ต้องเชื่อในสิ่งที่เขียน ภาคินัย กสิรักษ์

โดย...ตุลย์ จตุรภัทร ภาพ เสกสรร โรจนเมธากุล

ถ้าใครเป็นคอนวนิยายไทย และพ่วงไปด้วยการเป็นละครโทรทัศน์ ย่อมรู้ดีว่า ละครเรื่องปมรักรอยอดีต คุณชายตำระเบิด และซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ เป็นละครที่สร้างขึ้นจากนวนิยายไทย โดยฝีมือการแต่งของนักเขียนหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงที่มีชื่อว่า “ภาคินัย กสิรักษ์”

“จุดเริ่มต้นของการเป็นนักเขียน คงเริ่มจากการชอบอ่านก่อนครับ เนื่องด้วยครอบครัวชอบอ่านหนังสือ เลยถูกปลูกฝังมาอย่างนั้น ที่บ้านจะมีหนังสือมากมายหลายอย่าง ทำให้เราชอบหยิบมาอ่านด้วย พอได้อ่านมากๆ ก็เริ่มอยากเขียน เริ่มมีจินตนาการกว้างไกล ผมเลยเริ่มต้นจากการเขียนกลอน เขียนเรื่องสั้น เขียนสักวาส่งประกวดที่โรงเรียน แล้วค่อยๆ พัฒนาส่งเรื่องสั้น บทกลอน ไปตามนิตยสารต่างๆ เช่น เดอะ บอย แคนดี้ แพรว ขายหัวเราะ แอม ไฟน์ ไอน้ำ ฯลฯ นอกจากนี้ ยังเขียนบทวิจารณ์ภาพยนตร์หรือเพลงลงที่นิตยสารแฮมเบอร์เกอร์บ้าง จากนั้นก็ได้รู้จักกับสำนักพิมพ์อักขระบันเทิง ที่ตอนนั้นกำลังเปิดรับต้นฉบับอยู่ เราเลยพยายามหาแนวทางของเรา ด้วยความที่เป็นคนสนุกสนาน ช่างพูดช่างคุย เลยอยากเอาสิ่งที่เราพบเจอมาแชร์ประสบการณ์กับคนอ่าน หนังสือเล่มแรกจึงเป็นบทความจิกกัดสังคมวัยรุ่น เรื่อยมาจนมาเขียนนวนิยายครับ”

ด้วยความที่เป็นคนพอมีพื้นฐานจากการเขียนเรื่องสั้น จึงไม่ยากที่ภาคินัยจะหันมาเอาดีด้านการเขียนนวนิยาย แต่กว่าจะมาถึงวันนี้ เขาต้องใช้เวลา ใช้ความทุ่มเทตั้งใจ สั่งสมประสบการณ์โดยมุ่งมั่นเขียนนวนิยายอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้เกิดการยอมรับจากผู้อ่าน

“ช่วงเริ่มต้น ผมก็เขียนหลากหลายแนว จนมาถึงจุดเปลี่ยนที่ผมเริ่มเขียนแนวลึกลับ สืบสวนสอบสวน แนวขวัญผวา ซึ่งได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้อ่านเป็นอย่างมาก ทำให้ผมเริ่มทำนวนิยายที่เป็นเซตออกมา โดยเริ่มต้นจากเซต 7 วันจองเวร ไล่มาถึง Six Scream จนมาถึง Five Fear มันจะไล่กันมาตั้งแต่ 765 เซตต่อมา ผมจึงตั้งเป้าไว้ 4 เล่มครับ”

เซตที่มี 4 เล่มนั้น ภาคินัย เผยว่า เขานึกถึงทิศทั้งสี่ที่ต่างก็มีอะไรน่าสนใจที่สามารถสอดแทรกให้คนอ่านได้ความรู้ได้ เช่น วัฒนธรรม ภาษาถิ่น ความเชื่อ อาหาร เขาจึงพยายามสอดแทรกสิ่งเหล่านี้ในทิศนั้นๆ ให้คนอ่านได้รับความรู้เล็กๆ น้อยๆ ในขณะที่อ่านเอาความบันเทิง

“ผมใช้ชื่อชุดว่า 4 ทิศตาย ซึ่งจะบอกเล่าถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นของทั้งสี่ทิศ ได้แก่ ทิศเหนือ มีชื่อว่า นางครวญ หลายคนคงเคยได้ยินคำว่า มักกะลีผลมาใช่ไหมครับ ผมมีความคิดว่า หากหนุ่มชาวเหนือได้ปลูกเมล็ดต้นมักกะลีผลมาและมีการสืบเผ่าพันธุ์กับนาง สิ่งใดจะเกิดขึ้น และเมื่อเกิดขึ้นแล้วจะจัดการกับมันอย่างไร หรือสุดท้าย อาจจะทำอะไรกับสิ่งที่ว่าไม่ได้เลย

ส่วนทิศที่สอง ทิศใต้ครับ มีชื่อว่า นางแค้น เล่มนี้ผมบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการฆาตกรรมของนางโชว์สาวประเภทสองในคณะคาบาเรต์ ซึ่งคนในคณะล้วนแต่มีความเกี่ยวพันกับผู้ตายและชวนให้น่าสงสัยทั้งหมด แต่ใครจะรู้ว่าเรื่องบางเรื่องอาจซับซ้อนกว่าที่คิด

ทิศที่สาม มีชื่อว่า นางคุก เป็นเรื่องของทิศตะวันออกครับ เป็นเรื่องของประเทศหนึ่งที่ปราบปรามชนกลุ่มน้อย นำตัวชนกลุ่มน้อยไปขังไว้ในคุก ซึ่งที่แห่งนั้นเองได้เกิดเรื่องความรักระหว่างนักโทษสาวกับทหารผู้คุมหนุ่ม พวกเขากำลังจะปลูกดอกไม้ในสวนคุก แต่ทุกอย่างไม่ได้ราบรื่นแบบนั้น เรื่องรักบางทีอาจไม่ได้จบด้วยความสุขเสมอไป

ในส่วนของนวนิยายเรื่อง นางครวญและนางแค้น วางแผงแล้ว ส่วนเรื่องนางคุก จะวางแผงในช่วงงานสัปดาห์หนังสือที่ใกล้จะถึงนี้ ส่วนเล่มสุดท้ายที่เป็นทิศสุดท้าย กำลังอยู่ในช่วยการเตรียมงานครับผม”

ภาคินัย เผยว่า มีคนถามเทคนิคการเขียนกับเขาบ่อยมาก และเขาก็มักจะบอกคนเหล่านั้นว่า เขาไม่มีเทคนิคการเขียนใดๆ ทั้งสิ้น “บอกตามตรงว่าไม่มีเลยครับ ผมว่า ถ้าเราติดเทคนิคมากๆ งานของเราจะไม่เป็นธรรมชาติ เหมือนมีกรอบล้อมไว้หมด ผมมักใช้ความรู้สึก โดยเอาตัวเองแทนตัวละครว่า ถ้าเราเป็นตัวละครเราจะทำอย่างไร หาเหตุผลว่าทำไมตัวละครถึงต้องทำเช่นนั้น แรงจูงใจแบบไหนที่จะทำให้เกิดผลแบบไหนตามมา ที่สำคัญที่สุด คนเขียนต้องเชื่อในสิ่งที่เขียน หากเขียนไป เบ้ปากไป ไม่เชื่อในงานของตัวเอง นั่นยิ่งทำให้เขียนได้ไม่เต็มร้อย อย่างเรื่องผี บางทีไม่จำเป็นต้องมีผีมาแหกไส้ ควักลูกตาหรอกครับ แค่เดินผ่านเฉยๆ ในจังหวะที่เหมาะสม ผมก็ว่ามันน่ากลัวได้ด้วยจังหวะและอารมณ์ของมันเอง”

เมื่อภาคินัยถูกถามว่า การเขียนนวนิยายให้อะไรกับเขาบ้าง เขาเผยว่า เขาได้เรื่องการซื่อสัตย์ต่อตัวเอง “ข้อมูลต่างๆ ที่ใส่ลงไป เราจะมั่วไม่ได้ ทุกอย่างต้องมีที่มาที่สามารถยืนยันได้”

นอกจานี้ เขายังได้ตระหนักอยู่เสมอว่า นวนิยายที่ดีต้องมีข้อคิดดีๆ อยู่ในนั้น “ผมพยายามไม่ให้คนอ่านอ่านผ่านแล้วผ่านเลย อย่างน้อยก็รู้ว่าเรื่องที่จบลงแบบนี้เพราะเหตุใด คนอ่านอ่านแล้วได้ความสนุกและยังได้สอนตัวเองผ่านนวนิยายด้วยครับ”

จากที่กล่าวไว้ตอนต้นว่า นวนิยายของภาคินัยได้ถูกนำไปทำเป็นละครอยู่หลายเรื่อง และกำลังรอสร้าง อาทิ นางชฎา ร้ายชิงรัก The Shoes รองเท้าอาถรรพ์ เซต 7 วันจองเวร สำหรับ 4 ทิศตายนี้ ก็มีค่ายละครนำไปอ่านแล้ว แต่ยังไม่ได้ตกลงกันเป็นลายลักษณ์อักษร

“ผมว่าความฝันของนักเขียนนวนิยายอย่างหนึ่ง คือ การได้เห็นนวนิยายของตัวเองมีชีวิตโลดเล่นผ่านจอแก้ว ซึ่งมันเป็นความดีใจและภาคภูมิใจครับ”