กฏแห่งกรรมในตัวหนังสือ ณัฐนี ตามไท

“ตัวเองเป็นคนชอบอ่านนิยายมาก แล้วรู้สึกว่านิยายบางเรื่องน่าขัดใจมาก ทำไมไม่เป็นอย่างนั้น อย่างนี้ ก็เลยอยากจะเขียนนิยายของตัวเองขึ้นมาบ้าง จนวันหนึ่งนั่งเรียนเลขอยู่ในห้องเรียน มีเพื่อนคนหนึ่งเขียนประโยคหนึ่งขึ้นมา แล้วเพื่อนๆ ก็เขียนต่อกันไปเรื่อยๆ จนเป็นเรื่องราว เราก็รู้สึกว่า เอ๊ะ...เราก็เขียนได้นี่นา จุดนั้นจึงน่าจะเป็นจุดประกายว่าเราเขียนได้ และอยากจะทำ”

“ตอนนั้นเห็นโปสเตอร์การประกวด Young Thai Artist Award อยู่ที่คณะ ก็คิดว่าน่าสนใจ และอีกอย่างก็คือปีนั้นอีกนิดเดียวอายุก็จะเลยแล้ว (ยิ้ม) ก็เลยคิดว่าลองดู ซึ่งนิยายเรื่องนี้ก็เกิดขึ้นมาได้จากบทภาพยนตร์สั้นที่เขียนส่งอาจารย์ไปนั่นแหละ ซึ่งด้วยความอัดอั้นตันใจ และความเสียดายที่เราไม่อยากให้บทภาพยนตร์สั้นหยุดอยู่แค่นั้น ก็เลยมาเขียนต่อเป็นนวนิยายเล่มนี้”

“จริงๆ แล้วตัวเองไม่ใช่คนที่มีความรู้เรื่องของศาสนาพุทธสักเท่าไหร่ แต่แก่นของเรื่องที่เกี่ยวกับกฎแห่งกรรมก็เพียงแต่อยากจะนำเสนอให้คนอ่านได้รู้เรื่องราวของกฎแห่งกรรมผ่านนิยายที่ไม่ต้องสอนตรงๆ แต่สื่อสารผ่านเรื่องราวในหนังสือ ให้คนที่อ่านจบแล้วรู้สึกว่า อ๋อ...เป็นแบบนี้ อยากจะให้อึ้งให้โดนใจคน”

นอกจากหนังสือ “ใต้ฟ้าเดียวกัน” เล่มนี้แล้ว ณัฐนีก็ยังคงเขียนงานไปประกวดอีกหนึ่งเล่ม ซึ่งในขณะนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนของการปั่นต้นฉบับให้เสร็จเพื่อส่งเข้าประกวด เพราะเธอคิดว่าในเมื่อก้าวมาสู่เส้นทางสายนักเขียนแล้วอย่าเพิ่งหยุด น่าจะลองก้าวไปให้สุดทางว่าในท้ายที่สุดแล้ว เส้นทางนี้จะพาเธอไปสู่จุดหมายใด

“เรื่องแรกเป็นงานเขียนแนวฆาตกรรมที่มีแก่นเรื่องกฎแห่งกรรม พอมาเรื่องที่สองก็เลยอยากจะลองเขียนเรื่องรักๆ บ้างว่าจะเป็นอย่างไร แต่อยากจะให้เป็นเรื่องรักที่ให้อะไรบางอย่างกับคนอ่าน ตอนนี้ณัฐนีรู้สึกว่าตัวเองเสพติดการประกวดไปแล้ว (ยิ้ม) เพราะไม่รู้ว่าการส่งไปสำนักพิมพ์ต้องส่งไปที่ไหน ต้องใช้เวลานานแค่ไหน และจะรู้ได้ยังไงว่าเขาจะอ่านงานเราหรือเปล่า แต่การประกวดต้องมีคนอ่านงานของเราแน่ๆ และมีระยะเวลาจำกัด เราจะรู้เวลาที่แน่นอนว่าถ้าหมดกำหนดนี้ก็ไม่มีหวังแล้ว และก็เป็นแรงกดกันให้เราต้องทำงานเขียนให้ดีเพื่อให้ได้รางวัล ทำอย่างไรให้กรรมการอ่านแล้วโดน ก็จะเป็นข้อดีที่ทำเราอยากจะส่งงานไปประกวด”