
"บรรเทา" หรือ "เพิ่ม" บัญหา
วลีฮิตแต่ไม่ค่อยมีคนสนใจวลีหนึ่งในยุคทุนนิยมก็คือ Conflict of Interest หรือความขัดแย้งของกลุ่มผลประโยชน์ ที่ฮิตก็เพราะว่าโครงสร้างของระบบเศรษฐกิจทุนนิยมนั้นประกอบไปด้วยกลุ่มผลประโยชน์ที่แยกย่อยออกไปนับไม่ถ้วน กลุ่มผลประโยชน์เหล่านั้นก็มีทั้งสอดคล้องกันและขัดแย้งกัน
วลีฮิตแต่ไม่ค่อยมีคนสนใจวลีหนึ่งในยุคทุนนิยมก็คือ Conflict of Interest หรือความขัดแย้งของกลุ่มผลประโยชน์ ที่ฮิตก็เพราะว่าโครงสร้างของระบบเศรษฐกิจทุนนิยมนั้นประกอบไปด้วยกลุ่มผลประโยชน์ที่แยกย่อยออกไปนับไม่ถ้วน กลุ่มผลประโยชน์เหล่านั้นก็มีทั้งสอดคล้องกันและขัดแย้งกัน
การแก้ไขปัญหาความขัดแย้งดังกล่าว แก้ได้ด้วยการให้ตัวแทนของกลุ่มผลประโยชน์ต่างๆ เข้าไปถืออำนาจอธิปไตย เพื่อใช้อำนาจอธิปไตยไปดุลผลประโยชน์ให้กลุ่มตนในสภาผู้แทนราษฎร เพื่อลดความ “ใครมือยาวสาวได้สาวเอา” ของนายทุนผู้ลงทุนให้สมดุลกับกรรมกรผู้ลงแรง คนกรุงผู้มีเงินและโนว์ฮาวกับคนบ้านนอกที่ทุนน้อยด้อยโนว์ฮาว
ด้วยวิสัยทัศน์ที่สอดคล้องกับความเป็นอิสลามแนวทางสันติ นายกรัฐมนตรีมหาเธร์ โมฮัมหมัด แห่งมาเลเซียตั้งใจที่จะพัฒนา “ลังกาวี” ที่ “ล้าหลัง” ให้กลายเป็น “ลังกาวี” ที่ “ทันสมัย” เพื่อกระจายความเจริญไปสู่ชนบท เพื่อสร้างความเสมอภาคให้เกิดขึ้นระหว่างท้องถิ่นและเพื่อลดความขัดแย้งอันเกิดจากความต่างศักย์นั้นลง เขาใช้ “การท่องเที่ยว” เป็นเครื่องมือในการ “พัฒนา” และ “หาเงิน” ให้ลังกาวี
แต่ถ้าเขาใช้เงินภาษีราษฎรไปพัฒนาพื้นที่แล้ว ท้ายสุดก็จะถูกนายทุนมา “ชุบมือเปิบ” กว้านซื้อที่ดินที่พัฒนาไปต่อยอด คนล้าหลังลังกาวีเก่าก็คงกลายมาเป็นคนล้าหลังลังกาวีใหม่ ด้วยการกลายเป็น “คนงาน” ในที่ดินเดิมของตัวเองเหมือนที่เกิดขึ้นในไทย มหาเธร์แก้ปัญหานี้ด้วยการตั้งองค์กรพิเศษที่เรียกว่า “องค์การลาด้า” ขึ้น เพื่อดูแลไม่ให้ราษฎร “ขายที่ดิน” แต่สามารถหาประโยชน์ในที่ดินของตัวเองได้ ด้วยการนำที่ดินไปเป็น “หุ้นส่วน” กับ “ทุน” ของ “นักลงทุน” จากต่างถิ่น นอกจากคนท้องถิ่นจะไม่เสียที่ดินแล้วยังได้ประโยชน์จากการบริหารจัดการองค์กรสมัยใหม่ และการ “แบ่งปัน” รายได้ในฐานะ “หุ้นส่วน” ของบริษัทอีกด้วย
พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ตั้งองค์กรพัฒนาพื้นที่พิเศษเลียนแบบองค์การลาด้า เขาเริ่มที่เกาะช้าง จ.ตราด แต่ทักษิณก็ไม่ได้มีมาตรการป้องกันการกว้านซื้อที่ดิน และยกระดับศักยภาพของคนในท้องถิ่นแบบเดียวกับมหาเธร์ หลังจากเขาพ้นจากตำแหน่งไป องค์กรซึ่งถูกควบคุมโดยนักการเมืองจะใช้องค์กรนี้ไปพัฒนาพื้นที่ที่ล้าหลังให้มีความเจริญทัดเทียมกับพื้นที่ที่เจริญหรือไม่ก็ดูกันเอาเอง ถึงแม้จะมีมาตรการป้องกันการ “ชุบมือเปิบ” ของนายทุนหรือคนต่างถิ่นที่รอซื้อที่ดินรอบๆ พื้นที่ด้วยมาตรการ “มวลชนเข้มแข็ง” แต่มาตรการดังกล่าวเป็นมาตรการ “บรรเทา (ถูทา) ปัญหา” หรือ “แก้ไขปัญหา” เดี๋ยวก็รู้!







