ร่วมฟื้นชีวิตใต้ท้องทะเล

เรื่อง : ชายโย

หากคุณเป็นคนกรุงเทพฯ ชาวเชียงใหม่ หรือชาวอีสาน และกำลังคิดว่าคุณไม่ได้มีส่วนในการทำลายท้องทะเลเพราะชีวิตแทบไม่ได้เกี่ยวข้องกับทะเล เรากำลังจะบอกว่าคุณคิดผิด เพราะการกระทำของพวกเราทุกคนมีส่วนช่วยทำลายสมดุลทางทะเลด้วยกันทั้งสิ้น แต่เรื่องเหล่านี้เป็นสิ่งที่คนไทยส่วนมากยังไม่ทราบถึงความจริงอันน่ากลัวในข้อนี้

ศรันต์ กิตติวัณณะกุล ประธานกรรมการมูลนิธิเพื่อท้องทะเล เผยภัยที่กำลังคุกคามสิ่งมีชีวิตในท้องทะเลไทย ณ ปัจจุบัน ว่า ปัญหาร้ายแรงที่สุดที่เราพบตอนนี้คือ น้ำเสียจากแผ่นดินที่ปล่อยไหลลงสู่ท้องทะเล กำลังสร้างปัญหาให้กับแนวปะการังริมฝั่งทะเลไทยอย่างมาก

ไม่ว่าจะเป็นน้ำเสียจากร้านอาหาร บ้านเรือนประชาชน โรงงาน หรือแม้แต่โรงแรมบางแห่ง ล้วนส่งผลให้ปะการังไม่สามารถอยู่ได้จนปะการังต้องทิ้งบ้านเดิมไปหาที่อยู่ใหม่ เพราะไม่สามารถทนกับสารปนเปื้อนในน้ำที่มีอยู่ เราอย่าลืมว่าปะการังเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดเล็กมากๆ และกิ่งก้านปะการังที่เห็นนั้นเป็นเพียงบ้านที่พวกเขาสร้างขึ้น

เมื่อปะการังทิ้งบ้าน พื้นที่ตรงนั้นก็กลายสภาพไม่ต่างจากบ้านรกร้างที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ ปลาก็ไม่สามารถอาศัยอยู่ได้ เมื่อไม่มีปลา ไม่มีปะการัง ระบบนิเวศในท้องทะเลก็เริ่มเสียหายกระทบกันไปเป็นทอดๆ กระทบต่อระบบเศรษฐกิจ แต่เราส่วนใหญ่ไม่เคยทราบปัญหาเหล่านี้มาก่อน

โดยฝากความหวังไว้ที่โครงการเยาวชนสัมผัสชีวิตใต้ท้องทะเลอย่างมาก ทั้งที่จริงแล้วควรเป็นสิ่งที่ภาครัฐควรให้ความใส่ใจมากกว่านี้ จะทำให้แก้ปัญหาได้รวดเร็วและตรงจุดมากขึ้น

นอกจากปัญหาการปล่อยน้ำเสียที่สร้างผลกระทบใต้ท้องทะเล อีกสิ่งหนึ่งที่ควรเฝ้าระวังก็คือการเปลี่ยนอุณหภูมิของน้ำทะเล หากมีการเพิ่มจากระดับปกติเพียง 2 องศา ปะการังก็ไม่สามารถอยู่ได้เช่นกัน เหมือนที่เคยเกิดปรากฏการณ์ปะการังฟอกสี เมื่อครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิของน้ำจากเอลนินโญ ลานินญา

วันนี้ก็เช่นกัน ตอนนี้อุณหภูมิน้ำทะเลเฉลี่ยทั่วโลกเพิ่มขึ้นเกือบๆ 2 องศาแล้ว หากมากกว่านี้จะสร้างผลกระทบครั้งใหญ่ต่อปะการังและสิ่งมีชีวิตในทะเลทั่วโลกอย่างเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้น สิ่งที่พวกเรากำลังทำอยู่ คือการใช้พลังงานอย่างสิ้นเปลือง ต้องเลิกเสีย

ล้อมกรอบ

**โครงการเยาวชนสัมผัสชีวิตใต้ท้องทะเลไทย รุ่นที่ 8

หมดเขตวันที่ 16 เม.ย. 2553 นี้