รูปขายเพื่อน

โดย...ชายโย

สถานการณ์ กลุ่มเพื่อนสมัยเรียนมัธยม นัดรับประทานอาหารร่วมกันในรอบ 5 ปี ที่ร้านคาราโอเกะย่านเกษตรนวมินทร์ ทุกคนตอบรับ เพื่อนๆ มากันเกือบยกห้อง บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นเป็นกันเอง รับประทานอาหารร้องเพลง เล่นเต้นรั่วๆ ตามประสาเพื่อนๆ คนกันเอง และที่สำคัญภาพทั้งหมดถูกบันทึกด้วยสมาร์ตโฟนของแต่ละคน ไม่ถึง 15 นาที ภาพก็ถูกอัพโหลดขึ้นเฟซบุ๊ก และเรื่องราวเจ้าปัญหาก็เกิดขึ้น เมื่อทุกคนมากดไลค์ที่รูปรั่วๆ ของเพื่อนผู้บริหารระดับสูง ในบริษัทใหญ่ที่มีชื่อเสียง ยิ่งไปกว่านั้นเป็นการอัพแบบแท็กรูปภาพที่เจ้าตัวไม่ได้กันระบบการแท็กรูปเสียด้วย

ทุกคนที่เป็นลูกน้องและเจ้านายที่เป็นเพื่อนในเฟซบุ๊กก็เห็นกันหมด และได้ฮากันทุกคน แต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะรับไม่ค่อยได้กับเรื่องที่เกิดขึ้น เพราะนัยหนึ่งเป็นการส่งภาพลักษณ์เสียๆ กับตำแหน่งหน้าที่การงาน หน้าตาในสังคม แม้ว่าทุกคนจะคอมเมนต์ว่าเป็นผู้บริหารที่ดูน่ารักเป็นกันเองกับทุกคนก็ตามที งานเลี้ยงรุ่นที่น่าจะสนุกสนานก็จบลงด้วยการทะเลาะกันของเพื่อนเก่า ด้วยความไม่เข้าใจกัน

ทางออก ทางแก้ปัญหาสำหรับเรื่องนี้ที่แก้ได้รวดเร็วที่สุด ก็คือการขอให้เพื่อนลบรูปภาพ หรือลบแท็กชื่อของตัวเองออกไป เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นๆ เห็นไปมากกว่านี้ แม้จะมีคนกดไลค์เป็นหลักร้อยก็ต้องลบ หากเจ้าตัวไม่อยากให้เห็น ถ้าคนที่เป็นเพื่อนรักกันจริงๆ เมื่อเพื่อนมีปัญหาไม่อยากให้โชว์ภาพ ก็จะยอมลบแต่โดยเร็วไม่อิดออด แต่ถ้าไม่ยอมลบคงถึงคราวที่ต้องพิจารณาระดับความสัมพันธ์ ว่าจะเป็นเพื่อนต่อไปหรือลดให้เหลือแค่คนรู้จักแต่เก่าก่อน หนักกว่านั้นก็เป็นแค่คนที่เคยเห็นหน้า แต่ไม่อยากรู้จักอีกต่อไป

การอัพโหลดรูปภาพกับเพื่อนๆ สมัยเรียน ที่จริงแล้วควรมีการอัพเฉพาะกลุ่ม ซึ่งเดี๋ยวนี้ก็มีระบบการตั้งกลุ่มเฉพาะที่เห็นได้เฉพาะสมาชิก เราแสดงออกรั่วๆ เฉพาะกลุ่มเพื่อนก็ควรจะมีแค่เพื่อนในกลุ่มเราเท่านั้นที่เห็นได้

เราทุกคนล้วนมีด้านที่ไม่อยากให้บางคนรู้ ประธานบริษัทใหญ่เป็นเจ้านายที่เข้มงวดจนลูกน้องทุกคนเคารพยำเกรง แต่กับที่บ้านเขาเป็นสามีที่ให้เกียรติภรรยา กันเองกับลูก และขี้เล่นกับหลานๆ หรือคนธรรมดาอย่างเราๆ อาจเป็นลูกน้องที่ถูกเจ้านายต่อว่า ว่าทำงานไม่ได้เรื่อง แต่กับที่บ้านเขาคือ หัวหน้าครอบครัว ที่ต้องหาเลี้ยงลูกเมียและเป็นฮีโร่ของครอบครัว

การติดแท็ก โพสต์รูป และใส่ข้อความที่เสี่ยงต่อชื่อเสียงและหน้าตาทางสังคม เข้าไปที่หน้าเพจของเพื่อนโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอมก่อน ถือเป็นเรื่องที่เสียมารยาทอย่างมาก เพราะเท่ากับเป็นการแฉอีกด้านที่เจ้าตัวไม่อยากให้คนอื่นรู้ออกมา

ดังนั้น สิ่งสำคัญในเรื่องนี้ที่ควรจำไว้ก็คือ “กาลเทศะและการให้เกียรติ” แม้จะเป็นเพื่อนสนิทที่สุดก็ตามที

02 Ask the Expert

Q : การสอนให้เด็กรู้จักการรอและความอดทนสำคัญแค่ไหน

A : ผู้เชี่ยวชาญจากสถาบันพัฒนาเด็ก อินไซต์คิดส์ ศูนย์การค้าพาราไดซ์ พาร์ค อธิบายถึงเรื่องนี้ว่า มีการทดลองให้เด็กอายุ 46 ขวบ นั่งในห้อง โดยเด็กๆ สามารถกินมาร์ชเมลโล 1 ชิ้น ที่วางอยู่บนโต๊ะได้เลย หรือเลือกที่จะรอให้ผู้ใหญ่กลับมาใน 15 นาที เพื่อที่จะได้กินมาร์ชเมลโล 2 ชิ้น ผลการวิจัยพบว่า มีเด็กเพียงไม่กี่คนที่รับประทานทันที

แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่รอจนครบ 15 นาที เด็กที่รอได้ถึง 15 นาที มีประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น การทดลองติดตามเด็กเหล่านี้ต่อไปจนโต และพบว่าเด็กที่สามารถควบคุมตนได้ดีกว่าเมื่อตอนเป็นเด็ก อีกทั้งยังมีชีวิตโดยรวมดีกว่าเด็กที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ดีจากการทดลองครั้งนั้นด้วย

งานวิจัยชิ้นนี้ได้รับการยืนยันจากงานวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์ในปี 2010 ที่ทำการศึกษากับเด็กจำนวน 1,000 คน โดยติดตามตั้งแต่แรกเกิดจนอายุครบ 32 ปี พบว่าคนที่มีความสามารถในการควบคุมตนได้ดีตั้งแต่เด็กจะมีสุขภาพดีกว่า มีฐานะทางการเงินดีกว่า มีโอกาสติดยาเสพติดและเป็นอาชญากรน้อยกว่า

เพราะฉะนั้น การเรียนรู้ในการควบคุมตนเอง เป็นพื้นฐานทางการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์และบุคลิกภาพของเด็กที่สำคัญยิ่งในการเติบโตต่อไปในอนาคตของพวกเขา ซึ่งผู้ปกครองควรให้ความสำคัญอย่างมาก

He Said / She Said

อรัญ ธุรกิจส่วนตัว

“มองรวมๆ โอเคก็โอเค หน้าโอเค หุ่นโอเค มีของ มีเอว เหมือนกับรถดูโดยรวมแล้วน่าขับ น่าใช้งาน (หัวเราะ)

ริก้า เซเลบริตี

“ตอนนี้ยังไม่มีเลย (หัวเราะ) อืมมม...ริก้าชอบผู้ชายห่ามๆ อินดี้ๆ ประมาณเดินข้าวสาร ชอบกางเกงยีนส์ ชอบแบบเด็กใต้ เวลาพูดสำเสียงทองแดง ชอบม้ากกก รู้สึกว่าเป็นผู้ชายนะ”

Quote

“คำว่า วิกฤต (Crisis) ถ้าเขียนในตัวอักษรภาษาจีน จะประกอบด้วยตัวอักษร 2 ตัว ตัวหนึ่ง หมายถึง อันตราย ขณะที่อีกตัวหนึ่ง แปลว่า โอกาส”

จอห์น เอฟ. เคนเนดี อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ