ของเค้าแรงนะ

โดย...ปู โลกเบี้ยว

สมัยก่อนเวลาเราไปเที่ยวแถบประเทศจีนสิ่งที่ประทับใจและมักจะมาเล่าสู่กันฟังคงไม่พ้นเรื่องของห้องน้ำหรือสภาพบ้านเมืองของพวกเขาเป็นแน่ แต่เดี๋ยวนี้ตั้งแต่มีโอลิมปิกประเทศเขาก็เข้มงวดมากขึ้นทันทีอย่างเห็นได้ชัด ดูจากสภาพถนนหนทางหลักๆ แล้วค่อนข้างสะอาดเรียบร้อยไม่สกปรกรกเหมือนเมื่อก่อน ถึงแม้ว่าในบางพื้นที่ยังคงสภาพความเป็นเมืองจีนก็ตามก็ถือว่าได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นๆ อย่างห้องน้ำจากที่ไม่มีประตู เป็นแบบนั่งยองก็เริ่มมีประตูมีแบบชักโครกเพิ่มขึ้นและสะอาดขึ้น ถึงแม้ว่าจะเป็นรางยาวเหมือนสมัยก่อนก็มีการปล่อยน้ำให้ล้างอยู่ตลอดเวลา ทำให้น่าเข้าไปใช้บริการมากขึ้น

ความจริงกฎหมายจีนเขาก็แรงงงนะ ถ้ากล้องวงจรปิดเห็นคุณทิ้งขยะไม่เป็นที่เป็นทางในทางหลักที่สวยงามล่ะก็คุณได้ถูกทำโทษด้วยการกวาดถนนเป็นทางยาวตั้งแต่ 8 กิโลเป็นต้นไป หรือใครทำผิดกฎจราจรก็ต้องถูกทำโทษให้มาทำหน้าที่เป็นตำรวจจราจรแทนสักสองสามอาทิตย์ แบบที่เรียกว่างานการไม่ต้องทำกันเลย

เมื่อไม่นานมานี้คงจะเห็นในข่าว “ปิดคดีโจรสลัดแห่งลุ่มน้ำโขง” ที่ตาหน่อคำหัวหน้าขบวนการค้ายาเสพติดชาวพม่าและพวกปล้นฆ่าหมู่ลูกเรือจีน 13 ศพ ประวัติคนนี้เขาไม่ใช่เล่น ทั้งค้ายาเสพติด เก็บค่าคุ้มครองเรือบรรทุกสินค้าตามลำน้ำโขง จับตัวประกันเรียกค่าไถ่ แล้วส่วนใหญ่จะเป็นเรือสัญชาติจีนที่โดน ทางการจีนจึงตัดสินใจจัดการกับเจ้าโจรพวกนี้และตัดสินประหารชีวิตนายหน่อคำและพวกเพื่อไม่ให้เอาเป็นเยี่ยงอย่าง เป็นการส่งสัญญาณต่อสาธารณชนไปเลยว่าทางการจีนเอาจริง แม้ว่าจะเป็นการก่ออาชญากรรมนอกพรมแดนจีนก็ตาม แม้ว่าไม่ได้เกิดเหตุในแผ่นดินจีน ก็ต้องถูกประหารชีวิตได้เช่นกัน เพื่อให้โลกได้รู้ว่าไม่ว่าใครมากระทำต่อคนของเขา เขาเอาตายอ่ะ กฎหมายเขาไม่ใช่เล่นๆ นะจ๊ะ

เพื่อนๆ ปูไปเที่ยวจีนมาเล่าให้ฟังว่าเจอผู้หญิงคนหนึ่งเดินช็อปปิ้งในร้านค้าที่นั้น ท่าทางก็เป็นคนมีสตางค์นะ ดูจากการแต่งตัวเสื้อผ้าหน้าผม แต่คงเป็นพวกโรคจิตนิดๆ อ่ะ ชอบจิ๊กของน่ะ ก็เดินๆ ดูเครื่องประดับสวยงามด้วยกันอยู่ดีๆ สักพักเขาก็ไปวนเวียนอยู่แถวๆ ตะกร้าผ้าพันคอ เห็นเขาลองไปลองมาก็จิ๊กเอาผ้าพันคอของร้านพันคอตัวเองไว้ แล้วเอายัดๆ เข้าไปในเสื้อเฉยเลย จากนั้นเขาก็เดินดูของอีกสองสามอย่างแล้วหยิบแมกเน็ตติดตู้เย็นอันเล็กๆ อันหนึ่งไปจ่ายสตางค์ แล้วทำเป็นลืมจ่ายค่าผ้าพันคอที่ลองไว้ที่คอ เดินออกจากร้านไปเลยซะงั้นแหละ พนักงานเก็บเงินก็มัวแต่วุ่นๆ กับการเก็บเงินอยู่กระมังเลยไม่ทันสังเกต พวกเราเห็นก็เลยเดินไปกระซิบบอกเขาว่า คุณน้องค่ะลืมจ่ายค่าผ้าพันคอล่ะป่าวค่ะ? น้องเขาก็ทำหน้าเหรอหราว่า “อะไรนี่ผ้าหนู หนูพันมาตั้งแต่แรกแล้ว” โอ๊ย...! น้องกล้องวงจรปิดเขาก็มี ไม่เกรงกลัวอะไรบ้างเลย แป๊บเดียวเท่านั้นแหละค่ะ รปภ.ของร้านก็เข้ามาดึงนางอย่างแรงไปหลังร้านเลยคร้าาาาา ขอเน้นว่าดึงแรงมาก ไม่รู้ว่าเหตุการณ์เป็นเช่นไร เพราะพวกเราก็เผ่นก่อนล่ะ เดี๋ยวจะหาว่าเป็นพวกเดียวกัน จะพานซวย

พวกคนจีนเนี้ยเขารักชาติกันมากนะ ดูอย่างข้าวของเครื่องใช้สิ อะไรที่ผลิตในประเทศจีนก็มักจะรักชาติเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นของเลียนแบบหรือของจริงเซินเจิ้นก็ตาม เพื่อนปูช็อปกระจายจนกระเป๋าที่เอาไปไม่สามารถรับน้ำหนักหรือยัดของเข้าไปได้อีกแล้ว จึงจำเป็นที่จะต้องซื้อกระเป๋าใบใหม่ใส่ของขนกลับเมืองไทย ก็ไปป๊ะเข้ากับกระเป๋าเลียนแบบแบรนด์เนมใบหนึ่ง ทั้งดูทั้งเช็กแล้วว่ามันแข็งแรงทนทานพอสมควรเชียวแหละ เลยตัดสินใจซื้อ เพราะสามารถต่อรองราคาลงมาได้เกือบครึ่งของราคาที่เขาบอกมาอีก โอ๊ย...! ดีใจสะใจเขาล่ะ ก็บรรจงใส่ของอัดลงกระเป๋าอย่างเรียบร้อย ลากขึ้นเครื่องบินสบายใจ ถึงเมืองไทยก็ลากลงเครื่อง ลากมาได้ไม่ถึงครึ่งทาง ล้อหลุด สักพักกระเป๋าปริขาดมันซะงั้นแหละ เฮ้ย...! มันอะไรกันนี่ มรึงงงรักชาติขนาดนั้นเชียว พอออกนอกประเทศปั๊บ เห็นๆ เลยว่าแข็งแรงแท้ๆ พัง พัง เก็บของใส่ถุงพลาสติกแทบไม่ทันอ่ะ

เห็นมะว่าของมันรักชาติของมันมาก พอหลุดจากแผ่นดินเกิดเท่านั้นแหละ เละเป็นชิ้นๆ เลยอ่ะ... 555