ขนส่ง

โดย...ปู โลกเบี้ยว

ก็ไม่รู้จะบ่นรถติดไปทำไม ในเมื่อหลายๆ คนอยากจะมีรถส่วนตัวขับกันทั้งนั้น รถคันแรกมันถึงได้ทะลุเป้าซะขนาดนั้นอ่ะ เพราะถ้าจะหวังพึ่งพารถสาธารณะคงลำบากพอดูเหมือนกันนะ ก็ที่พักอาศัยของแต่ละคนในเมืองไทยเนี่ยก็สารพัดตรอกซอกซอย กว่าจะถึงถนนใหญ่ แล้วยังที่ทำงานอีกล่ะ รถสาธารณะก็ไม่สามารถเข้าถึงทุกที่ ขนาดย่นระยะด้วยรถไฟทั้งใต้ดินและบนฟ้าแล้วเชียว แต่ยังไงพวกมอเตอร์ไซค์วินทั้งหลายก็ยังเป็นที่พักพิงที่ดีที่สุด เพราะพี่แกไปได้ทุกตรอกซอกซอย รวดเร็วทันใจในเวลาที่รถติด ซอกแซกได้เต็มที่

สำหรับมาตรการที่จะให้เสียค่าปรับนาทีเป็นร้อย ถ้ามีรถเสียรถชนกันบนถนนเป็นค่าเสียเวลาให้รถติดก็ดีเหมือนกันนะ จะได้ระมัดระวังกันมากขึ้น ไม่มีอุบัติเหตุบนถนนซวยซ้ำซ้อน คือ รถพังแล้วยังโดนปรับอีกด้วยเนี่ย แล้วยิ่งเขาว่าจะยกเลิกการล็อกล้อมาเป็นการจ่ายค่าปรับที่จอดรถในที่ห้ามจอด 500 บาท บวกกับค่าเคลื่อนย้ายอีก 500 บาท และค่ารักษาดูแลอีกวันละ 200 บาท ในชั่วโมงเร่งด่วนอีกด้วยอ่ะ ต๊าย!... *๐*

ปูเห็นเจ้าหน้าที่ในกรมขนส่งของกรุงเทพฯ แล้ว มึนและเหนื่อยแทนเลยล่ะ ก็วันๆ มีรถเข้ามาจดทะเบียนใหม่ เปลี่ยนทะเบียน สลับทะเบียน เอกสารกองสูงแทบทุกโต๊ะ จึงได้เข้าใจว่า ทำไมหน้าถึงหงิกได้ขนาดนั้น เพราะไม่มีโอกาสได้เงยหน้าเลยไง ดูจากสมุดทะเบียนที่กองอยู่บนโต๊ะของแต่ละคน แล้วโต๊ะทำงานก็ตั้งติดๆ กันจนจะได้กันอยู่แล้ว รถอะไรมันจะเยอะได้ขนาดนี่ นี่ขนาดขนส่งกรุงเทพฯ ที่เดียวนะ ยังไม่นับขนส่งของแต่ละจังหวัดอีกล่ะ อู๊ยยย! *_*

พี่เจ้าหน้าที่บอกว่า คุณคิดดูก็แล้วกันว่ารถเก๋งอย่างเดียวก็ปาเข้าไปเป็นล้านแล้ว ไหนจะรถมอเตอร์ไซค์ รถกระบะ รถรับจ้างจากสี่ล้อยันสิบล้ออีกล่ะ ไม่ได้มีแค่เรื่องทะเบียนรถอย่างเดียวนะ ยังมีงานอื่นๆ ที่เกี่ยวกับรถอีกมาก เช่น งานตรวจสอบใบสั่งและเปรียบเทียบปรับ ทั้งเรื่องผิดกฎจราจร ขับเร็ว ฝ่าสัญญานไฟแดง รถควันดำ โอ๊ย!เยอะ @~@ แต่เจ้าหน้าที่มีน้อยมากต้องช่วยกันทำ เนื่องจากเจ้าหน้าที่อาวุโสก็ต้องเกษียณกันไป เจ้าหน้าที่ชุดใหม่ก็เข้ามาน้อย เพราะงานราชการกว่าจะสอบ กว่าจะรอเรียก เงินเดือนก็ไม่ได้มากมายอะไรนัก จึงมีน้อยคนที่รองาน ส่วนใหญ่เด็กใหม่ก็ไม่รอ เอกชนเรียกตัวก็ไปกันหมดแล้ว เฮ้อ!...น่าเห็นใจจัง

เมื่อปูไปทำธุระที่กรม ถึงรอก็ต้องทน เพราะพวกเจ้าหน้าที่เขาก็มีกันแค่สองมือไง :( ได้เห็นพฤติกรรมของคนที่มาติดต่อหลากหลาย น่าสนุกสำหรับปู แต่คงไม่สนุกสำหรับพวกพี่ๆ เขาแน่ ปูไปนั่งขอทะเบียนรถใหม่และสลับเลขขอใช้เลขทะเบียนใหม่ ต้องเซ็นเอกสารและใช้เอกสารเพื่อยื่นยันตัวตนเยอะอยู่ ก็มีพวกที่ประมาณว่ามีอำนาจบารมีจัดๆ เข้ามาขอทะเบียน จะเอาเลขนั้นเลขนี้ให้ได้เดี๋ยวนี้ เอกสารก็ไม่เห็นมี คำนวณมาแล้วก็มานั่งคำนวณอีก ไม่ลงตัวสักที คำนวณเลขเสร็จ ยังจะเอาตัวหนังสือมาคำนวณอีก กว่าจะเสร็จธุระ ^๐^ ปูล่ะปวดหัวแทนเลยล่ะ

พี่เจ้าหน้าที่บอกนี่ยังดีนะ บางคนเอาเลขมาให้เป็นหางว่าว แล้วยังจะมาให้เจ้าหน้าที่ช่วยคำนวณด้วยนะซิ บางคนก็มาหลายรอบมากเพราะหมอดูบอกใช้ไม่ได้ กว่าจะลงตัวเรียกว่าเห็นหน้ากันจนเก็บเอาไปฝันได้เลยอ่ะ :) ไอ้เจ้าตัวเลขเนี่ย มันก็สามารถบ่งบอกถึงลักษณะของรถได้นะ เช่น ร้อน มืด เสียงดัง สะอาด สกปรก แต่จะให้เฮงและปลอดภัยเนี่ย มันไม่ได้เกี่ยวกับเลขเลย มันขึ้นอยู่กับคนที่บังคับหรือคนขับนั้นแหละ ถ้าคนขับใจร้อนขับรถเร็ว สะเพร่าไม่ระวังประมาท ง่วง เหนื่อย หรือนิสัยไม่ดี ไม่ค่อยชอบเปิดไฟให้สัญญาณ ก็เกิดอุบัติเหตุได้เหมือนกันแหละ

แล้วคนเราเนี่ยก็แปลกนะ มีรถขับคันละหลายล้าน แต่งตัวดูดีมีราศี แต่พอโดนจดหมายปรับเข้า ก็งอแงไม่อยากจะเสียค่าปรับซะงั้นแหละ ปูก็พึ่งจะรู้ว่า คุณพี่เจ้าหน้าที่เขาได้ร้อยละยี่สิบแปดบาท โธ่!...ยืนตากแดด ผจญฝุ่นควัน โดนคนเขาด่าเนี่ยนะ ได้ยี่สิบแปดบาท ถ้างั้นก็ให้ๆ เขาไปเถอะ เสียอะไรก็เสียได้แต่พอเสียค่าปรับเนี่ยมัน :( เฮ้อ!@~@ เออ!...แต่ปูก็เป็นแหะ