เมื่อ"อาม่าขาแดนซ์"กลายเป็นมลพิษทางเสียง

โดย...ทีมข่าวต่างประเทศ

หลายพื้นที่บนแผ่นดินจีนอันกว้างใหญ่คลาคล่ำไปด้วยฝูงชนตลอดทั้งวันและคืนซึ่งส่วนใหญ่เป็นสตรีผู้คลั่งไคล้การเต้นรำ ไม่ว่าจะจังหวะวอลซ์ ไลค์แดนซ์ ร็อกแอนด์โรล แม้กระทั่งการเต้นแบบฟรีสไตล์ บรรดานักเต้นทั้งหลายเหล่านี้มีสิ่งที่เหมือนกันอย่างน้อย 2 ประการ คือ ไม่มีใครที่มีอายุต่ำกว่า 45 ปี และเสียงดนตรีที่ดังขนาดแก้วหูระเบิด นักเต้นกลุ่มนี้เรียกตัวเองว่า "อาม่าขาแดนซ์" และความปราถนาของเหล่าอาม่ากลุ่มนี้ก็คือการครองพื้นที่ของตัวเอง

ในประเทศที่พื้นที่กำลังแพงยิ่งกว่าทอง ความปรารถนาของอาม่าเหล่านี้กลับกลาย เป็นความขัดแย้งที่ยากต่อการควบคุมไปเสียแล้ว เมื่อเกิดการแย่งชิงฟอร์เต้นรำในหลายพื้นที่ การครอบครองพื้นที่ๆดีนั่นหมายถึงการเป็นนักเต้นที่สุดยอด

ดังนั้น นักเต้นกลุ่มนี้จึงทำทุกวิถีทางเพื่อครอบครองฟอร์เต้นรำของกลุ่มตัวเอง ไว้ให้ได้มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเพิ่มเสียงดนตรีของกลุ่มตัวเองให้กระหึ่มกลบเสียงของกลุ่มอื่น หรือไม่ก็เปิดนานขึ้น หรือซ้ำร้ายถึงกับกั้นพื้นที่จอดรถของสาธารณะไปเลย

การล่าพื้นที่สำหรับฟอร์เต้นรำไม่ได้จำกัดแต่ในพื้นที่สวนสาธารณะเท่านั้น แต่ทุกๆ พื้นที่ต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของเกมการแข่งขันนี้ ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่ชั้นล่างของอพาร์ทเมนท์หรือแม้กระทั่งทางเข้าห้องสมุดของเมือง เนื่องจากชาวจีนส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในอพาร์ทเมนต์ขนาดเล็กซึ่งไม่มีพื้นที่สวนสำหรับพักผ่อนทำให้ไม่สามารถหลีกเลี่ยงพื้นที่สาธารณะอันจอกแจกจอแจไปด้วยผู้คนที่ให้พื้นที่ร่วมกันได้

“พวกเธออยู่ตรงหน้าคุณ  เสียงเข้ามาในหูหูของคุณ กระหึ่มเข้ามาราวกับอยู่ในบ้านของคุณทีเดียว”หนุ่มจีนผู้หนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวลว่าเสียงเพลงจากกลุ่มอาม่าที่กำลังแย่งชิงพื้นที่กันอยู่นั้นอาจจะทำให้ลูกสาวของเขาซึ่งยังเป็นทารกตัวน้อยอยู่เอ่ยปากพูดคำแรกในชีวิตเป็นเนื้อเพลงของอาม่าไป

ในขณะเดียวกันหนุ่มจีนอีกผู้หนึ่งก็กังวลเกี่ยวกับสุขภาพของภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ เนื่องจากเธอไม่สามารถพักผ่อนได้เต็มที่จากเสียงเพลงจากอาม่ากระหึ่มอยู่ตลอดเวลา

แม้ว่าหลายคนจะกำลังเดือดร้อนอย่างหนักจากเสียงเพลงอาม่าเหล่านั้น แต่ทว่าการแก้ปัญหานี้กลับแทบเป็นไปไม่ได้เลย เพราะแม้ว่าจะมีระเบียบควบคุมถึงการใช้พื้นที่สาธารณะว่าห้ามใช้เสียงดังจนเป็นการรบกวนผู้อื่น แต่ทว่าตามกฎดังกล่าวนั้นกลับไม่ได้กำหนดว่าเสียงรบกวนนั้นมีระดับความดังเกินกว่ากี่เดซิเบล และจะวัดปริมาณเสียงนั้นได้อย่างไร

ด้วยความไม่ชัดเจนนี้ทำให้ไม่มีหน่วยงานใดสามารบังคับใช้กฎระเบียบที่มีอยู่แล้วได้ อีกทั้งในทางปฏิบัติก็ยังพบว่าไม่มีหน่วยงานใดที่มีความพร้อมในการรับมือกับกลุ่มผู้อาม่าวัยเกษียณเหล่านี้ที่ต้องการช่วงเวลาดีๆ ในการทำกิจกรรมแบบที่ตัวเองเลือกแล้ว

ความรำคาญที่เกิดขึ้นกำลังทำให้หลายคนกำลังระเบิดความไม่พอใจออกมาด้วยการต่อต้าน ดังที่เคยเกิดกรณีที่เมืองอู่ฮั่น เมื่อมีชาวบ้านราดสิ่งปฏิกูลใส่กลุ่มอาม่านักเต้นเหล่านี้ และเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาชายผู้หนึ่งในกรุงปักกิ่งได้ปล่อยสุนัขพันธุ์ทิเบต 3 ตัวใส่เข้าไปก่อกวนกลุ่มอาม่าก่อนที่จะยิงไรเฟิลขู่ขึ้นฟ้าตามมา

แต่กระนั้น บรรดานักเต้นสูงอายุเหล่านี้ก็ชำระแค้นด้วยการแผดเสียงเพลงให้ดังขึ้นอีกอย่างท้าทายกลายเป็นสงครามกลางเมืองระหว่างชาวเมือง และกลุ่มอาม่าไปในบัดดล

กระนั้นก็ตาม ปัญหานี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะที่จีนเท่านั้น แต่ห่างออกไปอีกซีกโลกหนึ่ง ที่มหานิวยอร์ค สหรัฐอเมริกา การเต้นรำของกลุ่มผู้เกษียณก็กำลังสร้างมลพิษทางเสียงกับคนที่อยู่ในละแวกซันเซ็ท ปาร์ค ในบรูคลินเช่นกัน และกำลังสร้างความโกรธแค้นให้กับชาวเมืองจนนำไปสู่การจับกุมจากเจ้าหน้าที่

สำหรับชาวนิวยอร์คแล้ว การเต้นรำเหล่านี้ไม่เพียงแต่รบกวนสังคม หรือสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้อื่น แต่ยังผิดกฎหมายซึ่งจะต้องถูกดำเนินการตามระเบียบด้วยซึ่งแตกต่างออกไปในสังคมชาวจีนที่ให้ความสำคัญกับการเคารพผู้อาวุโสและอาจจะไม่เข้มงวดมากนักกับเหล่าอาม่านักเต้นเหล่านี้อีกทั้งอย่างน้อยก็ยังเป็นงานอดิเรกที่ดีต่อสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุเหล่านี้ไม่ใช่หรือ?

ล่าสุดนั้น  หนังสือพิมพ์ เดอะ โกลบอล ไทมส์ ได้รายงานเมื่อเร็วๆนี้ว่าจำนวนของเหล่านักเต้นในพื้นที่ต่างๆ ในจีนนั้นน่าจะมีอยู่สูงถึง 100 ล้านคน นั่นอาจจะหมายความว่าน่า จะมีอาม่าขาแดนซ์ผู้สร้างความรำคาญให้แก่พื้นที่ต่างๆ ถึง 100 ล้านคน!!

ภาพจาก : บีบีซี