เยาวชนคนกล้า อาสาป้องกันภัย

โดย...พี่กันดั้ม ภาพไม่มีเครดิต

บ่อยครั้งที่มีเหตุการณ์ไฟไหม้บ้านเรือนแล้วลุกลามใหญ่โต ทั้งที่ผู้พบเห็นเหตุการณ์คนแรกสามารถเข้าระงับก่อนลุกลาม แต่ไม่สามารถทำได้เพราะไม่ได้ผ่านการฝึกฝน เมื่อต้องเผชิญกับภัยต่างๆ กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จึงจัดโครงการ “ค่ายเยาวชนอาสาสมัครป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย” โดยมีตัวแทนนักเรียนสังกัดสำนักงานพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1 และเขต 2 จำนวน 80 คน เข้ารับการอบรม เพื่อเรียนรู้ทั้งภาคทฤษฎีในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย การขับขี่ปลอดภัยเสริมสร้างวินัยจราจร ตลอดจนการฝึกภาคปฏิบัติในการเอาชีวิตรอดจากการตกน้ำและฝึกการช่วยเหลือคนตกน้ำ การฝึกปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพ และการป้องกันและระงับอัคคีภัย ที่ศูนย์ฝึกอบรม บริษัท ฮอนด้า ออโตโมบิล

ซึ่งค่ายนี้มุ่งเน้นการฝึกอบรมแบบเข้มข้นเพื่อให้เยาวชนสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง เพื่อให้เด็กๆ เหล่านี้สามารถช่วยเหลือประชาชนชาวไทยในยามประสบภัยพิบัติที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตได้อย่างทันท่วงที อาทิ น้ำท่วม ดินถล่ม ภัยหนาว ภัยแล้ง ด้วยความรู้และประสบการณ์ที่ได้รับจากค่ายอบรมไปใช้ในการช่วยเหลือตนเองและผู้อื่นได้หากเกิดสาธารณภัยต่างๆ ได้อย่างถูกต้องและปลอดภัย

อนุสรณ์ แก้วกังวาล รองอธิบดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย เล่าถึงความสำคัญในการอบรบของเด็กๆ ว่า ประเทศไทยเรามีความจำเป็นอย่างยิ่งในการปลูกฝังความรู้ ความเข้าใจอย่างถูกต้องในการรับมือภัยพิบัติรูปแบบต่างๆ ให้กับเยาวชน เพื่อให้รู้จักการนำอุปกรณ์รอบตัวมาใช้การเรียนรู้วิธีการการให้ความช่วยเหลือทั้งต่อตนเองและผู้อื่นในเบื้องต้นได้อย่างปลอดภัย อีกทั้งร่วมเป็นแกนนำในการรณรงค์ให้คนในสังคมร่วมกันสร้างวัฒนธรรมความปลอดภัยในโรงเรียนและในชุมชนของตัวเองได้

โดยการฝึกครั้งนี้ น้องๆ ทุกคนต่างได้รับความรู้จากวิทยากรศูนย์อบรมฮอนด้าอบรมกฎระเบียบ การขับขี่ปลอดภัย เสริมสร้างวินัยการจราจร และวิทยากรกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับสาธารณภัย เช่นการช่วยชีวิตทางน้ำแนะนำเทคนิคง่ายๆ ในการเอาชีวิตรอดจากการจมน้ำ ด้วยการลอยตัวแบบหงายหน้า พร้อมทั้งหายใจเข้าเต็มปอด ก็จะสามารถทำให้ลอยตัวได้เป็นเวลานาน และวิธีการลอยตัวแบบคว่ำหน้า จะเหมาะสำหรับกรณีลอยตัวในน้ำที่มีคลื่น

ได้ฝึกการดับเพลิงที่ถูกต้องเพราะทุกคนเมื่อเห็นไฟก็จะวิ่งหนี ทั้งที่ความจริงแล้วหากเรารู้ธรรมชาติของไฟเราก็สามารถเข้าดับเพลิงได้อย่างปลอดภัย และสุดท้ายก็คือการฝึกช่วยชีวิต แม้ว่าเราจะไม่พบเจอเหตุการณ์นี้บ่อยครั้ง แต่ถ้าน้องๆ ทุกคนทำเป็น เราก็มีความหวังเมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด ซึ่งในอนาคตเราอาจจะได้รับความช่วยเหลือจากน้องๆ กลุ่มนี้ก็เป็นได้