เอกชนมองแลนด์บริดจ์ประจวบฯ ต้องรออย่างน้อยอีก5ปี

โดย...ไชยวัฒน์ สาดแย้ม

ในปัจจุบันการค้าชายแดนด่านสิงขร อ.เมือง จ.ประจวบคีรีขันธ์ แม้จะมีการยกระดับเป็นจุดผ่อนปรนพิเศษทางการค้า แต่ตัวเลขมูลค่าการค้ายังไม่ได้เพิ่มขึ้นมากนัก ยังคงอยู่ที่ระดับปีละ 200 ล้านบาท ซึ่งการที่ทุกฝ่ายทั้ง จ.ประจวบคีรีขันธ์ และภาคเอกชนเร่งผลักดันให้ด่านสิงขรเป็นจุดผ่านแดนถาวร ก็ด้วยหวังว่าจะสร้างมูลค่าการค้าให้ขยายตัวขึ้นเป็นปีละพันล้านบาท

แต่สำหรับผู้ที่อยู่ในฐานะผลักดันและติดตามด่านสิงขรมานาน วสันต์ กิตติกุล นายกสมาคมโรงแรมไทยภาคตะวันตก มองว่าการที่ด่านสิงขรจะเกิดเป็นด่านถาวรนั้นยังคงจะต้องใช้เวลาอีกนานหลายปี

“ทั้งนี้เกิดจากปัจจัยหลายๆ อย่าง โดยเฉพาะเรื่องของทางเชื่อมถนนในฟากฝั่งเมียนมานั้นยังไม่มีความเรียบร้อย ผมคาดว่าอาจจะมีเหตุผลหลายประการ เช่น การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองของเมียนมาและผู้ลงทุน ที่ยังไม่มีการตกลงกันว่าใครจะเป็นผู้ลงทุนทำเส้นทางดังกล่าว จะเป็นฝ่ายไทยหรือเมียนมา แต่ผมเชื่อว่าทางเมียนมาคงไม่ลงทุนแน่ แต่เขาจะใช้วิธีรอการเข้าไปลงทุนของต่างประเทศ”

วสันต์ มองว่า ด่านสิงขรมีการพยายามผลักดันมาตั้งแต่สมัยที่ วีระ ศรีวัฒนตระกูล เป็น ผวจ.ประจวบคีรีขันธ์ จนในที่สุดหลังเกษียณ วีระก็เข้ามานั่งเป็นนายกสมาคมส่งเสริมพัฒนาการค้า-การลงทุน ประจวบฯ-มะริด ก็ยังไม่สำเร็จ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงโครงการใหญ่อย่างท่าเรือน้ำลึก สนามบินพาณิชย์ และสถานีขนถ่ายสินค้าทางรถไฟที่จะทำให้ประจวบคีรีขันธ์เป็นแลนด์บริดจ์สองฝั่งทะเลข้ามคาบสมุทรอินโดจีน

“มองว่าไม่น่าที่จะเป็นไปได้ ยิ่งในตอนนี้ด้วยแล้วทั่วโลกกำลังประสบกับปัญหาภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ รัฐบาลเราจะหันมาทุ่มกับแนวทางในอนาคตนั้นมองว่ามันเป็นเรื่องยาก สู้ไปทุ่มทำการค้าขายกันกับด่านถาวรที่มันมีอยู่ก่อนแล้วอย่างที่แม่สอด แม่สาย หรือจะเป็นทางด้านชายแดนกัมพูชาหรือลาว ทางด้านมุกดาหาร นครพนม ช่องเม็ก หนองคาย ซึ่งมันมีอยู่แล้วและแน่นอนกว่า เพราะมันเป็นที่ติดตลาดแล้ว มันจะไม่ดีกว่าหรือ เพราะตรงนั้นตัวเลขในทางการค้ามีตัวเลขชัดเจนแน่นอน ดังนั้นเรื่องของด่านสิงขรมองว่าต้องอีกสัก 5 ปีข้างหน้าถึงจะเกิด ยังคงเป็นแค่ความฝันไปอีกนาน”

มุมมองของนายกสมาคมโรงแรมภาคตะวันตก อาจทำให้แลนด์บริดจ์ประจวบฯ กลายเป็นฝันค้าง แต่เขาชี้ให้เห็นถึงอุปสรรคข้อใหญ่นั่นคือภาวะเศรษฐกิจ

“ตอนนี้ไม่ต้องอะไรมาก เอาแค่รถไฟความเร็วสูงก่อนดีกว่า มาจนถึงขณะนี้แล้วยังไม่รู้ว่ามันจะเป็นไปได้ไหม หรือแม้กระทั่งในเรื่องรถไฟทางคู่ก็ยังไปไม่ถึงไหน ดังนั้นในเวลานี้สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือภาวะเศรษฐกิจ” วสันต์สรุปอย่างเชื่อมั่นว่าปัจจัยทางเศรษฐจะเป็นตัวรั้งให้แลนด์บริดจ์ประจวบฯ ยังเป็นความฝันที่ยาวไกล