ความรัก II

ปีมังกรเป็นปีให้โชคสำหรับชาวจีน แล้วปี 2555 เนี่ยเป็นปีแห่งความรักและสามัคคีกันอีกด้วย

โดย..ปู โลกเบี้ยว

ปีมังกรเป็นปีให้โชคสำหรับชาวจีน แล้วปี 2555 เนี่ยเป็นปีแห่งความรักและสามัคคีกันอีกด้วย ใครมีรักที่ดีก็โอไป แต่ใครที่มีอยู่แล้วดันอยากจะมีเพิ่มอีกอ่ะดิ ยิ่งเป็นปีของการอยากมีเ_ียมี_ัวกันน่ะ แต่ก็เป็นปีที่คนจะหันเข้าหาที่พึ่งทางศาสนาและพระราชดำรัสของในหลวงมากขึ้นนะ ถ้าใช้ชีวิตอย่างพอเพียงก็จะทำให้เป็นสุขทุกข์น้อย

หลายคนค่ะที่ได้แต่งงานสมใจ และอีกหลายๆ คนค่ะที่อยากจะผลิตทายาทตัวน้อยๆ ให้ทันในปีมังกรนี้ ยิ่งคนจีนอ่ะนะ ยิ่งอยากได้ลูกหลานที่เกิดในปีมังกรกันทั้งนั้น เพราะว่าถ้าได้ลูกหลานที่เกิดปีมังกร เปรียบเสมือนได้คนมีบุญมาเกิด สามารถเผื่อแผ่บารมีความสุขความโชคดีไปถึงเหล่าปู่ย่าตายายได้อีกด้วยอ่ะดิ แต่ปูว่าคนเราไม่จำเป็นต้องได้ลูกหลานเกิดปีมังกรหรอก ถ้าเลี้ยงดูดีเอาใจใส่ให้ความรักไม่ทิ้งขว้าง ยังไงลูกหลานก็ต้องตอบแทนเราให้มีความสุขเช่นกันนั่นแหละ เราปฏิบัติอย่างไรกับบุพการีให้ลูกได้เห็นเขาก็เจริญรอยตามเองแบบอัตโนมัติ

ปูเคยเห็นครอบครัวหนึ่งแล้วรู้สึกสลดมาก วันหนึ่งกำลังนั่งกินบาร์บีคิวอยู่เงยหน้าขึ้นมาเห็นอาม่าอากงคู่หนึ่งกำลังเดินผ่านประตูเข้ามา อาม่าเดินช้าๆ เข้ามาก่อนในขณะที่อากงต้องใช้ไม้เท้ายันทีละก้าว ตอนแรกก็นึกชมว่า โอ้! ดีจังนะ แก่เฒ่ายังพากันมากินข้าวเนอะ แต่น้องในโต๊ะบอกว่าใครบอกล่ะพี่ ดูโน้นก่อนลูกหลานเค้านั่งกินกันไม่สนใจอาม่ากะอากงเลยอ่ะ พอปูหันไปสิ่งที่ได้เห็นก็คือคุณพ่อคุณแม่กำลังนั่งสั่งอาหารอยู่ มีลูกหลานวิ่งเล่นซนเสียงดังไม่มีใครสนใจใครเลย ปล่อยให้อาม่ากะอากงเดินกระด๊อกๆ เข้ามาเอง เล็งเห็นอนาคตของผัวเมียคู่เนี้ยเชียวว่า ตอนพวกเขาแก่ๆ ลูกๆ ของพวกเขาก็คงปฏิบัติเยี่ยงนี้กับพวกเขาเช่นกันเป็นแน่ พวกเด็กๆ ก็คงไม่ดูแลเทกแคร์หรอก เพราะพ่อแม่ยังไม่ทำเลย แล้วทำไมฉันต้องทำ ก็เป็นเรื่องปกติที่เห็นจนชินตา ไม่ได้มีอะไรที่แปลก นี่ไงเลี้ยงยังไงก็ได้ยังงั้นแหละ บางคนก็ชอบมาถามว่าลูกจะอยู่กับเรามั้ย จะกตัญญูมั้ย ก็อยู่ที่การเลี้ยงดูของพวกคุณๆ อีกนั่นแหละ เลี้ยงให้เขารักและเคารพเราเขาก็อยากอยู่กะเราเองนั้นล่ะ

ปูเห็นปัญหาของลูกเลี้ยง แม่เลี้ยง และพ่อเลี้ยงเยอะมากที่เข้ากันไม่ได้ ถึงขนาดตายกันไปข้างหนึ่งอ่ะ แต่พี่ไอรีน อาจารย์ของปูเนี่ยกลับผูกพันกับลูกเลี้ยงเอามากๆ ทั้งๆ ที่เธอเป็นนักธุรกิจทำแต่งาน ไม่มีลูกเป็นของตัวเอง เลยไปขอลูกญาติของสามีมาเลี้ยงไว้สองคน เด็กน้อยก็รู้นะคะว่าใครเป็นพ่อแม่จริง เพราะกลับไปเยี่ยมพบเจอกันกับพ่อแม่พี่น้องจริงๆ อยู่บ่อยๆ แต่พอเด็กน้อยโตขึ้น แม่ตัวจริงเกิดอยากจะมาเอาคืน ผู้ใหญ่ก็แย่งกันซิทีนี้ แต่เด็กน้อยทั้งสองเป็นผู้ตัดสินฮ่ะ กลับไปอยู่กับแม่จริงได้ไม่นาน หนีมาอยู่กับพี่ไอรีนเหมือนเดิม เพราะรักแม่เลี้ยงคนนี้มากกว่า

อาของปูก็คน รักลูกมาก ไม่ค่อยให้ลูกไกลสายตา คอยดูแลอย่างใกล้ชิด แต่ไม่ค่อยแสดงออก ลูกต้องไปเรียนไกลๆ ไม่ว่าจะเป็นต่างจังหวัดหรือต่างประเทศ เป็นห่วงแอบร้องไห้น้ำตาไหลพรากๆ โทร.คุยทุกวันจากไม่เป็นคอมพิวเตอร์เลย ก็ต้องเล่นให้เป็นเพื่อที่จะได้ Skype คุยเห็นหน้ากะลูกได้ แต่กลับไม่ชอบถ่ายรูปคู่หรือกอดกับลูก เออ... ดิ ส่วนในรายพี่สาวปูนั้นสามีเสียชีวิตเลยทดแทนซะมากเกิน หอมกอดลูกชาย เสมือนลูกน้อยอยู่ตลอดเวลา พอหลานโตมันก็อายไง เริ่มพยายามทำตัวออกห่างแม่ จนได้ทีจังหวะที่แม่มีงานมากมายเข้ามา ความห่างจึงเกิดขึ้น ผนวกกับกำลังเป็นวัยรุ่นด้วย การเรียนเริ่มตก แต่ยังไม่เกเร เพียงแต่คงกำลังจะเท่านั้น เพราะความเกรงมากกว่า เนื่องจากการเลี้ยงดูที่ถึงจะขาดพ่อเพราะไปสวรรค์ก่อนแล้ว แต่ความอบอุ่นมิได้ขาดไปด้วย มีทั้งบรรดาคุณยาย คุณน้า และคุณแม่ช่วยกันเลี้ยงดูสั่งสอนมา จึงทำให้หลานชายปูคนนี้คิดจะทำอะไรก็เกรงไว้ก่อนระหว่างเพื่อนกับความถูกต้อง

เห็นไหมว่าความรัก ความเอาใจใส่ของคนในครอบครัว ทำให้เด็กไม่ต้องไปแสวงหาความรักจากข้างนอกบ้าน ถึงจะเป๋ไปบ้าง เช่น ลองสูบบุหรี่เบาๆ แต่ก็ยังพอจะอยู่ในกรอบ ไม่นอกกรอบเสียจนกู่ไม่กลับเหมือนเด็กอีกหลายๆ คนที่พ่อแม่เอาแต่ทำมาหากิน หรือมัวแต่ไปห่วงชาวบ้านงานสังคมจนลืมนึกถึงลูกหรือคนใกล้ชิด ติดยา แข่งรถ หาเรื่องตีกันจนเสียอนาคต เพราะพ่อแม่เลี้ยงลูกด้วยเงินและเงิน