ร่วมอนุโมทนาธรรมปลายพรรษากับสาธุชน (ตอน ๓)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

เป็นสัมมาสมาธิที่ประกอบด้วยสัมมาวายาและสัมมาสติ ก็สามารถเข้าสู่การเพ่งพินิจพิจารณา เพื่อให้รู้แจ้งในธรรมทั้งหลาย ตรวจตรองในธรรมทั้งปวง จนรู้ได้ชัดเจนแจ่มแจ้งแทงตลอด เห็นจริงในเหตุปัจจัยแห่งธรรมเหล่านั้น และความสิ้นไปของธรรมเหล่านั้น เมื่อเหตุปัจจัยสิ้นไป การเข้าถึงรู้แจ้งในธรรมดังกล่าว ย่อมเข้าถึงสัจธรรมที่ปรากฏมีอยู่ในธรรมชาติ ที่ว่า “ธรรมทั้งหลายมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา ก็ย่อมมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา...” การรู้แจ้งเห็นจริงในหลักธรรมดาดังกล่าว ย่อมนำไปสู่ความเบื่อหน่าย เพื่อคลายออกจากความกำหนัดยินดี และละจากความยึดมั่นถือมั่นในที่สุด อันเป็นไปเพื่อที่สุดแห่งความสิ้นทุกข์ ได้แก่ พระนิพพาน อันเป็นจุดมุ่งหมายสูงสุดของการเข้ามาเรียนรู้ในพระพุทธศาสนา

ในการรู้จักประกอบการกุศลในพระพุทธศาสนา ย่อมทำให้เกิดสติปัญญาจะได้มีความเห็นชอบในการประพฤติปฏิบัติ เพื่อการดำเนินชีวิตให้สอดคล้องกับความจริงโดยธรรม เป็นไปตามหลักมัชฌิมาปฏิปทาในพุทธศาสนา เพื่อจะได้ รู้จักมองดูสิ่งทั้งหลายให้ถูกต้อง รู้จักคิดเกี่ยวกับสิ่งทั้งหลายให้ถูกต้อง รู้จักพูดคำพูดที่ถูกต้องตรงธรรม รู้จักการกระทำที่ถูกต้องตามธรรม รู้จักดำเนินชีวิตให้เป็นประโยชน์โดยธรรม รู้จักมีความเพียรพยายามเป็นอยู่ให้ถูกต้อง รู้จักประคองจิตไว้ในทางที่ถูกต้องอย่างต่อเนื่อง และรู้จักรักษาที่ถูกต้องไว้อย่างมั่นคง ไม่มีอะไรๆ มาทำให้หวั่นไหว เป็นไปอย่างถูกต้องตรงธรรมสมควรแก่ธรรม เพื่อประโยชน์โดยธรรม ผู้ประพฤติปฏิบัติได้ตามนี้ ก็จักมีวัดขึ้นในจิต มีพระรักษาใจ อยู่ที่ไหนๆ ก็มีความสุข ไปแห่งหนตำบลใด ก็มีคุณภาพ เพราะสามารถทำทุกสถานที่ให้พร้อมเป็นมงคลธรรม ด้วยการประพฤติสมควรแก่ธรรม เมื่อรู้จักไหว้พระบูชาธรรมในทุกสถาน

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้