"ตังคง รีเทิร์น"

โดย...เพียงออ วิไลย

ข่าวระทึกในรอบสัปดาห์นี้ที่เกาหลีเห็นจะมีอยู่สองเรื่อง คือ เหตุการณ์รถยนต์กว่า 100 คัน ชนระเนระนาดเป็นทางยาวกว่า 1 กม. บนสะพานยองจง ของทางด่วนจากสนามบินอินชอนมุ่งหน้ากรุงโซล ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 2 คน และบาดเจ็บอีก 60 คน เช้านั้นหมอกลงจัดจนเห็นทางด้านหน้าได้เพียงแค่ 15-20 เมตร รถที่วิ่งมามองไม่เห็นอุบัติเหตุข้างหน้าจึงชนท้ายต่อๆ กัน...บนสะพานนี้มีรายงานว่ามีหมอกลงจัดเสมอ ผู้เดินทางจึงควรให้ความระมัดระวังอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในฤดูหนาว...ใครไปเกาหลี เมื่อนั่งรถจากสนามบินอินชอนท่านจะสังเกตเห็นสะพานนี้ได้ง่าย เพราะเป็นสะพานที่ทอดข้ามทะเลยาวถึง 4.42 กม. ฝั่งขวาจะเห็นทะเลเหลืองไกลลิบ และด้วยภูมิประเทศแบบนี้แหละค่ะ จึงทำให้เกิดหมอก เพราะเมื่อมวลอากาศอุ่นที่มีความชื้นสูงปะทะกับพื้นผิวน้ำทะเลที่มีความหนาวเย็น อากาศจะควบแน่นกลายเป็นหยดน้ำเบาบางลอยขึ้นเหนือน้ำเป็นหมอกคลุมสะพานนั่นเอง...หากเป็นค่ำคืนโบราณสมัยโชซอน เจ้าเมืองอินชอนคงต้องเรียก “มูดัง” มาทำพิธีขับไล่วิญญาณกันล่ะ

ส่วนอีกเรื่องหนึ่ง คงหนีไม่พ้นทอล์กออฟเดอะทาวน์ ที่สนั่นไปทั่วกรุงโซลจนถึงปูซาน คือ คำตัดสินพิพากษาจำคุก 1 ปี “โช-ฮยอน-อา” ทายาทสาว วัย 40 ของกลุ่มบริษัทฮันจิน ในโทษฐานละเมิดกฎความปลอดภัยด้านการบิน และอื่นๆ อีก 4 กระทงซึ่งรวมถึงความพยายามบิดเบือนคดีด้วย...เรื่องนี้นับเป็นกรณีตัวอย่างที่น่าสดุดีในความตรงไปตรงมาของศาลยุติธรรม ทีมอัยการเกาหลีและกฎหมายด้านการต่อต้านคอร์รัปชั่นที่ได้รับการแก้ไขอย่างต่อเนื่องมาในช่วง 10 ปีหลัง เนื่องจากในอดีต ตระกูลที่ครอบครองกลุ่มธุรกิจใหญ่ที่ในภาษาเกาหลีว่า “แชบอล-&o1116;&*8268;” เป็นผู้ที่มีอิทธิพล สามารถใช้เงินง้างประตูห้องขัง ประตูทำเนียบ ประตูสรรพากร ศุลกากร และอื่นๆ อีกหลายประตู จนในที่สุด การหล่อหลอมทางจิตใจของข้าราชการการเมือง ข้าราชการประจำและประชาชนเข้มแข็งเต็มที่ แชบอลจึงไม่อาจที่จะเปิดประตูที่ต้องการได้อย่างง่ายดายอีกต่อไป

กลุ่มบริษัทฮันจินของตระกูลเธอ มีทรัพย์สินรวมทั้งสิ้นราวสามแสนล้านบาท ...นอกจากเป็นเจ้าของ “โคเรียนแอร์” แล้ว ยังเป็นเจ้าของ “ฮันจินชิปปิ้ง-ฮันจิน ทรานสปอร์ต” ซึ่งครองตลาดการขนส่งทางเรือเป็นอันดับ 7 ของโลก...

เป็นที่รู้กันดีอยู่ว่า ในองค์กรของเกาหลีมีการจัดชนชั้นอย่างชัดเจน และผู้น้อยจะต้องเชื่อฟังผู้มีตำแหน่งสูงกว่า ในเรื่องของคุณหนูขี้วีนคนนี้ ที่ต้องถึงกับเข้าคุกเพราะเธอใช้อำนาจในการเป็นรองประธานสายการบินใช้วาจาด่าทอแอร์โฮสเตสที่ไม่เสิร์ฟถั่วแมคคาเดเมียในถ้วยตามข้อปฏิบัติของชั้นเฟิสต์คลาส แต่เสิร์ฟมาเป็นซอง และสั่งให้หัวหน้าพนักงานต้อนรับชายนั่งคุกเข่ารับสารภาพผิดต่อหน้าเธอ พร้อมทั้งใช้หนังสือคู่มือตีเขา แต่โทสะมิบรรเทาลงได้จึงสั่งให้กัปตันนำเครื่องที่แท็กซี่บนรันเวย์พร้อมขึ้นบินแล้ว กลับไปที่ประตูเทียบเครื่องอีกครั้ง เพื่อเอาหัวหน้าพนักงานต้อนรับผู้นี้ลงจากเครื่อง...นับเป็นการสร้างความกดดันทางจิตใจให้ทั้งกัปตันและพนักงานบนเครื่อง ซึ่งอาจทำให้เกิดอุบัติเหตุได้... การตัดสินนี้จึงมีนัยที่สำคัญยิ่งประการหนึ่ง คือ การก้าวสู่ยุคที่ค่าของคนมีความเท่าเทียมกัน...

เรื่องนี้ชาวโคเรียนถึงกับตั้งชื่อว่าเป็น “ตังคง (ถั่ว) รีเทิร์น-&*6405;&o3097; &*7532;&o3556;” จะว่าเป็น “รีเทิร์นกลับไปท่าเทียบเครื่องเพราะถั่ว” หรือ “เพราะถั่วทำให้สามารถแก้แค้นรีเทิร์นนายจ้างได้” ก็สุดจะเดา แต่ที่แน่ๆ คุณหนูโชคงจะขยาดถั่วแมคคาเดเมียไปจนตลอดชีวิต...