กราฟฟิกมันๆ สีสันแสบๆ จักรกฤษณ์ อนันตกุล

โดย...จีไอโจ / ภาพ : เสกสรร โรจนเมธากุล

เกือบจะเลยผ่านไป หากไม่สังเกตป้ายซอยเจริญกรุง 28

ซอยเล็กๆ แห่งนี้ ใครก็แทบไม่รู้หรอกว่ามีแกลเลอรี่ซ่อนตัวอยู่ ที่นี่แหละ Speedy Grandma ที่เรากำลังตามหา

ครั้งแรกของเรากับแกลเลอรี่ ซึ่งได้ชื่อมาจากเรื่องเล่าผีคุณยาย ทำเอางงๆ มึนๆ เล็กน้อย ด้วยว่าหาแกลเลอรี่ไม่เจอ

จริงๆ แกลเลอรี่ไม่ได้หายาก แต่เพราะไร้ป้ายบอกทาง จึงอาจจะเดินหลงไปไหนต่อไหน

นิทรรศการ Shape & Form (จัดแสดงจนถึงวันที่ 31 ม.ค. โทร. 089-508-3859, 090-117-2991) ดึงดูดใจให้เราต้องดั้นด้นมาหาเจ้าของผลงาน “จักรกฤษณ์ อนันตกุล” หรือที่คนในวงการเรียกขานกันว่า “เหนือ”

 

ผู้ชายตัวเล็ก หัวเกรียน แต่งตัวมีสไตล์ เขาเป็นมือกราฟฟิกดีไซเนอร์แถวหน้าแห่งยุคที่เพิ่งจะมีโอกาสโซโลเดี่ยว แสดงผลงานในแนวทางที่เขาถนัด

ผ่านงานมาโชกโชน ผลงานถูกเผยแพร่สู่สาธารณะ ตีพิมพ์ลงนิตยสารญี่ปุ่น รวมถึงยังได้ออกแบบและสร้างสรรค์คอนเสิร์ต พร้อมรับตำแหน่งคิวเรเตอร์ คัดเลือกศิลปิน กระทั่งกำกับเอ็มวี (น้องตุ๊กตา เดอะวอยซ์) ก็เป็นอีกหนึ่งงานที่จักรกฤษณ์ได้ลองทำ

“ผมเกิดในยุคมายสเปซ ผมก็เลยใช้มายสเปซนี่ละครับเป็นแกลเลอรี่แสดงงาน แต่การนำผลงานมาจัดแสดงในแกลเลอรี่จริงๆ พรินต์เอาต์ออกมาติดผนัง ก็ถือว่าเป็นครั้งแรกครับ

ตอนแรกผมยังไม่ค่อยแน่ใจว่างานกราฟฟิกดีไซน์จะเรียกว่าเป็นงานศิลปะได้หรือเปล่า เพราะคนส่วนใหญ่มักจะเหมารวมว่างานศิลปะคือจิตรกรรม ประติมากรรม หรือไม่ก็งานจัดวาง ผมก็ทดลองและทดสอบทำงาน แล้วกลับมาตั้งคำถามกับตัวเองผมว่าจริงๆ มันคือมีเดีย ที่นำเสนอโดยมีแนวคิดและกระบวนการ อย่างผมเป็นกราฟฟิกดีไซน์ ผมก็นำเสนอในแนวทางของผม”

 

พื้นฐานที่ง่ายที่สุด นำมาซึ่งแรงบันดาลใจที่ทำให้เกิดเป็นผลงานชุดนี้ บางคนอาจหลงลืมไปหรือเมินใส่อย่างไม่ไยดี แต่สำหรับจักรกฤษณ์สิ่งที่เขาคลุกคลีและคุ้นเคย ไม่ว่าจะงานประจำหรือจ๊อบพิเศษ ล้วนแล้วต่อยอดมาเป็นศิลปะในแบบฉบับกราฟฟิกสวยๆ เต็มไปด้วยลูกเล่นและไอเดียล้ำๆ ท้าทายความคิดให้ผู้เข้าชมงานได้ร่วมปะทะสังสรรค์กับทุกๆ ผลงาน

“ก่อนหน้านั้นผมมักจะทำงานดาร์กมากๆ เกี่ยวกับเซ็กซ์และความตาย แต่ระยะหลังงานของผม รวมทั้งงานชุดนี้มันตรงกันข้ามกัน ผมอยากให้คนมีความสุข ขณะเดียวกัน ผมในฐานะคนทำก็อยากให้ตัวเองมีความสุขด้วย ก็เลยเปลี่ยนวิธีมองโลกใหม่ เป็นการมองโลกในมุมบวกเหมือนเป็นการคลี่คลายตัวผมเองไปในตัว

สิ่งที่อยู่ในเฟรมก็เป็นเรื่องที่ผมเองก็ไม่รู้มาก่อนว่ามันจะเป็นอะไร ไม่มีการวางแผน ผมมีแค่สมุดสเกตช์ ก็สเกตช์ไปเรื่อย เริ่มจากเบสิกง่ายๆ แล้วผมก็ได้เจอสิ่งอื่นๆ ตัวละครอื่นๆ เพื่อนใหม่ๆ โผล่ขึ้นมาตอนสเกตซ์ บางอย่างมันก็เป็นการเล่าเรื่อง บางรูปมันก็มาจากหนังสือมายาคติที่ผมเคยอ่าน”

ถึงอย่างนั้นเอกลักษณ์เด่นที่ปรากฏชัดในงานของจักรกฤษณ์คงหนีไม่พ้นการเน้นสีสันจัดแจ่ม เขาสนุกที่จะใช้สีละเลงลงบนชิ้นงาน แล้วก็เป็นการละเลงสีที่มีทิศทาง ไม่เลอะเทอะ มีการควบคุมสีเพื่อให้เกิดสมดุล

 

“ใช้สีเยอะ มันจะยากตรงที่ว่าจะควบคุมยังไงให้มันสมดุล หรือถ้าใช้สีน้อยก็ต้องมีอิมแพกต์พอสมควร การทำงานชุดนี้ท้าทายผมมากๆ ท้าทายว่าจะทำงานแบบไหน ท้าทายที่สอง คือจะทำได้มั้ย ปกติผมจะเป็นคนขี้กลัวนะครับ พอได้โจทย์มาผมก็จะนอยด์เอง กลัวว่าจะทำไม่ได้ มันเหมือนกำลังทำแบบฝึกหัดที่มีอะไรให้เรียนรู้มากมาย”

ท่ามกลางบรรยากาศการเมืองยังระอุ เราจึงอดไม่ได้ที่จะให้จักรกฤษณ์ลองจินตนาการ Shape และ Form ของการเมืองไทย บิดเบี้ยว บู้บี้ หรือเต็มเต็ง อะไร ยังไง ไปฟังจากปากเขาเลยดีกว่า

“Shape กับ Form ของการเมืองไทยที่ผมมองเห็นตอนนี้คือ มันค่อนข้างจะขอบเบลอ มันค่อนข้างคลุมเครือ มันคล้ายกับวงกลมหลายๆ วงที่มีปุ่มปูดอยู่เต็มไปหมด ไม่ก็อาจจะเป็นสามเหลี่ยมแหลมๆ ที่พร้อมจะพุ่งทะลุใส่ผู้คน”