เลี้ยงลูกให้ ไม่แก่ก่อนวัย

โดย...หนูดี – วนิษา เรซ

เด็กเดี๋ยวนี้ “แก่ก่อนวัย” กันเยอะมากทีเดียว ซึ่งเกิดขึ้นจนบางครั้งเรามองข้าม และดูเป็นเรื่องธรรมดากันไปเสียแล้ว เด็ก ป.6 มีแฟน เด็กมัธยมต้นเข้าอินเทอร์เน็ตดูคลิป น.18+ หรือ เด็กมัธยมปลายได้ไปเที่ยวกลางคืนและแต่งตัวโป๊จนไม่กล้าแต่งออกไปจากบ้าน ได้แต่เอาใส่กระเป๋าไปแล้วไปเปลี่ยนที่อื่น เพราะรู้ว่าพ่อแม่เห็นเป็นไม่ได้ออกจากบ้านแน่ๆ

และอีกสารพัดที่เด็กๆ ของเราถูกกระชากออกจากโลกของความเป็นเด็ก โดยที่วัยและพัฒนาการสมองของเขายังไม่พร้อม และโยนเข้าสู่โลกของผู้ใหญ่ ...โลกที่ผู้ใหญ่ของจริงอย่างพวกเราๆ ยังทำตัวไม่ค่อยจะถูกในบางลีลา

โลกของผู้ใหญ่ ไม่ใช่โลกที่อยู่ง่ายนะคะ

มันทั้งซับซ้อน ทั้งดูเหมือนเป็นอย่างหนึ่งแต่จริงๆ แล้วเป็นอีกอย่าง ทั้งเต็มไปด้วยอารมณ์ เต็มไปด้วยผลประโยชน์ และอีกสารพัดที่ต่อให้เป็นผู้ใหญ่ตัวจริงก็ยังคิดและทำผิดพลาดได้หลายครั้งหลายครา

แล้วเราจะเชื้อเชิญเด็กๆ ที่สมองยังอ่อนๆ ประสบการณ์ยังไม่มี เดินยังไม่ค่อยจะเต็มเท้าในโลกใบนี้ มาร่วมในโลกของผู้ใหญ่ ...เรากำลังทำอะไรให้เกิดกับชีวิตเขากันแน่

บางคนเรียกเด็กที่เข้ามาในโลกของผู้ใหญ่เร็วไปว่า “เด็กแก่แดด” แต่จริงๆ แล้วพวกเขาไม่ได้แก่แดดหรอกค่ะ แต่เขาไม่รู้และทำตัวไม่ถูกจริงๆ หนูดีคิดว่าพวกเขาถูกทำให้ “แก่ก่อนวัย” มากกว่า

เด็กที่มี “แฟนเล่นๆ” ตอน ป.6 นั้น มีโอกาสสูงกว่ามากที่จะมีแฟนจริงๆ ตอนปีหนึ่ง และย้ายเข้าไป “อยู่กิน” กับแฟนจริงๆ ตั้งแต่เริ่มเปิดฉากประเดิมชีวิตมหาวิทยาลัย

ทำไมเด็กถึงถูกเชื้อเชิญเข้าสู่โลกของผู้ใหญ่เร็วขึ้นๆ ในโลกปัจจุบัน คำตอบง่ายๆ เลย ... “เงิน” ค่ะ

โลกของการมองเด็กไม่เป็นเด็ก แต่มองเด็กเป็น “ลูกค้า” นั้น สร้างเม็ดเงินมหาศาลให้กับคนที่ยอมมองข้ามคุณธรรม ถ้าดูตัวเลขกันจริงๆ ทั่วโลก ปีหนึ่งนับได้เป็นเงินหลายล้านล้านบาท เพราะสินค้าเด็กขายกันได้ชนิดที่เรียกว่าเทน้ำเทท่า ยิ่งสินค้าตัวไหนถูกปั่นกระแสว่า “ไม่มีไม่ได้” ยิ่งทำให้ขายกระหน่ำแบบเจ้าของสินค้านับเงินกันไม่ทัน

สื่อมีเดียทุกประเภทแบ่งผลประโยชน์กันถ้วนหน้า เมื่อเด็กถูกพลิกมุมมองจาก “อนาคตของโลก” เป็น “ลูกค้าของโลก”

นับไปเลยค่ะ นับไม่ถ้วนนิ้ว ทั้งเสื้อผ้า เกม รองเท้า กระเป๋า คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์ รายการโทรทัศน์ การ์ตูน ของเล่น เรียนพิเศษ เว็บไซต์ต่างๆ ฯลฯ และเด็กเป็นลูกค้าที่ไม่ถามมากเสียด้วย ถ้าโฆษณาบอกว่าน่าซื้อ และทำได้โดนใจเด็ก รับรองว่าซื้อแน่นอน และลูกอ้อนเด็กสมัยนี้ ไม่ธรรมดาค่ะ พ่อแม่ไม่เต็มใจก็ยังต้องควักกระเป๋าเพราะความรักหรือเพราะตัดรำคาญ

เด็กถูกกระชากขึ้นมาที่โลกของผู้ใหญ่ในเรื่องอะไรบ้าง หลักๆ มีเพียง 3 เรื่องคือ เซ็กซ์ แอลกอฮอล์ และยาเสพติด

เมื่อเด็กโดนดึงขึ้นมาแล้ว ผู้ใหญ่เหล่านั้นสามารถทำเงินได้มหาศาล

เรื่องเซ็กซ์ การให้เด็กรับรู้เรื่องราวเหล่านี้ก่อนวัย ทำให้ “เงินจากเด็ก” ไหลสะพัดได้ด้วยการขายเสื้อผ้าที่โป๊กว่าที่ควร เพราะเด็กอายุ 14 ที่ใส่เสื้อโชว์ร่องอกย่อมมีความรู้ความเข้าใจเรื่องเพศน้อยกว่าสาววัย 24 หรือ 34 ที่ใส่เสื้อโป๊ในระดับเดียวกัน หรือการขายคลิป การขายเกมที่มีเรื่องเพศปะปน แม้กระทั่งการเปิดสถานเริงรมย์ที่เจ้าของร้านเอาหูไปนาเมื่อเห็นเด็กก่อนวัยปะปนเข้ามา ล้วนร่วมกันกระโดดเข้ามาทำเงินกับเด็กเล็กๆ ทั้งสิ้น ด้วยการ “ไม่สอน” แต่จูงมือเด็กเข้ามาสู่โลกที่เด็กได้สัมผัสเรื่องเหล่านี้แบบ “เล่นจริงเจ็บจริง” แต่ไม่ได้ให้ความรู้หรือติดอาวุธทางปัญญาให้กับเด็กในสิ่งสำคัญเลย เช่น โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์นั้น ติดจริง ป่วยจริง ตายจริง หรือเมื่อท้องแล้วเกิดอะไรขึ้นต่อไป เกิดอะไรขึ้นกับโอกาสในชีวิตและโอกาสทางการศึกษาของเรา หรือแม้แต่จะดูแลหัวใจตัวเองต่อไปอย่างไรถ้าคิดจะมีแฟนตั้งแต่อายุยังน้อย มีความสัมพันธ์และโดนอีกฝ่ายทิ้งเอาแบบซึ่งๆ หน้า เพราะผู้ใหญ่ที่คิดจะสอนเด็ก บางคนเจอแบบนี้ด้วยตัวเองยังเอาตัวกันไม่ค่อยจะรอด

ทางแก้คืออะไร หนูดีมองว่า เรื่องแบบนี้ เปิดใจพูดกับเด็กเลยเมื่อวัยเด็กพร้อม ส่วนใหญ่ในปัจจุบันเด็กจะได้ยินเรื่องราวแบบนี้จากปากเพื่อน จากหนังสือพิมพ์หรือสื่อต่างๆ ตั้งแต่ชั้น ป.5ป.6 ดังนั้น อายุประมาณ 1113 เป็นช่วงที่ดีที่จะซักถามพูดคุยกับลูก พร้อมกับถ่ายทอดทัศนคติของเราในเรื่องนี้ให้กับเขา เช่น เราอยากให้เขามีแฟนเมื่อไหร่ (สำหรับหนูดีแล้ว คิดว่า เด็กควรมีสิทธิเริ่มมีแฟนได้สักมหาวิทยาลัยปีสอง ด้วยเหตุผลง่ายๆ ว่า เด็กควรมีเพื่อนเยอะๆ ก่อน ทุกเพศ และเนื่องด้วยปีหนึ่ง เด็กจำนวนมากถูกไทร์เพราะ “อกหัก” จึงคิดว่า ลูกไม่ควรไปเป็นหนึ่งในสถิตินั้น จึงควรรอให้ขึ้นปีสองก่อนแล้วค่อยๆ ดูใจคบหากัน อย่าเอาหัวใจอ่อนๆ มาลองเล่นกับไฟในเวลาที่หนูยังรับมือกับไฟไม่เก่งเลย มันลวกมือแน่ เสียดายดีกว่าเสียใจค่ะ)

ส่วนเรื่องแอลกอฮอล์และยาเสพติดนั้น ชัดเจนมากว่า คนที่คิดขายเหล้าให้เด็กนั้นหวังเงินเห็นๆ เพราะมันไม่มีสิ่งที่ดูเป็นความหวังดีของผู้ใหญ่เข้ามาเจือปนได้เลย ผู้ใหญ่หลายคนที่หนูดีรู้จักที่ติดบุหรี่ชนิดงอมแงมนั้น มักเริ่มสูบมวนแรกตอนมัธยมต้น และอีกส่วนหนึ่งเริ่มไอแค้กแค้กกับมวนแรกในชั้นประถมสี่ ตอนแรกไม่ชอบ แต่ “มันแมนดี” ฝึกไปฝึกมาติดค่ะ แต่ติดชนิดถอนยากเพราะได้รับประสบการณ์ไปในวัยเล็กมาก มันแมพเข้าไปในสมองแบบแนบแน่น คนขายของเหล่านี้รู้ดีว่า การฝึกให้เด็กๆ ชอบ มันจะทำให้เขาขายของได้เยอะกว่าและยาวนานกว่า

ในฐานะพ่อแม่และครู เราจึงมีหน้าที่ปกป้องเด็กจากสังคมที่ป่วย และผู้ใหญ่ที่ป่วยทางจิตจำนวนมาก ที่ทำให้โลกของเด็กและโลกของผู้ใหญ่มีเส้นแบ่งที่เบลอ ที่ทำให้เด็กเป็นเพียง “ลูกค้า” เราต้องไม่ลืมว่า สมองเด็กและผู้ใหญ่ไม่เหมือนกัน และเราต้องให้ข้อมูลความฉลาดแก่เขาในเรื่อง “โลกของผู้ใหญ่” ก่อนเชื้อเชิญเขาเข้ามาร่วมโลกวุ่นๆ ใบนี้ร่วมกัน