ซูซู เจ้าหญิงขี้อ้อนของ...หวาย-ปัญญริสา
ลีโอ [email protected]
สุนัขพันทางแสนรู้เก็บเงินสร้างวัดวันนี้มีเรื่องดีงามมาเล่าสู่กันฟังอีกแล้ว เรื่องนี้เกิดที่วัดโพธิ์ลำแพน ต.บ้านชุ้ง อ.นครหลวง จ.พระนครศรีอยุธยา เมื่อใครๆ ก็มาพบความฉลาดล้ำของผมจนเป็นข่าวโด่งดังมาแล้ว ผมขอเริ่มต้นเล่าให้ฟังถึงความฉลาดของผมเลยแล้วกันนะครับ
อันตัวผมนั้นมีชื่อว่า ทองแดง เป็นสุนัขพันทางเพศผู้ครับ อายุแค่ 2 ปีเอง ตอนเล็กๆ ผมจำความได้ไม่ชัดนัก คร่าวๆ ก็คือผมซัดเซพเนจรมาอยู่ที่วัดนี้ วันนั้นผมโดนรถชนมาด้วย จึงมองหาที่ปลอดภัย เลยมาหลบอยู่หน้ากุฏิท่านเจ้าอาวาส ท่านก็ใจดีมากเลยครับพาผมไปหาหมอและรักษาผมจนแข็งแรง จากนั้นผมก็ไม่ยอมห่างท่านเลย
ที่จริงนะวัดนี้ก็มีเพื่อนๆ ของผมอยู่หลายตัว แต่ผมดูเหมือนจะโดดเด่นกว่าเพื่อนๆ (ป่าวยกหางตัวเองนะ) ซึ่งคนที่ไปทำบุญหรือไปจัดงานที่วัดต่างต้องทึ่งกับความสามารถและความแสนรู้ของผม
นิสัยส่วนตัวที่ทำให้ผมมีชื่อเสียงก็คือ เวลาที่ท่านเจ้าอาวาสได้รับกิจนิมนต์ไปข้างนอกมา หรือรับกิจนิมนต์ไปสวดมนต์ที่พระอุโบสถหรือศาลาก็ตาม ท่านเจ้าอาวาสก็จะได้รับการถวายดอกไม้พร้อมซองใส่เงิน เมื่อลงจากรถยนต์หรือออกจากโบสถ์เพื่อจะเดินกลับกุฏิ ผมก็จะกุลีกุจอ (จะเรียกว่าผมเสนอหน้าก็ไม่ว่ากันหรอกครับ) เข้ามาขอคาบกำดอกไม้พร้อมซองเงินทุกครั้งไป โดยที่ไม่ต้องเรียกผมเลยสักแอะ และผมก็เดินตามเจ้าอาวาสไปถึงกุฏิเลยนะครับ พอไปถึงผมก็นำกำดอกไม้และซองเงินไปวางที่หน้าโต๊ะหมู่บูชาทุกครั้ง เมื่อวางเสร็จก็จะนอนเฝ้า ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องทำแบบนี้ สงสัยผมคงกลัวเงินหายมั้งครับ
มีอยู่ครั้งหนึ่งโยมท่านหนึ่งมาทำบุญที่ศาลาและถวายซอง แต่พอผมดมแล้วไม่ได้กลิ่นเงิน รู้มั้ยผมทำไง ผมก็คาบซองเงินกลับไปคืนโยมที่ถวายซองเงินสิครับ แถมยังเอาปากฉีกซองต่อหน้าโยมที่ถวายมาอีกต่างหาก ให้เขารู้ว่ามันไม่มีเงินในซองนะ ผมน่ะแสบมั้ยล่ะ ฮิ ฮิ
นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นจ่าฝูงดูแลสุนัขวัดตัวอื่นๆ ให้อยู่ในระเบียบอีกด้วยนะ ก็ผมไม่อยากให้ใครมาว่าว่าสันดานหมาวัด มันเจ็บใจครับ
สุดท้ายนี้ผมก็อยากวอนให้ผู้ใจบุญมาร่วมสร้างกุศลกันครับ เพราะวัดที่ผมอยู่กำลังปรับปรุงศาสนสถานให้ดูดีและแข็งแรง คนละเล็กละน้อยก็ถือว่าช่วยกันทำบุญทำกุศลกันได้แล้วละครับ
อ้อ...เบอร์โทรศัพท์ที่วัดนี้ก็คือ 0818021281 แล้วอยากเห็นความแสนรู้ของผมก็เชิญแวะมาชื่นชมกันได้ตลอดเวลาเลยครับ
