โทสะในที่ทำงาน

โดย...ไดนาห์ ชอว์

ความโกรธไม่ดี ใครๆ ก็รู้ แต่ทั้งๆ ที่รู้ ก็ยังเห็นคนโกรธกัน ทะเลาะกัน หรือแม้แต่ขึ้นเวทีบริภาษใส่กัน ในโลกความจริง คนโกรธนานการงานเสีย เห็นได้อยู่ทั่วไป นี่คือเรื่องของโทสะ และการบริหารจัดการอารมณ์ของตัวเอง โดยเฉพาะในที่ทำงาน ซึ่งในฐานะคนทำงานมืออาชีพ จะปล่อยให้โทสะออกมาเพ่นพ่านไม่ได้

สถานการณ์ จะมองไปทางไหน ที่ไหน เมื่อไหร่ ทำไมถึงมีแต่คนโกรธเกรี้ยว ไม่โกรธไอ้นั่นก็กำลังโกรธไอ้นี่ (คน สัตว์ สิ่งของ เช่น เครื่องพรินเตอร์ ฯลฯ) ช่างไม่รู้เลยว่าความโกรธทำร้ายบรรยากาศในออฟฟิศแค่ไหน จะทำไงดีถ้าเพื่อนร่วมงานของชาวออฟฟิศเป็นคนขี้โกรธ

ทางออก ขอยกคำพระท่าน โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า รู้กันอยู่แล้ว แต่เมื่อโทสะเข้าสิงก็ระเบิดตูม หลบกันได้มั่ง ไม่ได้มั่ง กระจุยกระจายตามมีตามเกิด ทางออกของเรื่องนี้คือความเข้าใจ เข้าใจคนขี้โกรธให้มาก คนพวกนี้จริงๆ แล้วมีปมเรื่องอำนาจ ยิ่งแสดงความโกรธ (การควบคุมตัวเองไม่ได้) มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสะท้อนถึงภาวะความไม่มั่นคงของตัวเองมากขึ้นเท่านั้น รู้อย่างนี้แล้วพึงเห็นอกเห็นใจ มากกว่ากลัวหรือรำคาญ

สถานการณ์ ไม่ใช่แต่เพื่อนร่วมงาน แต่บางทีก็ตัวเราเอง (แหะๆ) ความโกรธของตัวเอง อยากควบคุมให้ได้

ทางออก ปกติแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ทำให้เราโกรธหรอก แต่เป็นเพราะเราคาดหวังว่าจะเกิดสิ่งหนึ่ง แต่ผลปรากฏเกิดเป็นอีกสิ่งหนึ่งต่างหาก เราโกรธเพราะผลไม่เป็นอย่างที่เราคาด (หวัง) เช่น เรากำลังขับรถ และเราจะเปลี่ยนเลน เราคาดว่าคนที่ขับรถอยู่เลนถัดไปจะเปิดช่องให้ทาง แต่เขาไม่ หรือคุณกำลังปั่นงานโครงการใหญ่ จวนเจียนเส้นตาย คุณคาดว่าเพื่อนร่วมงานจะช่วย แต่เขาก็ไม่

ทางออกคือทางเข้า เมื่อคุณเห็นแล้วว่ามันคือทางเดียวกัน คุณก็จะเดินออกไปจากปัญหาได้โดยง่าย โลกนี้คนคิดไม่เหมือนกัน คุณโกรธคนขับรถคนนั้น เพราะคุณคาดหวังไปเองว่าเขา (ควร) มีน้ำใจ ความคาดหวังทำให้ผิดหวัง (และโกรธ) ส่วนแผนงานที่วางไว้ก็มักต้องล้มเหลว ดังนั้น ยิ่งคุณคาดหวังเกี่ยวกับโลกและเพื่อนร่วมโลกน้อยลงเท่าไหร่ คุณก็จะควบคุมความโกรธของตัวเองได้ดีขึ้นเท่านั้น

สถานการณ์ พูดได้ แต่ทำไม่ได้ ไม่อยากโกรธ แต่โกรธอยู่เรื่อย อย่าแนะนำให้ไปนั่งวิปัสสนานะ

ทางออก วิธีคิดหรือเทคนิคเอาชนะความโกรธ 3 ข้อ คือ 1.ถ่อมตัว คนขี้โทโสมักคิดว่าตัวเองสำคัญ ตัวเองถูก เมื่อไม่ได้อย่างใจ จึงโมโหได้ง่าย ฉะนั้น ก็ต้องถ่อมตัวเองลง ตระหนักรู้ว่าไม่ใช่เราที่สำคัญที่สุด ไม่ใช่เราที่ถูกต้องตลอดเวลาอกาลิโก

ข้อ 2.ตัดสินใจว่าอะไรที่สำคัญจริงๆ ให้วัดด้วยคะแนนจาก 110 เช่น ไอ้พวกขับรถซื่อบื้อ คะแนน 2 จาก 10 ปิดหน้าช้า ทำให้ต้องกลับดึกอยู่ก็ลึกในซอยเปลี่ยว คะแนน 5 จาก 10 หรือเพื่อนร่วมงานจอมอืด คะแนน 8 จาก 10 วิธีนี้จะชั่งน้ำหนักได้ว่า อะไรที่สำคัญ และอะไรที่ไม่สำคัญ จะได้ไม่ต้องเสียหัวกับเรื่องไม่เป็นเรื่องทุกๆ เรื่อง

ข้อ 3.หัดยอมรับความจริง คนขี้โมโหชอบขัดแย้งกับความจริง พวกนี้ชอบพูดว่า เช่น “ฝนไม่น่าตกเลย” หรือ “หัวหน้าไม่น่ารับงานนี้เลย”

เดาตอนจบได้ไม่ยากใช่มั้ย เมื่อคุณขัดแย้งกับความจริง คุณก็แพ้วันยังค่ำ คุณเองที่ต้องโกรธวันยังค่ำ

Ask the Expert

Q .ช่วงนี้ผมงานเยอะมาก เห็นงานที่ต้องทำแล้วถอดใจ จะสร้างกำลังใจให้มีพลังใจทำงานล้นมือช่วงปลายปียังไงดีครับ?

A. นพดล ตังวัชรินทร์ แห่ง Success Coach ให้คำแนะนำว่า เวลาที่งานเยอะๆ แล้วถอดใจ อาจเป็นเพราะเรามองงานเป็นปัญหา เหมือนถูกบังคับให้ทำ มันน่าเบื่อหน่าย อย่างนี้ก็หมดกำลังใจแน่ๆ ครับ ลองปรับความคิดดูครับว่างานที่ทำอยู่มีอะไรสนุกๆ ซ่อนอยู่บ้าง บอกตัวเองว่า เราเจ๋งยังไงที่ได้ทำงานนี้ งานนี้สร้างคุณค่าอะไรให้กับคนอื่นบ้าง รวมทั้งสร้างบรรยากาศดีๆ ให้เราสนุกตอนทำงานไปด้วย กำลังใจจะมาอีกโขเลย อีกอย่างที่ช่วยได้คือเขียนงานทั้งหมดที่ต้องทำออกมา แล้วจัดการงานที่เรากังวลใจที่สุดก่อนเลย เมื่อเอาความหนักใจที่สุดออกไปได้ ใจเราจะสบายขึ้นทันทีครับ

He Said / She Said

ปาล์มพนักงานบริษัท

“ผมอาจจะแปลกกว่าผู้ชายคนอื่นๆ หน่อยนะครับ คือจะชอบผู้หญิงที่อวบๆ แน่นๆ (หัวเราะ) แต่ไม่ใช่อ้วนนะครับ ผมว่าเธอมีเสน่ห์ น่าฟัดและก็น่ากอดดีครับ”

เฟินพนักงานบริษัท

“ชอบหนุ่มเรียบร้อย นุ่มนวล พูดจาชวนฟัง ไม่ชอบหนุ่มๆ ที่ห้าวๆ นักเลงๆ ดูแล้วน่ากลัวมากกว่าจะเอามาทำแฟน (หัวเราะ)”

Quote

“ผู้คนมักจะพยายามผลักดัน พยายามทำให้ฉันเป็นศูนย์กลางแห่งความสนใจอยู่เรื่อย ทั้งที่จริงๆ ฉันน่ะชอบที่จะแอบอยู่ข้างๆ มากกว่า เพราะจากตรงนั้นฉันจะมองเห็นอะไรๆ ได้เยอะกว่า”

กงลี่ นักแสดง