ทำลายเพื่อสร้างสรรค์ โมบี

เกิดที่นิวยอร์กซิตีก่อนจะไปเติบโตที่คอนเนกทิคัต และปัจจุบันใช้ชีวิตอยู่ในฮอลลีวูดแอลเอ โมบี

โดย...เพ็ญแข

เกิดที่นิวยอร์กซิตีก่อนจะไปเติบโตที่คอนเนกทิคัต และปัจจุบันใช้ชีวิตอยู่ในฮอลลีวูดแอลเอ โมบี เป็นชื่อเล่นที่เขาได้มาตั้งแต่เด็กๆ ก่อนจะกลายมาเป็นนามที่ใช้ในวงการเพลง หนุ่มตัวเล็กคนนี้มีพรสวรรค์ในเรื่องการสร้างบทเพลงอิเล็กทรอนิกส์ที่มีเมโลดีแสนโดดเด่น

Destroyed เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 10 ซึ่งออกวางขายพร้อมสมุดภาพชื่อเดียวกัน โมบี ถนัดการเล่นหลากหลายชนิดไม่ว่าจะ กีตาร์, กลอง, เบส, เปียโน ฯลฯ นอกจากนี้ เขายังสนใจการถ่ายภาพตั้งแต่อายุ 10 ขวบ โมบีถ่ายภาพมายาวนานพอๆ กับเล่นดนตรี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขานำภาพถ่ายฝีมือตัวเองออกมาโชว์ เอ็มวีหลายเพลงของอัลบั้มนี้เป็นภาพเคลื่อนไหวจากฝีมือของโมบี ซึ่งเป็นอีกหนึ่งงานที่เขาชื่นชอบ เขายังเป็นคนชอบวาดรูป หากใครไปขอลายเซ็นในตอนที่เขามีเวลา โมบีจะวาดรูปแถมให้ด้วยทุกครั้งไป เราจึงเรียกเขาเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจาก “ศิลปิน”

กับงานศิลปะในสาขาบทเพลงชิ้นใหม่ล่าสุดนี้ เป็นการรวบรวมผลงานที่เขาสร้างสรรค์ขึ้นระหว่างการออกทัวร์ไปทั่วโลก เขาเรียกอัลบั้มนี้ว่าเป็น “ซาวด์แทร็กของเมืองอันว่างเปล่าในเวลาตีสอง” เพราะแทบทุกเพลงเกิดขึ้นในช่วงดึกดื่นที่ผู้คนส่วนใหญ่หลับใหล แต่โมบียังตื่นเพื่อสัมผัสความว่างเปล่าเงียบงัน (เรียกอีกอย่างว่า นอนไม่หลับ)

งานเพลงชุดนี้เป็นอิเล็กทรอนิกส์มิวสิกที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงเต้นรำ โดยไม่อาจจะเรียกว่า คลับมิวสิก งานมีส่วนคล้ายกับ Wait for Me อัลบั้มก่อนหน้านี้ ซึ่งเป็นเพลงอิเล็กทรอนิกส์แบบเงียบๆ สำหรับครุ่นคิด ต่างกันก็ตรงชุดนี้มีจังหวะเร่งเร้าและมีพลังมากกว่า

ปกอัลบั้มถ่ายจากสนามบินลาการ์เดียในนิวยอร์ก ขณะที่ไฟลต์ดีเลย์ศิลปินหนุ่มเลยออกเดินสำรวจไปทั่วสนามบิน แล้วก็ได้ไปเห็นป้ายไฟประกาศ “All unattended luggage will be destroyed.” เขารอเวลาที่คำว่า Destroyed ปรากฏบนป้ายและถ่ายรูปมา แล้วจึงใช้คำนี้เป็นทั้งชื่ออัลบั้มและชื่อหนังสือภาพ เพราะรู้สึกว่า คำนี้เข้ากันได้ดีกับคอนเซปต์ดนตรีและภาพถ่าย

งานชุดนี้เครื่องเคราอิเล็กทรอนิกส์มีบทบาทโดดเด่น ขณะที่กีตาร์เฟดตัวไปบางเพลงมีเครื่องสายมาร่วมสร้างสีสัน โมบีโชว์เสียงร้องในหลายเพลง พร้อมมีนักร้องหญิงรับเชิญมาช่วยมอบความรู้สึกล่องลอยโหยไห้ สงบและเดียวดาย หมดหวังแต่ก็เด็ดเดี่ยว ไม่มีเสียงอึกทึกกึกก้อง แต่เสียงดนตรีจะดูดคุณเข้าสู่โลกของมัน อย่างไม่อาจจะขัดขืน

ซิงเกิลแรกของอัลบั้มนี้คือ The Day ซึ่งเขียนขึ้นในเช้าตรู่วันหนึ่งที่โรงแรมในสเปน โมบีแต่งเพลงนี้ด้วยกีตาร์และบันทึกเสียงด้วยโทรศัพท์มือถือ ก่อนกลับไปทำต่อด้วยเครื่องไม้เครื่องมือเก่าๆ ที่มีอยู่ในบ้าน แทร็กที่โดดเด่น รวมถึง The Broken Places, Victoria Lucas, The Low Hum, After, Blue Moon ฯลฯ

อัลบั้มนี้ออกวางจำหน่ายและติดในอันดับที่ 69 บนชาร์ตเพลงที่อเมริกา นับว่าเป็นงานชุดที่ติดอันดับต่ำที่สุดของโมบีนี่เป็นอัลบั้มที่ดี ซึ่งต้องการกลุ่มคนฟังอันเหมาะสม หมายความว่า ไม่ใช่งานเพลงสำหรับทุกๆ คน

Destroyed ค่อนข้างจะเป็นงานแบบส่วนตั๊วส่วนตัวของศิลปิน สำหรับคนฟังแล้วนี่คือประสบการณ์ใหม่ๆ อาจจะไม่ได้ดีเด่นเท่ากับงานเก่าๆ ของเขา แต่ก็ให้รสชาติที่แปลกต่างออกไป งานชุดนี้เปรียบได้เหมือนอาหารเรียกน้ำย่อยที่รับประทานก่อนอาหารจานหลักจะมาถึง

ฟังอัลบั้มนี้แล้วก็พลันให้คิดถึงประโยคหนึ่งที่ว่า To create is to destroy. เพื่อที่จะสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ บางครั้งเราต้องทำลายกรอบเก่าๆ ทิ้งไป