ความต่าง

มุมมองที่ต่างกันไปบนพื้นฐานความรู้ ความเข้าใจและวัฒนธรรมที่แตกต่าง สู่ภาพลักษณ์ประเทศไทย

ภาพประกอบข่าว

ความต่างจากการติดตามบรรดาสำนักข่าวต่างประเทศที่เกาะติดสถานการณ์การเมืองที่ร้อนระอุของไทยแลนด์ ก็ต้องบอกว่าพบข้อสังเกตที่น่าสนใจ 2 ประการ สื่อต่างชาติส่วนใหญ่ในขณะนี้เริ่มมองไปในทิศทางเดียวกันแล้วว่า ประเทศไทยกำลังขยับเข้าใกล้ปากเหวของคำว่า “สงครามกลางเมือง” อย่างเต็มปากเต็มคำเข้าไปทุกที

จากในช่วงต้นที่หลายสำนักให้ภาพความรุนแรงเพียงแค่ระดับ Unrest หรือ Violence มาวันนี้เกือบทุกรายงานข่าวแทบจะไม่พลาดคำว่า Civil War ซึ่งเป็นคำที่กำลังมา และถูกหยิบยกมาเปรียบเทียบกันชัดเจนมากขึ้น ไม่ว่าจะเทียบกับสงครามกลางเมืองในประเทศรวันดา หรือสเปน ก็ตาม และที่ดูจะเป็นระดับรุนแรงชวนหวาดเสียวไม่แพ้กัน เห็นจะเป็นคำว่า Bloodbath ที่เห็นภาพของมหกรรมการนองเลือดได้อย่างชัดเจน อาทิ ในรายงานของเอเอฟพี ที่ระบุว่า ไทยแลนด์จำเป็นต้องได้รับทางออกโดยเร่งด่วน หากไม่ต้องการเผชิญกับการนองเลือดหมู่ครั้งใหญ่

นับเป็นการฉีกภาพเดิมๆ ของสยามเมืองยิ้มในสายตาของฝรั่ง ที่คนไทยส่วนใหญ่เป็นพวกรักสงบ และเลือกที่จะใช้นโยบายไผ่ลู่ลมมาตั้งแต่ครั้งอดีตแทนที่การเผชิญหน้า ดังเช่นในรายงานของเอพี เหล่านี้ล้วนสะท้อนถึงมุมมองและความเชื่อของสื่อต่างชาติ ถึงแนวโน้มของประเทศไทยอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นมุมมองของตนเองที่ตกผลึกจากการศึกษาและเฝ้าสังเกตรายงานความเป็นมาเป็นไป หรือเป็นมุมมองที่มาจากบรรดานักวิชาการไทยและเทศก็ตาม ทว่าที่น่าสนใจมากไปกว่าก็คือ สื่อบางสำนักเริ่มที่จะรายงานในเชิงที่ให้บทสรุปแก่ประเทศไทยกันมากขึ้นกับคำว่า “Must”

แม้จะเป็นการแสดงความเห็นที่ทำได้ไม่ขัดต่อจรรยาบรรณข่าว เพราะอยู่ในหน้าบทบรรณาธิการและความเห็น ทว่าก็ต้องยอมรับว่าบทบรรณาธิการเหล่านี้มีอิทธิพลสูงต่อการโน้มน้าวให้คนอ่าน “เชื่อ”ในสิ่งที่กองบรรณาธิการต้องการสื่อ อาทิ โทรอนโต สตาร์ ในแคนาดา ที่สะท้อนว่ารัฐบาลซึ่งมาหลังรัฐประหาร ควรต้องยุบสภาตามเงื่อนไขของกลุ่มผู้ชุมนุมเพื่อปลดชนวนวิกฤต ทั้งที่หากเป็นมาตรฐานเดียวกันในต่างประเทศ รัฐบาลมีสิทธิที่จะดำเนินการตามอำนาจรัฐ โดยหลีกเลี่ยงให้เกิดความเสียหายน้อยที่สุด ซึ่งพบได้ทั่วไป อาทิ ในกรีซและฝรั่งเศส มุมมองที่ต่างกันไปบนพื้นฐานความรู้ ความเข้าใจ และวัฒนธรรมที่แตกต่าง หลายครั้งก็ไม่สามารถสะท้อนความจริงหนึ่งเดียวร่วมกันได้