ด้วยความระลึกถึงท่านโกเอ็นก้า บุรุษวิปัสสนา...ผู้มีหัวใจธรรม (ตอน ๔)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

ในพันธสัญญานั้น ท่านโกเอ็นก้าบอกว่า... หน้าที่การสร้างพระหรือการที่ให้มีพระที่ดีเกิดขึ้นในอินเดียนั้น ขอให้กูรูยีอารยะวังโสช่วยดำเนินการ ส่วนของท่านนั้นจะสนับสนุนการสอนตามแบบแผนวิปัสสนา โดยจะให้ทุกศูนย์ช่วยกันเพื่อเผยแผ่ความรู้ในพระพุทธศาสนาในเชิงรูปแบบการปฏิบัติภาคประชาชน หลังจากนั้นก็ยังมีการติดต่อทางจดหมาย คือ ข้อความทางอิเล็กทรอนิกส์ ทางเมสเซจ ที่ส่งระหว่างมุมไบกับประเทศไทย ระหว่างท่านโกเอ็นก้ากับอาตมาก็หลายๆ ครั้ง

โดยเฉพาะเมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นในสำนักของท่านโกเอ็นก้า เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างคณะศิษย์ในสำนักท่านโกเอ็นก้ากับในส่วนของการบริหารของท่านโกเอ็นก้า ซึ่งขณะนั้นก็คงมีอะไรเกิดขึ้นหลายอย่าง แต่สิ่งหนึ่งที่อาตมาได้แสดงความเป็นกัลยาณมิตรต่อท่านโกเอ็นก้า คือ การได้ให้หลักธรรมะกับคณะศรัทธาของท่านโกเอ็นก้าว่า...ไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่ที่เกิดขึ้น แต่สิ่งหนึ่งที่พวกเขาต้องไม่ลืม คือ ท่านโกเอ็นก้ามีพระคุณในฐานะเป็นครูของพวกเขา

ในวิถีพุทธศาสนาของเรานั้น พ่อแม่ ครูบาอาจารย์ ยกไว้เหนือศีรษะ คือ ต้องไม่ไปลบหลู่และจะต้องให้ความเคารพเสมอ สิ่งนี้ท่าน Chief Secretary ของรัฐบาลในมหาราษฎร์ในขณะนั้นสามารถที่จะยืนยันได้ดีว่าอาตมาได้สั่งสอนเช่นนี้จริงๆ และที่สำคัญอาตมาก็ได้รับจดหมายจากท่านโกเอ็นก้าที่ขอบคุณในข้อแนะนำและยืนยันพันธสัญญาต่อกัน และกล่าวไว้ว่า หวังว่าเมื่อกูรูยีอารยะวังโสเดินทางมามุมไบจะได้มาพบมาเยี่ยมเขาตามสัญญาอีกสักครั้งหนึ่ง

อาตมาไปหลังจากนั้น... อาตมาเดินทางเข้านครมุมไบเพื่อไปนครปูเน่หลายครั้ง แต่ไม่มีโอกาสที่จะได้เยี่ยมท่านโกเอ็นก้าเพราะเวลาไม่อำนวย แต่ก็ทราบจากคณะศรัทธาในอินเดียที่ประสานงานการจะจัดตั้งศูนย์พุทธวิปัสสนาขึ้นที่นครปูเน่ ว่าได้แจ้งเรื่องการทำงานที่จะตั้งศูนย์วิปัสสนาขึ้นที่นครปูเน่ให้ท่านโกเอ็นก้าทราบ และท่านโกเอ็นก้าก็มีความยินดี ซึ่งก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่ท่านโกเอ็นก้ามีความยินดีกับการที่ชาวพุทธในอินเดีย โดยการนำของท่าน Chief Information Commissioner กำลังดำเนินการก่อตั้งสถาบันพุทธวิปัสสนาขึ้นที่นครปูเน่

(อ่านต่อฉบับหน้า)