มาชิ โซยอ (อร่อย!) เกาหลีที่บ้านเรา (ตอนสุดท้าย) ตบท้ายด้วยชาเม็ดสน

โดย...สีวลี ตรีวิศวเวทย์/ภาพ : Cookool Studio

ช่วงหนึ่งของชีวิตที่ไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองเป็นครั้งเเรก ชีวิตอิสระช่วงนั้น มีงานอดิเรกคือ การเสาะหาของกินตามย่านต่างๆ ที่มีคนหลายเชื้อชาติอาศัยอยู่กันเป็นกลุ่มก้อน ไปเจอร้านเกาหลี และได้ลิ้มลองอาหารเกาหลีรูปแบบต่างจากที่เคยชิมที่บ้านเรา เลยยิ่งติดใจ

พอไปอยู่เมืองใหญ่ในอเมริกา มีย่านที่มีคนเกาหลีอาศัยอยู่เยอะ ตะลอนจนเจอชุมชนเกาหลี ร้านซูเปอร์มาร์เก็ตเกาหลี เจอร้านปิ้งย่างแบบย่างเองบนเตาถ่านไม้อย่างดี ติดใจในรสชาติ เลยไปบ่อยเลยทีนี้

กินอาหารแล้ว ก็ต้องมองหาขนม ไปหลายๆ ร้าน ไม่เคยเห็นร้านไหน เสิร์ฟขนมปิดท้ายเลย มีแต่ผลไม้ ถามป้าพนักงานเสิร์ฟ ซึ่งเป็นคนเกาหลีที่อาศัยอยู่ในอเมริกามาสักพัก ป้าตอบว่า คนเกาหลีไม่ค่อยกินขนมหลังอาหารกัน นิยมกินขนมเป็นของว่าง อย่างขนมที่เรียกว่า ต๊อก เป็นก้อนแป้งกวนสุกคลุกถั่วบด อร่อยแบบไม่คุ้นนัก พอเป็นหลังมื้ออาหารนิยมกินผลไม้และดื่มชากันมากกว่า

ร้านป้าชาวเกาหลีท่านนี้ ผู้เขียนไปกินบ่อยๆ ยิ่งหน้าหนาวอันยาวนานของชิคาโก ผู้เขียนชอบไปร้านป้า เพราะป้าขายแต่ Dolsot หรือข้าวอบในหม้อหินร้อนๆ ชามใหญ่ไม่ใช่เล่นๆ เคยเล่าให้ฟังแล้วในตอน บิบิมบับ กินอิ่มอร่อยจนพุงกาง เพราะต้องกินให้หมดจนมาถึงข้าวตังเคลือบน้ำมันงาด้านล่างที่กรอบกรุบๆ ดี

ถ้าไปร้านนี้ในช่วงฤดูใบไม้ผลิเรื่อยมาจนถึงหน้าร้อน ป้าจะเอาผลไม้ อย่าแอปเปิล ส้ม หั่นเป็นชิ้นมาให้ บางครั้งโชคดี ได้ชิมเป็นลูกพลับแห้ง หั่นบางๆ ใส่มาน้ำเชื่อมน้ำตาลทรายเเดงและน้ำแข็งมาด้วย โรยถั่วเม็ดสน คล้ายๆ กินเต้าทึงบ้านเราต่างตรงของเกาหลีจะหอมกลิ่นอบเชย ที่น่าจะปรุงแต่งกลิ่นในน้ำเชื่อมของป้า

แต่ถ้าไปกินร้านข้าวอบหม้อหินของป้าในหน้าหนาว หลังอาหารป้าจะเสิร์ฟชาอุ่นๆ มาในถ้วยทรงเตี้ยคล้ายถ้วยชาของญี่ปุ่น แต่จะอ้วนป้อมกว่า เอามือสองข้างโอบรอบถ้วยขึ้นมาอังไอร้อนที่มือ พร้อมสูดกลิ่นหอมๆ จากถ้วยเข้าไป ได้กลิ่นหอมคล้ายๆ ถั่วคั่ว กลิ่นอบเชยจางๆ กลิ่นหวานๆ จนต้องถอยถ้วยจากรูจมูก มาดูว่าเรากำลังจะดื่มชาอะไร เห็นที่ก้นถ้วย มี Pine Nut หรือถั่วเม็ดสนอยู่ 45 เม็ด นอนแน่นิ่งอยู่ก้นถ้วย เลยเดาได้ว่า นี่คงเป็นชาเม็ดสน กินแล้วอุ่นท้อง พร้อมออกจากร้าน เดินฝ่าความหนาว นั่งรถไฟกลับที่พัก

ไปหลายครั้งชักจะติดใจในความหอมของชาเม็ดสนของป้า สอบถามป้าถึงวิธีทำง่ายๆ ฟังด้วยภาษาอังกฤษติดสำเนียงเกาหลี ได้ใจความว่า ป้าคั่วเม็ดสนที่ไฟอ่อนๆ จนหอม ติดจะเกรียมนิดๆ ใส่ลงในหม้อ เติมน้ำให้เยอะหน่อย เพราะเราจะกินเป็นน้ำชา ใส่อบเชยสักก้านหนึ่ง พอต้มไปสักพักที่ไฟอ่อนๆ กลิ่นหอมๆ ของถั่วเม็ดสนคั่ว จนกำจรกำจายออกมาในน้ำ ได้เป็นชาเม็ดสน จะกินเลยก็ได้ หรือแต่งรสเพิ่มด้วยน้ำตาลทรายแดง ซึ่งป้าใช้น้ำตาลอ้อยก้อนดำๆ แข็งๆ ใส่ลงไปแต่งทั้งกลิ่น สี และรสชาติความหอม

ยิ่งผู้เขียนมาอ่านเรื่องราวดูภายหลัง ชาวเกาหลีนิยมรับประทาน Pine Nut หรือถั่วเม็ดสน เพราะต้นสนสายพันธุ์ที่ปลูกมาในเกาหลีนั้น ให้เมล็ดคุณภาพดี เนื้อมัน รสหวานๆ กลิ่นหอม ทั้งยังมีคุณประโยชน์ในด้านกรดไขมันดีต่อร่างกาย ถือเป็นหนึ่งในยาอายุวัฒนะ ไม่เพียงเเต่เอามาชงเป็นยาตามสูตรของป้าเเล้ว ยังนำมาต้มจนเละ บดเป็นโจ๊กให้ผู้ป่วยกินอีกต่างหาก

ถั่วเม็ดสน จากต้นสนพันธุ์ที่ว่า ปลูกมากในแถบจีนตอนเหนือ เกาหลี ญี่ปุ่นและรัสเซียโซนที่ใกล้ๆ กับญี่ปุ่นและเกาหลีถือเป็นของดี มีราคา หากเป็นตามป่าตามเขา อาจมีให้กินเยอะตามธรรมชาติ ถ้าเป็นในเมือง หรือโซนที่ราบ อาจมีต้นสนน้อย ยิ่งถือเป็นของแพง อาหารชาววัง เป็นยาบำรุง ตอนนี้บ้านเรามีขายตามซูเปอร์มาร์เก็ตทั่วไป ลองหาซื้อมาปรุงเป็นชาดูได้อร่อยดี

ฉบับนี้ถือเป็นตอนสุดท้ายของ มาชิโซยอ อร่อยแบบเกาหลีที่บ้านเรา ด้วยชาเม็ดสน ตบท้ายมื้อเกาหลีของเรา ฉบับหน้าจะเป็นอะไร อุบเอาไว้ก่อนค่ะ

Cookool Korean Inspired Pine Nut Tea

เม็ดสน หรือ Pine nut 0.5 ถ้วย

น้ำสะอาด 6 ถ้วย

ก้านอบเชย ขนาดประมาณ 2-3 นิ้ว 1 ก้าน

น้ำตาลทรายแดง 2-4 ช้อนโต๊ะ (ตามความชอบและการเสิร์ฟ)

อาจเสิร์ฟร่วมกับลูกพลับแห้งได้ ถ้าต้องการเสิร์ฟแบบเย็น

ตั้งกระทะหรือหม้อ ให้ร้อนที่ไฟกลาง เติมถั่วเม็ดสนลงไป หรี่เป็นไฟอ่อน คั่วไปเรื่อยๆ อย่างใจเย็น จนถั่วเริ่มมันขึ้นจากน้ำมันที่ออกจากผิวเม็ดถั่ว เมื่อเริ่มสีเข้มขึ้น เติมน้ำสะอาดลงไป ต้มให้เดือด หรี่ไฟลง เติมอบเชยลงไป ต้มต่อไปสัก 10 นาที

เติมน้ำตาลทรายแดงลงไป ชิมรสหวาน ปรับตามชอบ

ดื่มร้อนๆ หรือแช่เย็น เสิร์ฟกับน้ำแข็ง พร้อมลูกพลับแห้งก็ได้