
ปัญหาเดินทางสู่สังเวชนียสถานในชมพูทวีป (ตอน ๒)
ไม่ลำเอียงต่อกัน อาตมาเชื่อว่า ศาสนิกชนจำนวนมากคงจะได้มีโอกาสเดินทางสู่ชมพูทวีป
โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส
ไม่ลำเอียงต่อกัน อาตมาเชื่อว่า ศาสนิกชนจำนวนมากคงจะได้มีโอกาสเดินทางสู่ชมพูทวีป เพื่อแสวงบุญได้อย่างสะดวกสบายและไม่สิ้นเปลืองเงินทองมากเกินไปอย่างที่เห็นและเป็นอยู่ ประการสำคัญคือการควบคุมคุณภาพของการเผยแผ่ความรู้ อันรวมถึงการให้คำแนะนำการประกอบศาสนกิจที่ถูกต้องตามศาสนธรรม ก็คงจะเกิดขึ้นและเป็นไปตามแบบแผนของการศึกษาพระธรรมคำสั่งสอน ที่มุ่งเน้นสู่การปฏิบัติบูชา... มากกว่าการซื้อบุญตามโฆษณาขายบุญของบรรดาพวกทุศีลทั้งหลาย ที่สำคัญคือความสะดวกต่อการได้รับการดูแลจากวัดวาอารามทั้งหลายที่ไม่มุ่งไปรองรับกลุ่มผลประโยชน์ที่ได้จากกิจการดังกล่าวจนน่าเกลียด กลายเป็นเสียงติฉินนินทาในเมืองแขก ซึ่งหากใคร่ทราบความจริงในเบื้องหน้าเบื้องหลังของพฤติกรรมกลุ่มผลประโยชน์จากธุรกิจนำจาริกแสวงบุญ ก็ให้ลองไปพูดคุยกับกลุ่มผู้ประกอบการในท้องถิ่นนั้นๆ ดู แล้วจะไม่น่าเชื่อว่ามีพฤติกรรมหากินที่น่าเกลียดแบบนี้อยู่ด้วย โดยเฉพาะการจ่ายเบี้ยใบ้รายทาง เพื่อช่วงชิงความได้เปรียบในธุรกิจของตน จนนำไปสู่การกระทำที่เบียดเบียนผู้อื่น ซึ่งนับวันกลายเป็น กลุ่มมาเฟีย ในเส้นทางจาริกบุญ อันควรแก่การรื้อล้างระบบวงจรหากินที่เอารัดเอาเปรียบศาสนิกชนได้แล้ว
ภาครัฐบาลจึงควรตั้งคณะกรรมการฯ ขึ้นมาตรวจสอบดูแล เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมแก่ศาสนิกชน และเพื่อสนับสนุนให้ศาสนิกชนผู้มีกำลังศรัทธามาก แต่มีกำลังทรัพย์น้อยได้มีโอกาสจาริกแสวงบุญสู่สังเวชนีย สถานในชมพูทวีปบ้าง ซึ่งสามารถดำเนินการได้ไม่ยากเลย โดยอาศัยการจัดการที่ชอบธรรมจากภาครัฐที่ปราศจากการคิดหาผลประโยชน์แบบธุรกิจการค้า... โดยเฉพาะการตรวจสอบมาตรฐานคุณภาพ และราคาค่าบริการ ที่ภาคธุรกิจเอกชนดำเนินการกันไปตามฐานการคิดที่เป็นประโยชน์แห่งตน... ซึ่งหากตรวจสอบกันจริงๆ จะตกใจว่า ผลประโยชน์จากธุรกิจนำจาริกแสวงบุญที่ไม่ธรรมดา จนเกิดการแข่งขันกันอย่างรุนแรงหลากหลายวิธีการ และนี่คือ จุดปัญหาของการซื้อบัตรโดยสารเพื่อเดินทางสู่ชมพูทวีปได้ยาก... ดังที่กล่าวว่า มีการจองที่นั่งโดยบางกลุ่มบางคณะไว้หมดแล้ว และค่อยปล่อยออกมาทีละหนึ่งที่นั่งสองที่นั่ง เมื่อใกล้วันกำหนดเดินทาง อย่างไรก็ตาม ถ้ามองในแนวคิดแบบธุรกิจ ก็คงเป็นเรื่องปกติ... และคงจะไม่ว่ากันมาก หากเป็นธุรกิจนำเที่ยวโดยทั่วไป แต่นี่เป็นการจาริกแสวงบุญของชาวพุทธที่อาศัยอยู่ในประเทศที่ประกาศการนับถือพระพุทธศาสนาเป็นสำคัญ... ซึ่งควรอย่างยิ่งต่อการคิดหาวิธีการส่งเสริมให้คนในชาติที่นับถือพุทธศาสนามากกว่า ๙๐ เปอร์เซ็นต์ ได้มีโอกาสประกอบการกุศลจาริกแสวงบุญสู่สังเวชนียสถานในชมพูทวีปดังกล่าวอย่างทั่วถึงกัน และมีมาตรฐานเดียวกัน ไม่ตกเป็นเครื่องมือหากินของกลุ่มผลประโยชน์ทั้งหลาย
อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้







