
ชีวิตพลิกผันจากถูกมัดติดเสาป้ายรถเมล์สู่บ้านใหม่
เส้นทางชีวิตเด็กใบ้-หูหนวกวัย 9 ขวบที่ถูกยายมัดติดกับเสา พร้อมผู้ใจบุญชุบชีวิตสู่บ้านใหม่
เส้นทางชีวิตเด็กใบ้-หูหนวกวัย 9 ขวบที่ถูกยายมัดติดกับเสา พร้อมผู้ใจบุญชุบชีวิตสู่บ้านใหม่
ในเดือนมิ.ย.ที่ผ่านมา ทางซีเอ็นเอ็นได้รายงานว่ามีผู้พบเห็นลาคาน เคล เด็กชายวัย 9 ขวบ ผู้พิการทางสายตาและการได้ยินถูกมัดติดอยู่กับเสาใกล้กับป้ายรถโดยสารประจำทางแห่งหนึ่งในเมืองมุมไบ ประเทศอินเดีย เนื่องจากซากูไบ ยายของเคลหวั่นเกรงว่าเด็กน้อยจะวิ่งไปบนถนนจนเกิดอุบัติเหตุโดนรถชน แต่ในวันนี้ทั้งเคลและยายได้มีชีวิตใหม่ในบ้านสำหรับเด็กหูหนวกตาบอด
ภายหลังจากลาคาน เคลได้ตกเป็นข่าวไปเมื่อวันที่ 26 มิ.ย. ก็มีผู้คนจากทั่วโลกส่งข้อความแสดงความประสงค์จะช่วยเหลือผ่านทางสื่อโซเชียลมีเดียต่างๆ หลายคนเขียนแสดงความเป็นห่วงเป็นใย และอีกหลายๆคนก็ได้ส่งเงินจำนวนหนึ่งเพื่อส่งให้เคลเข้ารับการฟื้นฟู
“ทีแรกฉันก็คิดว่าใครจะมาสนใจเรื่องพรรค์นี้” มีนา มุธา นักสังคมสงเคราะห์จากมูลนิธิโมนาฟกล่าว มุธาได้พยายามมองหาบ้านใหม่ที่เหมาะสมให้กับลาคานหลังจากที่ต้องอาศัยอยู่ในบ้านพักเยาวชนของรัฐบาล แม้ว่าสถานที่ดังกล่าวจะดีกว่าการนอนอยู่ข้างถนน ทว่า สำหรับเด็กที่ต้องการความดูแลเป็นพิเศษอย่างลาคาน ก็ควรจะได้อาศัยในสถานรับเลี้ยงเด็กผู้พิการโดยเฉพาะ แต่สถานที่ดังกล่าวในมุมไบก็อัดแน่นเกินกว่าจะรับเด็กเพิ่มเติมได้อีกแล้ว
ทั้งนี้ หลายฝ่ายอาจสงสัยว่าทำไมซากูไบถึงต้องมัดหลานชายตนเองเอาไว้กับเสาไฟ หรือแม้กระทั่งตั้งแง่ว่าเธอกำลังทารุณกรรมเด็กน้อยอยู่ กระนั้น ซากุไบได้ให้เหตุผลว่า “ลาคานหูหนวก เขาจะไม่ได้ยินเสียงรถที่พุ่งเข้ามา แล้วถ้าวิ่งออกไปนอกถนนก็มีแต่ตายอย่างเดียว”
นอกจากนี้ คุณยายวัย 70 ยังให้สัมภาษณ์กับซีเอ็นเอ็นว่าบิดาของลาคานได้เสียชีวิตไปเมื่อ 4 ปีก่อน ส่วนแม่ก็ไม่กลับมาดูแล แล้วพี่สาวก็หนีออกจากบ้านไป ซากูไบพยายามทำทุกทางที่สังขารจะเอื้ออำนวยเพื่อหาเลี้ยงชีพให้ตนเองและหลานวัย 9 ขวบ โดยการขายของที่ระลึกเล็กๆน้อยๆในชายหาดไม่ไกลจากมุมไบ เนื่องจากมีเงินไม่พอจะเช่าที่พักอาศัย สองยายหลานจึงต้องปูผ้านอนกับพื้นถนนหลังป้ายรถโดยสาร
แต่แล้ว ประตูแห่งความหวังก็ได้เปิดรับทั้งสองอีกครั้ง เมื่ออล๊อคและพารธ์ โพลเก้สองพ่อลูกจาก สมาธา ชิกชาน ประสารัก มันดัล (เอสเอสพีเอ็ม) องค์กรทีดูแลเด็กพิการทางกรมองเห็นและได้ยินยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือโดยไม่หวังสิ่งใดๆตอบแทน โดยเสนอให้ซากูไบไปทำงานในโฮสเทลหรือที่พักราคาถูกที่ซาตาทา เมืองเล็กๆไม่ไกลจากมุมไบมากนัก ซึ่งลาคานก็กลายมาเป็นนักเรียนที่มีความผิดปกติทางสมองคนแรกในโฮสเทยเอสเอสพีเอ็ม
“มีเด็กแบบลาคานอยู่นับพันๆคนในอินเดีย ที่ต้องการหลังคาคุ้มหัว สำหรับเด็กที่เป็นใบ้นั้นมีบ้านพักให้เลือกมากกว่าเพราะจัดการดูแลได้ง่าย แต่สำหรับเด็กที่พิการทางสมองต้องการการดูแลเป็นพิเศษ ใช้เจ้าหน้าที่เยอะกว่า เวลาเรียน เงินที่มากกว่า ซึ่งเป็นสิ่งที่ประเทศนี้ยังมีไม่เพียงพอ”โพลเก้กล่าว
ภายหลังจากเข้าไปสำรวจบ้านหลังใหม่ได้ไม่ถึงชั่วโมง ลาคานก็ดูจะปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี และมีเพื่อนใหม่ให้ไปวิ่งเล่นด้วยมากมาย นับว่าลาคานยังโชคดีกว่าเด็กน้อยในอินเดียอีกหลายคนที่ยังเฝ้ารอความช่วยเหลืออยู่
ที่มา : http://edition.cnn.com/2014/07/16/world/asia/india-disabled-bus-stop-boy-update/







