เมื่อหมดรัก ก็ควรบอกลา

โดย...ฟลาวเวอร์บอย ภาพ จากภาพยนตร์ Kill Your Darlings       

“นัท” กับ “ดอม” เป็นคู่รักชายรักชายที่คบหากันมาตั้งแต่ทั้งคู่เข้าเรียนมหาวิทยาลัย ชีวิตรักในช่วงนั้นช่างหวานชื่นเสียจนเพื่อนชายจริงหญิงแท้ต่างอิจฉาไปตามๆ กัน ความรักของทั้งคู่สวยงามอยู่ในโลกสีม่วงมาหลายปี กระทั่งเรียนจบพวกเขาเริ่มก้าวเข้าสู่ชีวิตการทำงานและแล้วปัญหารักร้าวก็เริ่มส่อเค้าลางให้เห็น

นัทกับดอมทำงานคนละบริษัท ด้วยภาระหน้าที่การงานที่รัดตัวทั้งวัน ทำให้ทั้งคู่ไม่มีแม้แต่เวลาจะส่งไลน์หากัน แต่ยังโชคดีที่ทั้งคู่เช่าอพาร์ตเมนต์อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่สมัยเรียน ช่วงค่ำๆ หลังเลิกงานจึงพอจะมีเวลาได้พูดคุยกันบ้าง บุคลิกของนัทเป็นหนุ่มเรียบร้อย นิสัยอ่อนโยน ชอบเอาใจใส่ รักใครรักจริง ส่วนดอมจะมีนิสัยแบบผู้ชายแมนๆ ไม่ค่อยจะใส่ใจสิ่งใดมากมายนัก

ช่วงแรกๆ ทั้งคู่ต่างก็แชร์ทุกเรื่องราวในที่ทำงานให้กันฟังอย่างสนุกสนานทุกวัน ดอมก็ยังคงแสดงความรักความห่วงใยต่อนัทเป็นปกติ แต่ช่วงไม่กี่เดือนมานี้ดอมมักเริ่มกลับดึกๆ ดื่นๆ เกือบทุกวัน นัทชวนคุยอะไรหรือถามว่าหิวไหม ดอมก็มักจะทำท่าทางง่วงเหงาหาวนอนและบอกว่าเหนื่อยอยู่เสมอ จนนัทรู้สึกเกรงใจ ต้องรีบไล่ให้ดอมไปอาบน้ำนอนก่อนทุกที นัทเองก็งงว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะรู้สึกว่าดอมดูแปลกๆ ไป

นัทงุนงงสงสัยได้ไม่นาน เพื่อนสาว (แท้) ตัวดีขาเมาท์ก็คาบข่าวร้ายที่ทำให้นัทถึงกับอึ้งพูดอะไรไม่ออกมาบอกถึงที่ ว่าวันนี้เห็นดอมไปกินข้าวกลางวันกับหนุ่มหน้าใสคนหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นเพื่อนที่ออฟฟิศ ผิดแต่ว่าทั้งคู่ดูสนิทสนมกันจนออกนอกหน้า มองเผินๆ แล้วดูคล้ายเป็นคู่รักที่กำลังอินเลิฟยังไงยังงั้น

พอเพื่อนเล่าจบ ความรู้สึกของนัทตอนนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจ ช่วงดึกๆ ของวันนั้นนัทจึงพูดกับดอมถึงเรื่องที่เพื่อนเล่าให้ฟัง แต่ดอมก็ตอบแค่ว่าไม่มีอะไร เป็นเพื่อนที่ทำงานอย่าคิดมาก

พฤติกรรมของดอมแปลกขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่ปากบอกว่าไม่มีอะไร แต่บางครั้งดอมก็มักไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงอยู่นานสองนาน เมื่อมีไลน์เด้งมาก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ โดยไม่สนใจว่ามีสายตาของนัทที่แอบมองมาด้วยความผิดหวัง หลังๆ นี้ยิ่งหนักข้อ บางวันดอมอ้างว่าต้องทำโอทีจนดึกและอาจจะค้างบ้านเพื่อน จากวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ที่เคยพากันไปเที่ยว ไปดูหนัง ไปกินข้าว ก็เริ่มขาดหาย เลยยิ่งทำให้นัทแน่ใจยิ่งขึ้นว่าใจดอมได้แปรเปลี่ยนซะแล้ว

ค่ำวันหนึ่งดอมโทรมาบอกว่าต้องทำโอทีดึกเช่นเคยและคงจะค้างบ้านเพื่อนเลย พอวางสายนัทตัดสินใจแต่งตัวออกจากอพาร์ตเมนต์เพื่อจะไปพิสูจน์ให้เห็นกับตา โดยมานั่งดักรอในมุมหนึ่งของร้านกาแฟใต้ตึกบริษัทของดอม จนเวลา 5 ทุ่ม ภาพที่เห็นคือดอมเดินโอบไหล่หนุ่มหน้าใสคนหนึ่งออกมาจากลิฟต์ ตอนนั้นอารมณ์นัทพุ่งปรี๊ดถึงขีดสุดรีบลุกขึ้นเดินไปดักทั้งคู่ที่หน้าตึกทันที

นัทถามว่า “จะเอายังไง…เลือกเขาใช่ไหม” ดอมอึ้งไม่ตอบ (คนที่มากับดอมถึงกับหน้าซีด) นัทจึงพูดไปเพราะความโกรธว่า “เราเลิกกันดีกว่า” แล้วสะบัดหน้าหันหลังเดินกลับออกมาทันที ในใจก็หวังว่าดอมจะตามมาง้อ แต่เปล่าเลยนัทกลับไปนั่งร้องไห้อย่างหนัก รู้สึกผิดหวังและเสียใจที่ทุ่มเทใจให้ดอมเต็มร้อย คืนนั้นนัทตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าในตอนเช้าเขาจะรีบเก็บข้าวของและเป็นฝ่ายย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์นี้เอง

หลังจากเก็บข้าวของตลอดทั้งวัน รถขนของที่นัดไว้ก็มารับในช่วงค่ำ ดอมกลับมาทันเวลาได้เจอนัทพอดี เขาเดินมากล่าวคำขอโทษที่เรื่องราวต้องลงเอยแบบนี้ นัทตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความเจ็บปวดว่า “คนเราถ้าหมดรักกันแล้ว ก็ควรบอกลากันซะดีกว่า”

แม้รักครั้งนี้จะจบลงไม่สวยนัก แต่อย่างน้อยนัทก็ได้เรียนรู้ว่า เวลารักใคร เราไม่ควรทุ่มเทใจไปเต็มร้อย ควรเผื่อพื้นที่ไว้สำหรับความผิดหวังบ้าง เมื่อชีวิตคิดบวกก็ทำให้นัทเศร้าได้ไม่นาน เขาลุกขึ้นมาปฏิวัติตัวเองใหม่โดยหันมาดูแลตัวเอง เข้าฟิตเนสฟิตร่างกาย ทำให้บุคลิกของเขาดูดีโดดเด่นจนไปสะดุดตา “วิน” หนุ่มหน้าตาดีบริษัทข้างๆ ทั้งคู่เริ่มทำความรู้จักและสานสัมพันธ์กันด้วยดี มีแววแฮปปี้ให้เห็น

นัทไม่ได้เข็ดกับความรัก แต่ยังไงซะครั้งนี้เขาก็ไม่ลืมที่จะเผื่อใจไว้สำหรับความผิดหวังแน่นอน