ชีวิตในแบบที่เลือก
ปณิตัส
Lymelife
ปี 2009
ประเทศ สหรัฐอเมริกา
ภาษา อังกฤษ
ประเภท ชีวิต
เรตติง R
ความยาว 95 นาที
กำกับ เดอริก มาร์ตินี
แสดงนำ โรรี คัลกิ้น / เอมมา โรเบิร์ตส์ / อเลก บอลด์วิน / จิลล์ เฮนเนสซี / ซินเธีย นิกสัน / ทิโมที ฮัตตัน
Z15 CinePost
ปณิตัส
**ชีวิตในแบบที่เลือก
ล้อมกรอบ
Lymelife
ปี 2009
ประเทศ สหรัฐอเมริกา
ภาษา อังกฤษ
ประเภท ชีวิต
เรตติ้ง R
ความยาว 95 นาที
กำกับ เดอริก มาร์ตินี
แสดงนำ โรรี คัลกิ้น/เอมมา โรเบิร์ตส์/อเลก บอลด์วิน/จิลล์ เฮนเนสซี/ซินเธีย นิกสัน/ทิโมที ฮัตตัน
ผลงานกำกับชิ้นแรกของ เดอริก มาร์ตินี ที่นำเอาโรคระบาด ไลม์ดีซีส (Lyme Disease) ในยุคทศวรรษที่ 1970 ต่อ 1980 แถวๆ ลองไอส์แลนด์ รัฐนิวยอร์ก มาเป็นฉากหลัง
เรื่องราวของ 2 ครอบครัวที่ไร้สุข หนังโฟกัสไปที่ สก๊อตต์ บาร์ตเลตต์ (โรรี คัลกิ้น) เด็กชายกำลังโตวัย 15 ปี เขาเป็นเด็กน้อยอ่อนไหวที่ไม่มีอะไรเหมือนกับ มิคกี้ (อเลก บอลด์วิน) พ่อห้าวๆ ของเขาแม้แต่นิดเดียว เช่นเดียวกับ เบรนดา (จิลล์ เฮนเนสซี) แม่แปลกๆ ของเขาด้วย
บ้านติดๆ กัน ชาร์ลี แบรกก์ (ทิโมที ฮัตตัน) ป่วยด้วยโรคระบาดแห่งยุค ไลม์ดีซีส เขาทำงานไม่ได้ เมลิสซา (ซินเธีย นิกสัน) ภรรยาของเขาจึงต้องเป็นคนรับภาระในการเลี้ยงครอบครัว เธอทำงานให้มิคกี้ ซึ่งทำธุรกิจพัฒนาที่ดิน เขาฝันหวานจะสร้างวิมานหมู่บ้านจัดสรรสุดหรูหราเกินกว่าที่ใครๆ แถวนั้นจะมีปัญญาซื้อ
ธุรกิจเกินขนาดไม่ใช่สิ่งเดียวที่รบกวนจิตใจภรรยาฮิปปี้ของมิคกี้เท่านั้น แต่ประวัติความเจ้าชู้ของเขาก็ทำให้เบรนดายังไม่เคยทำใจได้ และแสดงออกมาด้วยพฤติกรรมแปลกๆ
ในวัยกำลังโต หนุ่มน้อยอย่างสก๊อตต์นั้นหลงรักสาวข้างบ้าน เอเดรียนา แบรกก์ (เอมมา โรเบิร์ตส์) มาโดยตลอด แต่ดูเหมือนสาวเจ้าจะไม่ได้คิดเช่นเดียวกัน และหนุ่มน้อยก็ไม่กล้าบอกออกมา
หนังเล่าเรื่องชีวิตของสก๊อตต์แบบเรื่อยๆ มาเรียงๆ ตื่นเช้า ไปโรงเรียน แวะทักทายคนข้างบ้าน เดินเที่ยวเล่นกับเอเดรียนาบนทางรถไฟ ฯลฯ ดูเหมือนหนังจะไม่มีจุดแตกหัก แต่แล้วเรื่องราวก็กลับตาลปัตร เมื่อเขาเห็นว่าพ่อของเขาโผล่ออกมาจากชั้นใต้ถุนของบ้านของเอเดรียนาพร้อมกับแม่ของเธอ
ท่ามกลางบรรยากาศหม่นมัวของโรคระบาดและธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่ซบเซา ในยุคนั้น ครอบครัวและการหาเงินเป็นโลกที่นำโดยผู้ชาย แต่ใครเล่าจะเป็นแบบอย่างที่ดีให้สก๊อตต์ได้ดำเนินรอยตาม
– พ่อของเขาที่แอบเป็นชู้กับแม่เอเดรียนา จิมมี (เคียรัน คัลกิน) พี่ชายของเขาที่ถอดแบบโหดห้าวแบบพ่อเพะๆ หรือจะเป็นพ่อของเอเดรียนาที่เต็มไปด้วยความป่วยไข้...หรือเขาจะต้องสร้างรูปแบบของการโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาด้วยจินตนาการของตัวเอง
เรื่องราวความป่วยไข้ของสังคม ปัญหาเศรษฐกิจ และการล่มสลายของสถาบันครอบครัว ได้รับการถ่ายทอดออกมาในหนังอเมริกันเป็นระยะๆ (เช่นว่า American Beauty, The Ice Storm และ Revolutionary) แต่แทนที่เดอริกจะพูดถึงแต่ความหม่นมัวและอารมณ์สุดรวดร้าวให้บีบคั้นหดหู่ เขากลับเล่าเรื่องแบบเรียบๆ พร้อมแทรกไว้ด้วยอารมณ์ขันสุดเสียดสี แม้จะไม่ลืมที่จะตั้งระเบิดเวลาเอาไว้ให้ตัวเอกของเรื่อง
ทุกๆ คนล้วนมีปัญหาทั้งนั้น อยู่ที่ว่าจะจัดการหรือให้มันกลืนกิน บางคนเลือกที่จะจมอยู่กับความเศร้า บางคนหาทางออกด้วยวิธีที่ผิดศีลธรรม ขณะที่อีกบางคนก็เลือกที่จะอยู่กับปัญหาอย่างเข้าใจ และใช้ชีวิตให้มีความสุข
