ตามไปดูระบบไอทีที่ไต้หวัน (1)

โดย...นายบรอดแบนด์

มีโอกาสไปไต้หวัน (ไม่รู้ว่าเรียกเป็นประเทศหรือไม่ เพราะไม่คุ้นหูเท่าไร) เดิมทีจุดเด่นหนึ่งของที่นี่คือ เป็นแหล่งผลิตจักรยานแบรนด์ดังต่างๆ ถึงขนาดที่รัฐบาลกำหนดว่า ถ้านึกถึงจักรยานต้องนึกถึงไต้หวัน เป็นหนึ่งในสโลแกนที่ได้ผลจริงจัง ควรเอาเป็นแบบอย่าง

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น เพราะสิ่งที่จะเล่าคือเรื่องราวไอทีที่ได้ไปเห็นที่ไต้หวันมา และพบว่ามันน่าสนใจมากๆ ถึงขนาดคิดว่าทำไมประเทศไทยจึงไม่คิดและทำแบบนี้บ้าง เรียกว่าสะดวกสบายสุดๆ ปลอดภัย ทันสมัยจริงๆ

สิ่งแรกซึ่งมีความเหมือนกับสิ่งที่ประเทศไทยกำลังทำนั่นคือ การใช้กล้องวงจรปิดในการตรวจตราดูแลความเรียบร้อยของเมือง รวมถึงการควบคุมจราจรในไต้หวัน ซึ่งคล้ายกับไทยมาก แต่ต้องยอมรับว่าไต้หวันไฮเทคสุดๆ (แต่จะมากกว่าไทยหรือไม่ ต้องรอพิสูจน์)

สิ่งที่เห็นว่าน่าจะต่างจากไทย คือ กล้องวงจรปิดเหล่านั้น ประชาชนสามารถเข้าดูได้ตลอดเวลา ดูภาพและภาพที่มีการบันทึกไว้ก่อนหน้านี้ เรียกว่าเป็น Open Data ของรัฐบาลนั่นเอง

ถามว่าทำไมต้องเป็นข้อมูลระบบเปิดด้วย ลองคิดดูว่าบนถนนส่วนกลาง หากมีกล้องวงจรปิดและประชาชนเข้าถึงได้ ก็สามารถดูสิ่งที่เกิดขึ้น เฝ้าระวังความปลอดภัย และเป็นการแสดงให้เห็นว่ากล้องและระบบหลังบ้านมีการเชื่อมโยงถึงกันทั้งหมด

สำหรับไทยเองก็มีแนวคิดนี้ คือ ติดตั้งกล้องในท้องถิ่น และให้ชาวบ้านดูแลกันเอง โดยทุกคนในพื้นที่นั้นสามารถเข้าถึงภาพและข้อมูลกล้องเพื่อช่วยกันสอดส่องดูแลพื้นที่ของตนเอง เพียงแต่ไม่แน่ใจว่าแนวคิดนี้ของไทยไปถึงระดับไหนแล้ว

อีกส่วนคือการควบคุมระบบไฟจราจร ที่ประเทศไทยตำรวจนั่งอยู่ในตู้กดสัญญาณไฟ หรือไม่ก็ยืนโบกรถท้าอากาศร้อนอยู่กลางสี่แยก แต่ที่ไต้หวันตำรวจเพียงดูแลความเรียบร้อยบริเวณแยกเท่านั้น เพราะระบบไฟจราจรควบคุมจากส่วนกลาง โดยมีแผนที่บอกปริมาณรถแยกเป็นเขตๆ ไป

ดังนั้น การกักรถหรือปล่อยรถตามสัญญาณไฟ จึงไม่ใช่เรื่องมั่วๆ แต่ทำเป็นระบบ ช่วยแก้ปัญหารถติดได้ดี

เอาว่าต่างประเทศเป็นยังไง ไทยก็ดูก็ศึกษาไว้ สำคัญคือต้องเอามาประยุกต์ใช้และพัฒนาให้เกิดขึ้นด้วย ถ้ามีอยู่แล้ว ทำอยู่แล้ว ก็ต้องออกมาบอกกันดังๆ ให้รู้และนำไปใช้ประโยชน์

เรื่องของไต้หวันยังไม่จบยังมีต่ออีก ตอนหน้าจะพาไปดูระบบการตรวจจับการทำผิดของตำรวจไต้หวัน และระบบของสลากกินแบ่งหรือหวยนั่นเอง น่าสนใจและไทยก็ทำได้