ศิลปินลาว ไขความลับของความงาม

ภาพใบหน้าผู้หญิงที่มองผาด แสงสีที่ปาดป้ายด้วยสีน้ำมัน ส่งให้ภาพนั้นดูมีมิติและสรุปความให้ได้ทันทีว่า “งาม” ทว่าเมื่อเดินเข้าไปใกล้ทีละนิดๆ จนสามารถเพ่งเห็นรายละเอียดได้ทั้งหมด จะสังเกตได้ถึงความผิดแปลกบนรูปหน้าที่ดูไม่สมส่วน แม้จะยังคงความงามในภายนอกที่ตามองเห็นอยู่ก็ตาม แต่อย่างไรเสีย ความงามที่ซ่อนอยู่ข้างในใบหน้านั้นไม่อาจมองเห็นได้ทันที และความงามในความหมายของแต่ละคนที่มองเห็นอาจแตกต่างกัน และความงามที่ซ่อนอยู่ข้างในของรูปหน้านั้นก็ไม่เหมือนกัน

“สีสะเล สีสะเหวย” ศิลปินชาวลาว เป็นผู้สร้างสรรค์ภาพปริศนานี้ขึ้น พร้อมตั้งชื่อชุดผลงานที่เป็นภาพใบหน้าผู้หญิงกว่า 10 ภาพ ว่า “ความงามที่ซ่อนอยู่”

“คนเราทุกคนเกิดมาต้องดิ้นรนเสาะแสวงหาความพอดีให้กับตัวเองตลอดเวลา แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต ขาดไปบ้าง เกินไปบ้าง ไม่มีใครหาความพอดีให้กับตัวเองได้ง่ายๆ หรือไม่เคยพบเห็นเคยรู้มาก่อน ว่าความพอดีที่ตัวเองต้องการนั้นอยู่ที่ไหน บางครั้งก็พบบ้าง แต่ก็เป็นเพียงชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น ไม่จีรังยั่งยืนตามที่คนเราต้องการ จึงนำมาสู่ห้วงความคิดของผม” สีสะเล เอ่ยถึงแรงบันดาลใจจนนำมาสู่นิทรรศการนี้

นิทรรศการความงามที่ซ่อนอยู่ นำเสนอผลงานจิตรกรรมร่วมสมัย โดยการใช้ภาพวาดหน้าหญิงสาวแทนค่าความงามในจินตนาการว่าคนที่มีความสวยงามนั้น ต้องมีลักษณะใบหน้ากลมกลึงได้รูป ดวงตาโต คิ้วโก่ง ปากเล็กสมสัดส่วน เพิ่มความน่าสนใจด้วยส่วนอื่นบนร่างกายที่มีความผิดปกติและเป็นความขัดแย้งกัน จุดมุ่งหมายของศิลปินชวนให้คิดติดตามต่อ ซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงตามภาวะและประสบการณ์ของผู้ชมแต่ละคน

 “ความงามที่แท้จริงคืออะไร” คำถามที่วนเวียนอยู่ในห้วงความคิดของสีสะเล จนเกิดมาเป็นแนวคิดในการทำงานศิลปะ “ใครเป็นคนกำหนดตัดสิน ว่าสิ่งนี้งาม สิ่งนี้ไม่งาม และความงามที่แท้จริงคืออะไร ต้องเป็นแบบไหน ในเมื่อยังหาความพอดีไม่ได้ หรือแท้จริงแล้วหากเราพอใจในความไม่พอดีนั้น อาจเกิดเป็นคำว่าพอดี พอดีในที่นี้คือพอดีในตัวเองก่อน แล้วจึงเกิดเป็นความงามที่แท้จริงของตัว ผมใช้ลักษณะของการ์ตูนเอเชียร่วมสมัย เพื่อสะท้อนให้เห็นถึงทัศนคติที่มีต่อความงามซึ่งเปลี่ยนแปลงไปในสังคมเหล่านี้ล้วนมาจากจินตนาการของผม แสดงให้เห็นถึงความงามในความไม่พอดี แต่เลือกที่จะพอใจกับสิ่งที่มีและสิ่งที่เป็น”

ในการทำงานศิลปะชุดนี้ สีสะเลเลือกใช้สีน้ำมันเพื่อสร้างงานชิ้นใหญ่ขึ้น โดยมีขนาด 1.2×1.4 เมตร และ 1.8x2  เมตร แต่เลือกใช้เทคนิคการวาดแบบสีน้ำ คือการสร้างเท็กซ์เจอร์ของพื้นผิวและสร้างสีให้ดูฟุ้งๆ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ดีของสีน้ำ “ผมชอบอะไรที่ดูซอฟต์ๆ ทำให้ภาพดูง่ายๆ ผมอยากวาดอะไรที่ใหญ่ๆ ถ้าใช้สีน้ำมันจะหนักไป หันมาใช้สีน้ำมันแต่ใช้อารมณ์สีน้ำ มันก็ออกมาแปลกๆ หน่อย ให้อารมณ์เบาๆ อย่างตอนนี้ผมสร้างตัวละครนี้ขึ้นมา ให้คนดูแล้วง่าย ดูแล้วติดตา แต่งานชุดต่อๆ ไปจะมีอะไรเพิ่มเติมเข้าไปอีก อาจจะเป็นแฟมิลี่ มีปัญหาหลายอย่างเพิ่มเข้าไป แต่ตอนนี้ผมใช้แค่สีแทนค่า ใช้แค่โทนร้อนกับโทนเย็น ผมพูดถึงเรื่องอารมณ์ที่ซ่อนอยู่ มนุษย์เรามีดีมีร้าย และบางรูปก็ใช้สีทั้งสองโทน  อย่างรูปผู้หญิงพื้นสีน้ำเงินผสมดำ มีสีส้ม มีเหลือง เป็นเลเยอร์ของสี เพราะผมคิดมาตลอดว่า การทำงานศิลปะคือทำอะไรให้มีความสุข ไม่ต้องบีบคั้นว่าจะต้องทำนั้นนี้ออกมา เขียนด้วยอารมณ์ จะรู้สึกดีมากกว่าบีบคั้นตัวเอง ทุกภาพที่ผมเขียนออกมา ชอบแล้วรู้สึกแบบไหนก็เขียนออกมา ดังนั้นผมตื่นเช้ามาอารมณ์นี้ก็ใช้สีน้ำ อีกวันรู้สึกแบบนี้ก็ใช้สีนี้กลบสีนี้ ทาไปเลย สุดท้ายก็ไม่มีการจบสิ้น งานของผมไม่ได้วางแผนว่ารูปนี้ต้องจบที่สีแบบนี้ ในแต่ละวันก็คิดไม่เหมือนกัน”

สุดท้ายศิลปินไขความลับของความงามที่ซ่อนอยู่ในงานศิลปะว่า “การที่ได้เห็นอะไรที่เราพึงพอใจเราต้องดูนานๆ ไม่ใช่ดูปุ๊บตัดสินใจได้เลย ในมุมของผมความพอดีคือความงาม แต่ความงามคืออะไร เราต้องศึกษา ว่าเราเข้าใจมันไหม ต้องเข้าใจก่อน ซึ่งที่สุดพอดีในที่นี้คือความพอดีในตัวเองก่อนก่อนที่จะตัดสินอะไร”

นิทรรศการ “ความงามที่ซ่อนอยู่” จัดแสดงถึงวันที่ 8 พ.ย. นัมเบอร์วันแกลอรี่ อาคาร เดอะสีลม แกลเลอเรีย ชั้น 4 กรุงเทพฯ

ประวัติศิลปิน

สีสะเล สีสะเหวย เกิดที่จำปาสัก ประเทศลาว

เริ่มสนใจในด้านศิลปะและมีโอกาสศึกษาเป็นจิตรกรสามเณร เรียนรู้ที่จะวาดรูปในแบบพุทธศาสนาดั้งเดิม ตั้งแต่ปี 2538 และได้ศึกษาการวาดด้วยเทคนิคสีน้ำในปี 2542 โดยการสมัครเรียนตามคอร์สต่างๆ ที่ศิลปินเปิดสอน

ในปี 2546-2547 ได้มีโอกาสไปศึกษาศิลปะที่ Adac ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นการลงเรียนคอร์สศิลปะ และศึกษาดูงานตามพิพิธภัณฑ์ต่างๆ จนมีโอกาสได้แสดงผลงานที่กรุงปารีส ในฐานะศิลปินอิสระ

ศิลปินศึกษาศิลปะและทำงานต่อเนื่อง ลองผิดลองถูกจนได้เอกลักษณ์เฉพาะตัว จนมีโอกาสได้แสดงผลงานตั้งแต่ปี 2545 ทั้งแสดงเดี่ยวและร่วมจัดแสดงกับศิลปินท่านอื่นๆ ในประเทศไทยอยู่หลายครั้ง

ปี 2549 ได้แสดงนิทรรศการ ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส  อาทิ “Free Mix”, Aux Trois Elephants นิทรรศการ Participation at Salon des Artistes Indépendants, Grand Palais และนิทรรศการ Commissioned water colour painting for Astra Zeneca