บอกเลิกแฟน เพราะรู้สึกถูกทอดทิ้ง

สถานการณ์ : ผมคบกับแฟนสาวซึ่งเป็นลูกครึ่งหน้าตาสะสวย หุ่นดี ดีกรีนางแบบมาได้ปีกว่าแล้ว แต่เมื่อเร็วๆ นี้มีเหตุให้ผมต้องเป็นฝ่ายบอกเลิกกับเธอก่อน ซึ่งผมก็เสียใจมาจนบัดนี้ เหตุผลงี่เง่าที่ผมใช้เป็นข้ออ้างในการขอเลิกกับเธอน่ะเหรอ มันเกิดจากความรู้สึกบ้าๆ ของตัวผมเอง นั่นก็คือผมเป็นคนที่กลัวการถูกทอดทิ้งให้เหงา เปล่าเปลี่ยวอ้างว้างเป็นเวลานานๆ น่ะสิ เรียกว่าเป็นข้ออ้างที่ไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย

มูลเหตุของการบอกเลิกเริ่มจากวันหนึ่งเธอเดินมาบอกกับผมว่า เธอคงต้องบินไปอยู่ดูแลคุณพ่อซึ่งกำลังป่วยหนักที่อเมริกาสักระยะหนึ่ง ถ้าคุณพ่อหายดีเมื่อไหร่แล้วเธอจะรีบบินกลับมาเมืองไทยให้เร็วที่สุด ขอเวลาให้เธอทำหน้าที่ลูกที่ดีให้เต็มที่ก่อนได้ไหม ถ้าคิดถึงกันเราก็สามารถติดต่อกันทางโทรศัพท์ ทางไลน์ และอื่นๆ ซึ่งผมก็เข้าใจในเหตุผลของเธอดีนะ แต่นาทีนั้นทำไมผมกลับรู้สึกว่าผมถูกทอดทิ้งจนเป็นสาเหตุให้บอกเลิกกับเธอไปก็ไม่รู้สิ หรือว่าผมเป็นโรควิตกจริตมากเกินไป ทำให้กลัวไปเองและตัดสินใจผิดพลาดไปด้วย

ทุกวันนี้แม้เราจะไม่ได้คุยกันมาสักพักแล้ว แต่ผมก็ยังคงคิดถึงเธออยู่ตลอดเวลา ยิ่งตอนนี้ทราบข่าวจากเพื่อนของเธอว่า เธอบินกลับมาเมืองไทยเพราะคุณพ่อหายป่วยแล้ว ทำให้ผมอยากเจอเธอมากๆ และอยากจะขอโทษเธอที่ผมเป็นฝ่ายบอกเลิกโดยไม่มีเหตุผล เพราะแทนที่ผมจะคอยเป็นกำลังใจและเป็นที่ปรึกษาให้เธอในวันที่เธอมีทุกข์เรื่องพ่อ แต่ผมกลับบอกเลิกเธอซะยังงั้น คิดแล้วก็รู้สึกว่าตัวเองปัญญาอ่อนจริงๆ ผมก็ได้แต่หวังว่าเธอน่าจะเหลือมิตรภาพและเยื่อใยให้ผมบ้างไม่มากก็น้อยเมื่อเราได้พบกัน

ทางออก : ถ้าคุณมีโอกาสได้เจอเธออีกครั้ง สิ่งที่คุณต้องทำเป็นอันดับแรกก็คือ ขอโทษเธอซะ กับเหตุผลในการบอกเลิกอันแสนจะงี่เง่าของคุณ แล้วลองสังเกตปฏิกิริยาจากเธอซิว่าเธอมีความรู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้บ้าง

กรณีแรก หากเธอยังมีใจกับคุณอยู่ สีหน้าท่าทาง แววตา และน้ำเสียงของเธอจะแสดงออกมาให้เห็นเลยว่า เธอพร้อมที่จะให้อภัยและไม่ได้ถือโทษโกรธคุณในเรื่องนี้เลย ถ้าเธอเซย์เยสแบบนี้ก็ถือว่าเป็นโชคดีของคุณที่จะได้มีโอกาสทำดีกับเธอเป็นการไถ่โทษ ซึ่งคุณทั้งคู่อาจจะได้กลับมาคบกันใหม่อีกครั้งหนึ่ง

กรณีที่สอง ถ้าเธอแสดงอาการโกรธมากและไม่อยากพูดคุยกับคุณ ก็ให้คุณถอยออกมาก่อน และขอร้องให้เพื่อนสนิทของเธอรับหน้าที่เป็นกาวใจให้ แต่ในที่นี้ไม่ได้หมายความว่าคุณกับเธอจะได้กลับไปคบกันเหมือนเดิมนะ แค่เธอหายโกรธและมีมิตรภาพในความเป็นเพื่อนให้คุณก็นับว่าเป็นเรื่องดีแล้วล่ะ

กรณีสุดท้าย ถ้าเลวร้ายที่สุดคือ เธอไม่อยากคุยและไม่อยากเห็นหน้าคุณอีกต่อไป ทางที่ดีที่สุดก็คือให้คุณทำใจกับเรื่องนี้ไปเลย แล้วเริ่มต้นใหม่แบบดีๆ กับใครสักคน อ้อ! แล้วจงขจัดความกลัวการถูกทอดทิ้งออกไปจากสมองของคุณให้ได้ด้วยล่ะ ถ้าคิดจะมีความรักก็จงอย่ากลัวอกหัก หรือกลัวการถูกทอดทิ้งเลย เพราะถ้าคนไหนที่ไม่ใช่คู่ของเรา นิสัยใจคอไม่เหมาะสมกับเราแล้วล่ะก็ การแยกทางกันย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ 

เอาเป็นว่า ถ้าคิดจะมีความรักก็จงรักให้เป็น อย่าไปกลัวเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น หรือคิดในสิ่งร้ายๆ ไปเองก่อนล่วงหน้า จงเชื่อมั่นว่า ถ้าคุณจริงใจกับความรัก ความรักย่อมต้องจริงใจกับคุณเป็นการตอบแทน…ขอให้โชคดีกับความรัก