โลกใบนี้พ่ายแพ้ต่อภาวะโลกร้อน...?

โดย...ภาสกร พุทธิชีวิน

โลกนี้มีความพ่ายแพ้มากกว่าชัยชนะ โลกนี้มีความล้มเหลวมากกว่าความสำเร็จ คำถามที่ต้องถามก็คือ แล้วเราจะเรียนรู้จากความพ่ายแพ้และความล้มเหลวอย่างไร? เพื่อแปรเปลี่ยนความพ่ายแพ้นั้นให้เป็นชัยชนะ และแปรเปลี่ยนความล้มเหลวนั้นให้กลายเป็นความสำเร็จ

ผมเชื่อว่าพวกเราบนโลกใบนี้พ่ายแพ้ต่อภาวะโลกร้อน เพราะทั้งๆ ที่รู้ว่าโลกร้อนเกิดจากฝีมือพวกเรานี่แหละ แต่เพราะการเสพติดกับความสุขเลยไม่ยอมเปลี่ยนพฤติกรรมของตนเอง ทำให้การแก้ปัญหาโลกร้อนไม่เคยประสบผลสำเร็จ

ประเทศไทยพ่ายแพ้ต่อไฟป่าและหมอกควันที่ฟุ้งกระจายอยู่ทางภาคเหนืออยู่ในเวลานี้ ค่าฝุ่นละอองที่มากับหมอกควันอันมาจากการเผาป่าทั้งของคนไทยเองและประเทศเพื่อนบ้านสูงเกินกว่าร่างกายของมนุษย์จะรับได้ คนเจ็บไข้ได้ป่วยทะลุเป็นหลักหมื่นคน ประเทศไทยเกิดปัญหาแบบนี้ทุกปี และก็เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ทุกปีเช่นเดียวกัน เพียงแต่ปีนี้คนแม่สายบอกว่าหนักกว่าทุกปี และระยะเวลาของการคงอยู่ของหมอกควันนานขึ้นกว่าหลายๆ ปีที่ผ่านมา พรรคพวกที่อยู่แม่สายบอกว่า ถ้าสถานการณ์ยังไม่ดีขึ้น ก็คงเกิดเหตุการณ์แบบคนกรุงเทพมหานครหนีน้ำ คือ อพยพเช่นเดียวกัน ปัญหาของหมอกควันทางภาคเหนือกระทบเป็นวงกว้างในทุกพื้นที่และทุกภาคส่วน แม้แต่ภาคธุรกิจการท่องเที่ยวก็มีการยกเลิกทัวร์ของนักท่องเที่ยวต่างชาติ รวมทั้งยกเลิกห้องพักของคนไทยด้วยกันเอง เพราะไม่อยากไปเอาฝุ่นละอองเหล่านั้นมาสู่ปอดของตนเอง รวมทั้งปัญหาภาคขนส่งก็ตามมา เพราะเครื่องบินต้องยกเลิกเที่ยวบินไปหลายเที่ยวบินหลายพื้นที่ เพราะมองไม่เห็นรันเวย์สนามบิน

กรุงเทพมหานครพ่ายแพ้ต่ออุณหภูมิที่สูงขึ้นต่อเนื่องทุกปี จะมีใครทราบบ้างว่าวันนี้กรุงเทพมหานครของเรากลายเป็นเกาะไปเรียบร้อย เขาเรียกว่า “เกาะแห่งความร้อน” เกาะแห่งนี้มีแท่งคอนกรีตขึ้นมาแทนต้นไม้ มีรถแทนเสียงนก มีเสียงแอร์คอนดิชันแทนการร้องของจักจั่น เกาะแห่งนี้ร้อนขึ้นทุกวัน บางแห่งของเกาะแห่งนี้เมื่อ 23 วันก่อนอุณหภูมิปาเข้าไป 40 องศาเซลเซียส จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตออกมาบอกว่า มีการใช้ไฟเพิ่มขึ้นมากเป็นประวัติการณ์

เมื่อปัญหามาเยือนในความเป็นมนุษย์มีทางเลือกอยู่ 3 ทางเสมอ คือ 1.หนี 2.ยอม 3.สู้ ผมจะไม่พูดถึงการหนีและการยอม เพราะความหมายของมันบ่งบอกอยู่ในตัวอยู่แล้ว ลองมาดูการสู้กับปัญหาของคนกลุ่มต่างๆ ดู

ในแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐ ได้มีการรณรงค์ให้คนในเขตแซคราเมนโตมีการปลูกต้นไม้ ทั้งที่บ้านของตนเองและในพื้นที่สาธารณะด้วย การรณรงค์อย่างจริงจังของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทำให้โครงการนี้ได้ผลเกินคาด มีการปลูกต้นไม้เฉพาะในเขตนี้เพิ่มขึ้นถึง 5 ล้านต้น ผลที่ตามมาก็คือ มีอุณหภูมิลดลงในฤดูร้อนถึง 3 องศาเซลเซียส และสามารถลดหมอกควันในเขตเมืองลงได้ถึง 50%

ในแคลิฟอร์เนียเช่นเดียวกันได้ทำการสำรวจและวิจัยการจอดรถในที่กลางแจ้งและการจอดรถในที่ร่ม ว่าผลในการก่อมลพิษต่างกันอย่างไร? ผลปรากฏว่าจอดกลางแจ้งอันตรายกว่าในที่ร่มเยอะเลยทีเดียว นั่นคือ ไฮโดรคาร์บอนระเหยออกจากรถที่จอดกลางแจ้งมากกว่าที่จอดในที่ร่มถึง 16% และการจอดกลางแจ้งเปลืองน้ำมันมากกว่าจอดในที่ร่มถึง 8% เมื่อผลการสำรวจออกมาเช่นนี้ เมืองเดวิส แคลิฟอร์เนีย ประกาศในเทศบัญญัติของเมืองกำหนดให้ลานจอดรถทุกที่ในเมืองต้องมีต้นไม้ ให้ร่มเงาปกคลุมลานจอดรถไม่น้อยกว่า 50%

ที่ชิคาโก ประเทศสหรัฐ ก็มีการรณรงค์ให้มีการปลูกต้นไม้ในเมืองเช่นเดียวกัน ไม่มีรายงานว่าปลูกต้นไม้กี่ล้านกี่แสนต้น แต่มีรายงานของการดักเก็บมลพิษต่างๆ ของต้นไม้ที่ปลูกขึ้น ในเมืองชิคาโกสามารถดักเก็บคาร์บอนโมนอกไซด์ (CO) ได้ 93 ตัน/ปี ดักเก็บซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO2) 17 ตัน/ปี ดักเก็บไนโตรเจนไดออกไซด์ (NO2) 98 ตัน/ปี และดักเก็บโอโซนที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ได้ 210 ตัน/ปี และผลจากการมีต้นไม้ใหญ่ในเมือง ทำให้ฝุ่นละอองและหมอกควันลดลงอย่างมาก เพราะต้นไม้ที่พวกเขาปลูกนั้นดักจับฝุ่นละออง และปล่อยออกซิเจนให้กับคนชิคาโก มีการสำรวจล่าสุดอากาศที่เมืองชิคาโกดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะต้นไม้ที่พวกเขาปลูกสามารถดักจับฝุ่นละอองขนาดเล็กที่เล็กกว่า 10 ไมครอน ได้ถึงปีละ 250 ตัน

นี่คือการต่อสู้ของคนแคลิฟอร์เนียและคนชิคาโกที่ลุกขึ้นสู้กับปัญหา และสุดท้ายพวกเขาก็ทราบว่าการต่อสู้กับภัยธรรมชาตินั้น ต้องเอาธรรมชาติเข้าสู้เท่านั้นจึงประสบความสำเร็จ

การลุกขึ้นมาประกาศเอาจริงเอาจังกับพวกเผาป่าของนายกรัฐมนตรี ผมมองนี้คือการสู้ และเป็นการสู้ที่น่าจะเห็นทิศทางของชัยชนะ เพราะเอาจริงเอาจังกับพวกเผาป่า ในอีกด้านหนึ่งก็ประกาศปลูกป่าในพื้นที่ป่าต้นน้ำทั้งประเทศ เมื่อต้นไม้เหล่านี้เติบโตขึ้น เราน่าจะเอาชนะน้ำท่วมและหมอกควันจากไฟป่าได้ และจะเป็นชัยชนะที่ยั่งยืนตราบเท่าที่ต้นไม้เหล่านี้ไม่ถูกโค่นลงไป

หมอกควัน น้ำท่วม มีทิศทางการแก้ปัญหาชัดเจนไปแล้ว ช่วยบอกทิศทางการลดอุณหภูมิกรุงเทพมหานครให้พวกผมหน่อย ใครบอกได้ผมจะไปเลือกเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งครั้งต่อไป