ขีดเขียนเหตุการณ์สำคัญๆ ลงในปฏิทิน

โดย...จตุรภัทร หาญจริง

ผมกาปฏิทินของปี พ.ศ. 2557

ได้ครบถ้วนกระบวนความ 234 วันแล้ว

และวันนี้ก็เป็นวันที่ 235 ที่กำลังจะก้าวผ่านล่วงไป

แม้ว่าการกาปฏิทินในแต่ละวันมันอาจดูเป็นเรื่องเปล่าเปลืองเวลาสำหรับใครบางคน แต่สำหรับผม การกาปฏิทินในแต่ละวัน มันได้ซ่อนนัยสำคัญสำหรับการมีชีวิตอยู่แก่เราอยู่มิใช่น้อย นั่นคือมันได้ทำให้เรารู้ตัวอยู่เสมอว่า เรากำลังเดินหน้า ไม่ใช่เดินถอยหลัง

และสายน้ำ

ไม่เคยไหลย้อนกลับ

นอกจากการได้กาปฏิทินในแต่ละวันแล้ว ผมยังได้ขีดเขียนอะไรเล็กๆ น้อยๆ ลงไปในปฏิทินอยู่เสมอ ส่วนใหญ่แล้วมักเป็นเหตุการณ์สำคัญๆ เช่น ได้ไปทำงานในจังหวัดต่างๆ ทั้งเหนือ ใต้ ออก ตก ได้ไปรีวิวร้านอาหารที่มีเมนูเก๋ๆ และบรรยากาศสวยๆ ได้ไปดูหนังเรื่องที่เราอยากดู ได้ไปดูคอนเสิร์ตของศิลปินที่เราชื่นชอบ ได้ไปทำงานที่ต่างประเทศ ได้กลับบ้านนอกไปหาพ่อแม่ญาติพี่น้อง ได้ลาพักร้อนนอนอ่านหนังสืออยู่ที่บ้าน ได้ไปดูละครเวทีดีๆ สักเรื่อง ได้ทำให้พ่อแม่ชื่นใจด้วยการเรียนจบปริญญาโท ได้ออกไปสังสรรค์เฮฮากับเพื่อนเก่าในงานเลี้ยงรุ่น หรือแฮงเอาต์กับเพื่อนสนิทที่คุยกันถูกคอ ได้ทำงานตามเป้าหมายที่ได้ตั้งวางไว้ หรือได้ลงพื้นที่ไปทำข่าวม็อบนกหวีด

เห็นไหมว่า 234 วันของผม มันไม่ได้ว่างเปล่ามากจนเกินไปนัก มันยังพอมีอะไรให้ผมได้ขีดเขียนลงไป ที่สำคัญมันได้เป็นฟืนชั้นดีที่คอยเป็นเชื้อไฟให้ชีวิตก้าวเดินไปข้างหน้าได้อย่างมีพลังและมีความสุข

แต่อย่าเพิ่งนึกหมั่นไส้หรือนึกดูแคลนในเหตุการณ์สำคัญๆ ที่ได้เกิดขึ้นในชีวิตของผมเลยนะครับ ผมเชื่อว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับทุกๆ คนย่อมแตกต่างกัน หากเราทุกคนรู้จักมองสิ่งที่เกิดขึ้นในแต่ละวันของชีวิต เป็นเหตุการณ์สำคัญๆ ที่มีคุณค่าความหมายต่อตัวเราเอง เราจะค้นพบว่า เราก็มีเหตุการณ์สำคัญๆ สำหรับชีวิตไม่น้อยไปกว่าใคร และใครก็ไม่น้อยไปกว่าเรา

ที่สำคัญ เมื่อมันได้เกิดขึ้นในชีวิตแล้ว

โปรดขีดเขียนมันลงไปในปฏิทิน

เพื่อที่ว่าในวันที่เราเหนื่อยล้าท้อแท้ใจ

เราจะได้มีฟืนที่คอยเติมเชื้อไฟให้ชีวิต

สำหรับวันนี้ วันที่ 235 ในปี 2557 ของเราทุกคน ผมเชื่อว่ามันจะต้องมีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นในชีวิต เป็นสิ่งดีๆ ที่อาจกลายเป็นเหตุการณ์สำคัญๆ สำหรับชีวิตของเราทุกคนก็เป็นได้ สำหรับผมวันนี้ได้มีสิ่งดีๆ ที่เป็นเหตุการณ์สำคัญๆ เกิดขึ้นในชีวิตของผมแล้ว นั่นคือบทความชิ้นนี้ได้ถูกเผยแพร่สู่สาธารณะ ซึ่งหากมีคุณผู้อ่านไม่คนใดก็คนหนึ่ง ได้ลุกขึ้นมาขีดเขียนเหตุการณ์สำคัญๆ ของชีวิตตนเองลงไปในปฏิทิน

ผมถือว่า...

บทความชิ้นนี้ได้ทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์ที่สุดแล้ว