เรื่องอยากเล่า ของนักเป่าแก้ว

โดย...อินทรชัย พาณิชกุล

ครั้งแรกที่เรื่องสั้น “มือสังหาร” ถูกตีพิมพ์ลงในนิตยสารช่อการะเกด เวอร์ชันโฉมใหม่ เมื่อปี 2550

ชื่อของ เดช อัคร ก็ถูกกล่าวขานอย่างครึกโครมทันทีบนถนนสายวรรณกรรมไทย

เรื่องสั้นที่ได้รับยกย่องว่าทรงพลังเหลือล้นเรื่องนี้ กลายเป็นหัวข้อวิพากษ์วิจารณ์อย่างเผ็ดร้อนถึงฝีไม้ลายมือที่ไม่ธรรมดา ชั้นเชิงแยบยลในการเล่าเรื่อง ประเด็นหนักหน่วงเต็มไปด้วยปมขัดแย้ง ตลอดจนถึงฉากจบที่เฉียบขาดกระชากกระชั้นอารมณ์ยิ่ง

ปีนี้รวมเรื่องสั้นที่ชื่อ “นักเป่าแก้ว” สำนักพิมพ์บ้านสาส์นมิตร ผลงานหนังสือเล่มแรกในชีวิตนักเขียนของเขา พร้อมแล้วที่จะมาเขย่าหัวใจคนอ่านให้สั่นไหว

สิบสองเรื่องสั้นแนวเพื่อชีวิตเล่มนี้ เปรียบเสมือนภาพสะท้อนของคนหนุ่มที่มาต่อสู้ชีวิตอยู่ต่างบ้านต่างเมือง เรื่องราวดำเนินไปบนความเข้มข้น สับสน ซับซ้อน เร้าใจ แบ่งออกเป็นสองภาค ระหว่าง “เมือง” ที่ไม่ใช่เมืองใหญ่อันหมายถึงกรุงเทพฯ เสียทีเดียว หากแต่อุปมาถึงสังคมยุคปัจจุบันที่บิดเบี้ยว แหว่งวิ่น แตกร้าวไม่สมประกอบ กับ “บ้านเกิด” ที่ใช้ฉากทางภาคใต้ รวมถึงสามจังหวัดชายแดนปลายด้ามขวานอันร้อนระอุ

จุดมุ่งหมายลึกๆ ของผู้เขียน คือ ต้องการสะท้อนความเป็นไปของผู้คนในสังคม ด้วยการตั้งคำถามว่า ในวันที่โลกอยู่ยากขึ้นทุกวัน เราจะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนรอบข้างอย่างไรให้มีความสุข ประกอบกับนำเสนอมุมมองเชิงปัจเจกอันแหลมคมที่มีต่อสถานการณ์ไฟใต้ที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงในเร็ววันนี้

“ประเด็นมาจากเรื่องที่ผ่านมาให้ได้เห็น ได้ยิน ได้สัมผัส แรงบันดาลใจมาจากตอนที่ใช้ชีวิตอยู่ที่ จ.พระนครศรีอยุธยา เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่มีผู้คนจากต่างบ้านต่างเมืองมารวมกันอยู่ ทั้งนักเรียน นักศึกษา พนักงานโรงงาน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย กระเป๋ารถเมล์ คนเก็บของเก่า

ได้เห็นความหลากหลาย ได้ทราบความเป็นไปทุกสิ่งทุกอย่าง สิ่งไหนที่สะเทือนใจทั้งดีและไม่ดี เราก็นำมาคิดต่อ ส่วนเรื่องสามจังหวัดภาคใต้นั้น ได้มาจากข่าวสารที่ได้ยินได้ฟังอยู่ทุกวัน พอจะมีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับหลักความเชื่อของผู้คนที่นั่นอยู่บ้าง ก็เอามาคิดไปเรื่อยเปื่อย แล้ววิเคราะห์ต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในมุมมองของเรา”

ภาพเหมือนโบราณวัตถุ ฉายภาพความสัมพันธ์ของสถาบันครอบครัวที่มีต่อผู้สูงอายุ การขาดความเอาใจใส่ดูแลอย่างเท่าที่ควรจากลูกหลาน ครั้นเด็กหนุ่มผู้ซึ่งมาเช่าบ้านอยู่ใกล้กันได้พบเห็นความเป็นไปและอยากยื่นมือเข้าช่วยเหลือ แต่กลายเป็นว่าความหวังดีนั้นกลับเป็นผลร้ายต่อตัวเอง มือสังหาร เรื่องราวของครอบครัวหนึ่งที่ไทยพุทธกับไทยมุสลิมร่วมชีวิตสมรส โครงเรื่องผูกปมมาจากปัญหาครอบครัวที่สามีมีหน้าที่เป็นคนฆ่าสัตว์ โยงไปถึงปัญหาการแตกแยกทางศาสนาของผู้คนในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ รวมถึงปัญหาการก่อการร้าย

ในทรรศนะของคนบาป ปัญหาที่เกิดขึ้นกับผู้คนในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ความคลุมเครือจนไม่อาจแยกแยะได้ระหว่างคนดีกับคนร้าย เจ้าหน้าที่ของรัฐกับผู้ก่อความไม่สงบ หลายเรื่องที่เกิดขึ้นไม่สามารถบอกกล่าวถึงความเป็นจริงให้ใครรับรู้ได้

นักเป่าแก้ว ชายนักเป่าแก้วผู้สันโดษ หลงลืมไม่ใส่ใจสิ่งรอบข้าง จนกระทั่งการจากไปของเพื่อนร่วมอาชีพที่อยู่ห้องติดกัน กระชากให้กลับมาฉุกคิดและตั้งคำถามถึงการเกิดมาใช้ชีวิตร่วมกันของผู้คนบนโลกใบนี้ ฯลฯ

ทุกเรื่องล้วนได้รับการตีพิมพ์ตามหน้านิตยสารมาแล้วตามวาระต่างๆ บางเรื่องกว่าจะผ่านตะกร้าบรรณาธิการช่างยากเย็นแทบหมดกำลังใจ ขณะหลายเรื่องได้รับยกย่องจากนักวิจารณ์เป็นเรื่องสั้นดีเด่นแห่งปี

“กว่าจะมาเป็นหนังสือเล่มแรกนั้น เดี๋ยวนี้ใครก็ทำได้ มีเงินก็พิมพ์ได้แล้ว ผมไม่รู้จริงๆ ว่า คำว่านักเขียนนั้นต้องเขียนหนังสือกันคนละกี่เล่มถึงจะเรียกว่านักเขียนได้เต็มปาก การมีรวมเรื่องสั้นเล่มหนึ่งจะเรียกว่านักเขียนได้ไหม และหากว่าผมมีหนังสือเล่มหนึ่งแล้วต่อไปไม่มีออกมาอีกเลย คำว่านักเขียนนี้ยังติดตัวผมไปนานแค่ไหน

ในฐานะคนเขียนหนังสือ ผมคงไม่กล้าไปตั้งความหวังว่าจะไปเปลี่ยนแปลงอะไรได้ แค่ตัวเองทำงานออกมาได้ดังที่เราพอใจ ไม่ว่าวงการไหนหากเรามีดี ความเปลี่ยนแปลงก็จะเกิดขึ้นเอง และถ้ามันตกต่ำลงนั้น คงไม่ต้องถามหรอกครับว่าเป็นเพราะอะไร” นักเขียนหนุ่มยักไหล่ ยิ้มขรึม

คงต้องจับตามองกันต่อไป สำหรับนักเขียนหนุ่มไฟแรงคนนี้