ความทรงจำ

โดย...ปู โลกเบี้ยว

พ่อแม่และครอบครัวมักเป็นแหล่งเรียนรู้ที่ดีและที่แรกของเด็กๆ เพราะอย่างนั้นควรจะต้องระวังการกระทำที่ไม่ดีไม่งาม เพราะเด็กมักจะทำตามโดยอัตโนมัติและไม่สามารถแยกแยะได้ว่าอันไหนดี อันไหนเลว แต่ถ้าพวกเด็กๆ เห็นครอบครัวหรือพ่อแม่ทำได้พวกเขาก็คงคิดว่ามันดี และพวกเขาก็สามารถทำได้เช่นกัน อย่างพ่อแม่เลวๆ ที่สั่งสอนลูกไปในทางที่ผิด ไม่รู้พวกเขาคิดยังไงนะ

น้องสาวปูทำงานในห้องคอนโทรลกล้องวงจรปิดของห้างดังแห่งหนึ่ง มักจะจับขโมยได้จากกล้องวงจรปิด เห็นกันจะจะ มีแม่ลูกคู่หนึ่งเดินช็อปปิ้งเสื้อผ้าเด็กและสตรี เดินวนไปวนมาเป็นชั่วโมงเชียวแหละ ยัยคุณแม่อ่ะซื้อเสื้อตัวหนึ่ง จากนั้นก็พาลูกสาวเดินวนไปวนมาอยู่หลายครั้งจนสบโอกาสตอนที่กระบะกางเกงยีนส์มุมหนึ่งไม่มีพนักงาน ตอนนั้นพนักงานไปคิดเงินที่เคาน์เตอร์เช็กบิลให้ลูกค้าคนอื่นอยู่ ยัยคุณแม่ก็บอกให้ลูกสาวมุดเข้าไปใต้กระบะ จากภาพในกล้องวงจรปิดเห็นคนเป็นแม่ผลักลูกให้เข้าไปใต้กระบะ แล้วเราก็เห็นเด็กน้อยค่อยๆ เอื้อมมือหยิบกางเกงยีนส์เอาไปไว้ใต้กระบะ สักพักยัยแม่ก็เอาถุงที่เพิ่งซื้อเสื้อมาส่งให้ลูกน้อย จากนั้นลูกน้อยก็ออกจากใต้กระบะพร้อมถุงเสื้อของแม่ แล้วแม่ก็พาเดินไป คงคิดว่าไม่มีใครเห็นไง แต่ทุกสิ่งอย่างที่นางทำได้ถูกบันทึกไว้จากกล้องวงจรปิดเสียแล้ว สองแม่ลูกถูกเชิญเข้าไปในสำนักงานด้านหลังเพื่อเจรจาว่าจะจ่ายค่าเสียหายหรือว่าจะไปคุยกับคุณตำรวจ ยัยแม่ตอนแรกไม่ยอมรับและพยายามใช้ลูกน้อยวัย 7 ขวบ มาอ้างโน่นอ้างนี่เพื่อเรียกร้องความเห็นใจ แต่จำนนด้วยภาพเป็นหลักฐาน จึงต้องจ่ายค่ากางเกงยีนส์ที่ใช้ลูกน้อยจิ๊กใส่ถุงเสื้อมาซะ เป็นอันจบเรื่อง แต่รู้สึกสมเพชสลดไหมละคะ? เพราะว่าลูกน้อยอายุเพียง 7 ขวบเท่านั้น เด็กคนนี้อนาคตจะเป็นยังไงล่ะ? ในเมื่อแม่สอนมาเยี่ยงนี้ คงไม่ใช่ที่นี่ที่เดียวหรือครั้งนี้เป็นครั้งแรกแน่ เพราะดูจากเด็กน้อยเหมือนจะรู้งานเมื่อแม่ชี้นำ ถ้าเด็กน้อยคนนี้ทำอย่างนี้จนเคยชินล่ะ เขาจะไม่มีความละอายต่อบาปอย่างแน่นอนน่ะซิ ดีไม่ดีเขาคิดว่าแม่เขาทำได้เขาก็ทำได้ขึ้นมาล่ะ ทีนี้ได้มีโจรตัวน้อยๆ แน่เลย เฮ้อ!.....

แม่ลูกอีกคู่ที่น้องสาวปูจับได้ อันนี้จับได้คาหนังคาเขาด้วยตาเปล่านี่แหละ น้องปูเดินตรวจตามปกติในโซนของเด็กเล่น วันนั้นมีการแข่งขันรถบังคับในมุมหนึ่งของห้าง และใกล้ๆ กันจะเป็นบูธขายของเด็กเล่นและพวกรถบังคับที่กำลังโชว์อยู่ ตอนที่พนักงานกำลังยุ่งๆ กับการตรวจเช็กของและคิดเงินลูกค้าอยู่ ยัยแม่ก็เดินไปแกะกล่องรถบังคับ เอาแต่ตัวรถออกมาแล้วใส่ถุงของห้าง คงไปซื้ออะไรมาก่อนหน้านี้แหละ จากนั้นก็เอากล่องของเล่นไปทิ้งในถังขยะใกล้ๆ นั้นแล้วรีบเดินไปดึงลูกชายวัย 9 ขวบ ที่กำลังเล่นรถบังคับอยู่กับเด็กอื่นๆ ให้รีบกลับ ไอ้เจ้าลูกชายก็ไม่เป็นใจเล้ย งอแงไม่ยอมกลับจะเล่นต่อ ทั้งหมดอยู่ในสายตาของน้องสาวปูที่ยืนมองอยู่ตลอดเวลา ยัยคุณแม่คงไม่คิดว่าจะมีคนแอบดูเธออยู่ เพราะคนพลุกพล่านมากพอสมควร เพราะมีการแข่งขันรถบังคับไงล่ะ จนน้องสาวปูต้องเดินไปบอกให้พนักงานเข้าไปเชิญคุณแม่มาคุยกันตรงเคาน์เตอร์คิดเงิน ขอตรวจของเล่นในถุง ขโมยย่อมไม่ยอมรับอยู่แล้ว เธอโวยวายบอก “ฉันซื้อมาย่ะ พนักงานเป็นคนใส่ถุงของห้างให้ฉันเลย นี่ไง” พร้อมโชว์ถุงของห้างแล้วทำเป็นเหวี่ยงวีนใหญ่เลย จนพนักงานบอกว่าถ้าซื้อจริงแล้วกล่องของเล่นไปไหน ขอดูใบเสร็จหน่อย นางก็เริ่มยึกยัก บอกทิ้งใบเสร็จและกล่องไปแล้ว พนักงานก็ทักอีกว่าแล้วกล่องล่ะ เพราะถ้าซื้อจากแผนกของเล่นที่ห้างนี้จริง บนกล่องต้องมีการสะสมแต้มตราของห้างอย่างแน่นอน พอไปรื้อกล่องจากถังขยะมาเท่านั้นแหละ จำนนต่อหลักฐาน ต้องจ่ายสตางค์ซิคร้าาาา สงสารก็แต่ลูกน้อยที่ยืนร้องไห้ เพราะกลัวแม่จะถูกจับส่งตำรวจน่ะซิ เฮ้อ...เงินก็มีซื้อนี่นา แล้วทำไมก่อนจะทำเนี่ยคิดอะไรอยู่คะแม่คูณณณ...ไม่กลัวลูกจะเอาอย่างบ้างเหรอ หรือไม่ก็จะกลายเป็นภาพจำพฤติกรรมที่แย่ๆ ของแม่เขาที่จะติดอยู่ในสมองและความทรงจำไปตลอด....

สงสารเด็กๆ เหล่านี้จัง