บ้านรับมิตร ของ ปฐมา หรุ่นรักวิทย์

โดย...โยธิน อยู่จงดี

บ้านทรงไทยพื้นถิ่นทั้ง3หลังซ่อนตัวอย่ใูนมุมหนึ่งของชานเมืองบรรยากาศที่ดูเงยีบสงบ“ปฐมาหรุ่นรักวิทย์”เจ้าของรางวัลสถาปนิกรางวัลศิลปินดีเด่นศิลปาธร2553นั่งทำงานอยู่ในโฮมออฟฟิศของเธอเองในห้องเล็กๆที่นอกหน้าต่างมีต้นไม้เขียวขจีรายล้อมรอบบ้าน

ปฐมาบอกกับเราว่าเธอเป็นคนที่มีมิตรสหายมากมายในทุกที่และส่วนมากเพื่อนๆของเธอก็มักจะนิยมเดินทางมาเยี่ยมเยือนบ้านหลังน้อยๆของเธออย่างไม่ขาดสายกระทั่งเกิดความคิดขึ้นว่าบ้านหลังใหม่ที่เธอจะออกแบบด้วยตัวเองจะต้องคำนึงถึงเพื่อนๆของเธอเป็นอันดับแรก

 

“ต้องเล่าย้อนกลับไปเมื่อราวๆ20ปีที่แล้วพื้นที่ตรงนี้มีเพียงแค่ถนนสองเลนมีบ้านไม่กี่หลังโรงเรียนแล้วก็วัดไม่มีศูนย์การค้าความเจริญไม่เข้า

เวลาที่มีงานกลุ่มกับเพื่อนที่ต้องทำร่วมกันในวันหยุดเพื่อนๆก็จะนัดกันมาทำงานกลุ่มที่บ้านเราด้วยความที่เป็นบ้านที่มีพื้นที่กว้างให้วิ่งเล่นหลังบ้านติดคลอง มีคูน้ำให้พายเรือ มีต้นกล้วย มีอะไรให้เล่นเยอะแยะที่สวน บ้านเราเลยกลายเป็นสถานที่ที่เพื่อนๆ อยากจะมาทำงานกลุ่มมาเล่นกัน

 

แล้วก็ไม่ได้เป็นเฉพาะเพื่อนสมัยประถมเพื่อนสมัยมัธยม มหาวิทยาลัย ไปจนถึงเรียนจบจากต่างประเทศก็ยังมีเพื่อนต่างชาติอีกมากมาย ไม่รู้เพื่อนๆ มาจากไหนกันเยอะแยะพอเรียนจบก็แวะมาเยี่ยมเยือนอยู่บ่อยครั้ง

โจทย์แรกของเราก็คือเราคำนึงถึงเพื่อนเป็นหลัก จึงทำบ้านแบบไทยพื้นถิ่นเป็น 3หลัง หลังนึงสำหรับเพื่อนๆ มาพักผ่อน อีกหลังเป็นห้องพักและเก็บหนังสือ และอีกหลังสำหรับทำครัวปาร์ตี้กับเพื่อนๆ ตั้งแต่สร้างมากเกือบ 14 ปี ก็มีเพื่อนๆ แวะเวียนกันเข้ามาไม่ขาดสายเหมือนอย่างที่เราคิดไว้จริงๆ

 

แล้วเขาก็สามารถอยู่ได้เหมือนเป็นบ้านของเขาเอง โดยไม่รบกวนความเป็นส่วนตัวของเราและครอบครัว”

ส่วนมุมโปรดที่เธอชอบมากที่สุดก็คือห้องทำงาน ปฐมา เล่าว่า ก่อนหน้านี้บ้านหลังนี้เคยใช้เป็นบ้านเก็บหนังสือพอเปลี่ยนมาเป็นโฮมออฟฟิศห้องนี้ก็ปรับมาเป็นห้องทำงานออกแบบแนวเรียบๆ ให้อยู่แล้วรู้สึกสงบสามารถนั่งทำงานได้ยาวกว่า เฟอร์นิเจอร์ภายในห้องก็เลือกใช้ของเก่าเอามาประยุกต์เท่าที่มีอย่างตู้เก็บเอกสารก็เป็นตู้กับข้าวเก่าที่ไม่ใช่แล้วมาทาสีขาว

 

โต๊ะทำงานที่เห็นเป็นไม้ต่อเรือ สมัยก่อนคุณตาเป็นช่างต่อเรือ แผ่นนี้เป็นไม้ต่อเรือแผ่นสุดท้ายในบ้าน ทิ้งไว้จมอยู่ในโคลนดินก็ขุดขึ้นมาต่อเป็นโต๊ะทำงานแล้วก็ทำให้คิดถึงท่านไปด้วยในตัวทุกเย็นเราจะไปรับประทานอาหารที่บ้านคุณแม่ บางวันหลานๆ ก็จะมานั่งวาดภาพระบายสีที่นี่ ก็เป็นชีวิตที่เรียบง่าย มีเพื่อนมีหลานๆ มาวิ่งเล่นหลังเลิกเรียน

“ที่จริงแล้วมนุษย์เรามีความสามารถในการปรับตัวให้เข้ากับธรรมชาติได้ทุกที่ แต่ถ้าเราสามารถปรับสิ่งรอบตัวให้เข้ากับชีวิตทุกอย่างก็น่าจะดีกว่า แต่สำคัญก็คือเราต้องรู้ว่าชีวิตเราดำเนินไปอย่างไรแล้วค่อยทำบ้านให้ตอบโจทย์ไปตามจังหวะการดำเนินชีวิตนั้น”