เดน, อลิซ อิน เชนส์, เพิร์ลแจม ฯลฯ มาติดๆ สโตน เท็มเพิล ไพล็อตส์ ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกคือ สกอตต์ ไวแลนด์ (นักร้องนำ), ดีน เดลีโอ (กีตาร์), โรเบิร์ต เดลีโอ (เบส) และ เอริก เครตซ์ (กลอง) พวกเขาเป็นเจ้าของ 16 เพลงที่ขึ้นอันดับสูงๆ ในบิลบอร์ดร็อกชาร์ต (ในจำนวนนี้มีถึง 6 เพลงที่ขึ้นถึงอันดับ 1) ทั้งยังได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาเบสต์ ฮาร์ด ร็อก เพอร์ฟอร์แมนซ์ ในปี 1994 และขายผลงานได้เกือบ 40 ล้านแผ่นทั่วโลก

ด้วยสมาชิกบางคนมีปัญหาชีวิต อย่างเช่น สกอตต์ ที่ต้องต่อสู้กับอาการติดยาเสพติดอย่างหนักจนต้องเข้ารับการบำบัด รวมกับปัญหาอื่นๆ ทำให้วงเฟดตัวเองออกไปจากแสงไฟอยู่พักใหญ่ และระหว่างพักวง สกอตต์ก็มีโอกาสได้ทำงานเดี่ยวรวมทั้งทำงานกับเพื่อนๆ วงเวลเวต รีโวลเวอร์ ซึ่งประสบความสำเร็จไม่น้อย

อาจเพราะความคิดถึง สโตน เท็มเพิล ไพล็อตส์ จึงกลับมาเพื่อออกทัวร์คอนเสิร์ตในปี 2008 ด้วยความกระหายของทั้งแฟนเพลงและตัววง ผลก็คือ อัลบั้มนี้ ซึ่งเป็นงานชุดที่ 6 ของวงซึ่งมีความสำคัญสำหรับพวกเขาอยู่ไม่น้อย สโตน เท็มเพิล ไพล็อตส์ จึงนำชื่อวงมาตั้งเป็นชื่ออัลบั้ม หลายคนตั้งข้อสังเกตว่า นี่อาจจะเป็นผลงานเพื่อกล่าวคำอำลาก่อนจะไม่มีวงนี้อีกต่อไป

สิ่งที่ทำให้ สโตน เท็มเพิล ไพล็อตส์ แตกต่างไปจากหลายๆ วงอัลเทอร์เนทีฟร็อกในยุคโน้นคือ การใส่ใจในการแต่งเพลง ความเข้มข้นในเชิงดนตรี ขณะที่วงอื่นแต่งเพลงยาวเฟื้อย อัดแน่นด้วยรายละเอียดที่รกและรำคาญหู แต่งานของพวกเขาสั้นกระชับกว่า ขณะที่ดนตรีนั้นก็โดดเด่นด้วยความสามารถเฉพาะตัว โดยเฉพาะเสียงกีตาร์ที่สะดุดหูอย่างตั้งใจ รวมกับเมโลดีที่ติดหูได้อย่างง่ายดาย

งานชุดนี้ สโตน เท็มเพิล ไพล็อตส์ ยังคงรักษาตัวตนของพวกเขาไว้ส่วนหนึ่ง สิ่งที่เห็นเป็นความเปลี่ยนแปลงคือ การตัดทอนรายละเอียดของเพลงออกไป ทำให้เพลงของพวกเขาเป็นร็อกเรียบๆ ไม่ซับซ้อน ขณะที่ชั้นเชิงทางดนตรีของพวกเขาที่ยังคงเหนียวแน่น

ดนตรีร็อกของสโตน เท็มเพิล ไพล็อตส์ หลากสีสันด้วยการนำกลิ่นอายของดนตรีบราซิเลียน แจ๊ซ และคันทรีมาผสมผสาน หลายเพลงมีท่อนฮุกที่สุดแสนป๊อปและน่าจะติดหูง่ายๆ อย่างเพลง Maver นั้นมีส่วนคล้ายกับเพลงอาร์แอนด์บี Huckleberry Crumble เป็นเพลงร็อกที่ฟังเพลิดเพลิน ฟังเผินๆ อาจนึกว่าเป็น แอโรสมิท ได้

อาจจะไม่มีอะไรใหม่เพิ่มเติมเข้ามาให้ชวนตื่นเต้น แต่ สโตน เท็มเพิล ไพล็อตส์ ก็มีเพลงป๊อปร็อกที่ฟังง่ายๆ ไม่ซับซ้อน ยังคงโดดเด่นด้วยเสียงกีตาร์มานำเสนอ ทุกเพลงในอัลบั้มมีโทนที่นุ่มนวลกว่างานของ วงเมื่อ 20 ปีก่อนโน้นอย่างเห็นได้ชัด

การกลับมาของ สโตน เท็มเพิลไพล็อตส์ ทำให้วัยรุ่นแห่งยุค 1990 ตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย แต่เด็กวัยรุ่นยุคนี้อาจจะไม่รู้สึกอะไรเลย!!! เมื่อ สโตน เท็มเพิล ไพล็อตส์ กลับมาทำงานอีกครั้ง แฟนๆ ก็คงให้การสนับสนุนเต็มที่ ถ้าหากว่าแฟนๆ ของพวกเขา (ที่วันนี้น่าจะอายุราว 40 ปีแล้ว) ยังอยากฟังเพลงร็อกแบบนี้อยู่ ?

หากว่าอัลบั้มนี้คือการกลับมารวมตัวครั้งสุดท้ายก็นับว่า สโตน เท็มเพิล ไพล็อตส์ ได้กล่าวคำอำลากับทุกคนได้เรียบร้อย หมดจด และงดงามไม่น้อย