อร่อยร้อยลิ้น(20)

สัปดาห์ที่แล้วผมมีโอกาสได้กลับไปที่จังหวัดมิเอะอีกครั้ง หลังจากเหตุการณ์สึนามิในปี 2011

ที่ได้พารายการท่องเที่ยวไปถ่ายทำแล้วก็ไม่ได้ไปอีกเลย วันนี้เลยอยากจะแนะนำจังหวัดมิเอะอีกครั้ง พร้อมทั้งมีของอร่อยๆ มาแนะนำยั่วน้ำลายท่านผู้อ่านอีกด้วยครับ

จังหวัดมิเอะเป็นจังหวัดที่อยู่ควบระหว่างภูมิภาคคันไซ (ตะวันตก) และภาคกลาง (จูบุ) ของญี่ปุ่น ด้านซ้ายติดกับจังหวัดนาระ ฝั่งขวาติดกับอ่าวอิเสะ ตอนบนชนกับเกียวโต ไอจิ กิฟุ และชิงะ ตอนล่างเชื่อมกับบางส่วนของจังหวัดวาคะยามะ เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญของญี่ปุ่นยุคสงครามซามูไร มีสถานที่สำคัญๆ มากมาย เช่น ศาลเจ้าอิเสะ ศาลเจ้าประจำตระกูลของสมเด็จพระจักรพรรดิ หมู่บ้านอิงะนินจา สนามแข่งรถสูตรหนึ่ง Suzuka และยังมีของกินขึ้นชื่อระดับประเทศอย่าง เนื้อมัทสึซากะ กุ้งอิเสะ และของฝากอันดับหนึ่งของคนญี่ปุ่น ขนมอะคะฟุกุอีกด้วย

ของกินทั้ง 3 อย่างนั้น ผมเคยเขียนถึงไปแล้ว และรอบนี้ก็ไม่พลาดที่จะกลับไปชิมมาหมดทุกอย่างเหมือนกัน แถมยังไปแอบชิมราเมนมาอีก 2 ร้านเลยถือโอกาสมาแนะนำให้ท่านผู้อ่านรู้จักกัน ร้านแรกอยู่กลางย่านช็อปปิ้งโอคาเงะโยโกะโจเลย เป็นราเมนที่ใช้ชื่อเสียงของเนื้อมัทสึซากะมาสนับสนุน ร้านนี้ชื่อร้าน Shoseiko มีเมนูขึ้นชื่อคือ Yokocho Soba เป็นราเมนน้ำซีอิ๊วธรรมดาๆ นี่แหละครับ แต่น้ำซุปของเขาใช้กระดูกวัวมัทสึซากะมาทำ แค่นี้ก็เรียกแขกได้แล้วครับ ราเมนส่วนใหญ่ในญี่ปุ่นจะใช้ซุปกระดูกหมู ซุปไก่ หรือซุปปลาแห้ง นานๆ จะเจอน้ำซุปเนื้อวัวเสียที และยิ่งเป็นซุปเนื้อวัวมัทสึซากะแล้วยิ่งต้องไม่พลาด ผมเหลือเวลาแค่ 20 นาที ก่อนจะถึงกำหนดนัดลูกค้า แต่เวลาเท่านี้เหลือเฟือสำหรับราเมนชามเดียว

น้ำซุปมัทสึซากะเข้มข้นกว่าซุปไก่ แต่เนื่องจากเป็นซุปน้ำใสเลยซดได้คล่องคอ ที่สำคัญคือไม่คาวและไม่มีกลิ่นเนื้อรุนแรงเหมือนก๋วยเตี๋ยวเนื้อบางเจ้า เส้นของร้านนี้ปกติธรรมดา แต่หมูชาชูนี่สิครับเด็ดดวง ปกติหมูชาชูจะต้องนุ่มแต่ของร้านนี้เหนียวนุ่มเคี้ยวสนุกปาก รสชาติเหมือนซาลามี่ แปลกดีครับ โดยรวมแล้วผมให้ชามนี้ B+ ใครสนใจจะไปชิมให้ตั้งต้นที่หน้าร้าน Akafuku สำนักใหญ่กลางย่านโอคาเงะโยโกะโจ หันหลังให้ร้านหันหน้าไปยังจัตุรัสเดินตรงไป เลี้ยวขวาซอยแรก เดินเข้าไปหน่อยเดียว ร้านจะอยู่ในซอยเล็กๆ ด้านขวามือครับ

อีกร้านนึงอยู่ที่เมือง Tsu เมืองเอกหรืออำเภอเมืองของจังหวัดมิเอะนั่นเอง ร้านนี้ชื่อ Baku เป็นร้านราเมนขนาดพอดีๆ มีที่นั่งได้ประมาณ 20 คน เมนูเด่นของร้านนี้เป็นราเมนธรรมดาๆ ใช้ชื่อตรงตัวว่า Nami ที่แปลว่าดิบหรือสด แต่นัยของร้านราเมนจะหมายถึงราเมนมาตรฐานของร้านนั้นๆ หน้าร้านมีคำว่า Chuka Soba เขียนควบคู่ไว้กับชื่อร้าน แสดงว่าราเมนของร้านนี้เป็นราเมนรสชาติดั้งเดิมที่ส่วนใหญ่จะเป็นราเมนน้ำซีอิ๊วนั่นเอง

ต้องขอบคุณคุณ Roy Nakagawa แห่ง Misugi Resort ที่พาผมมาทานราเมนอร่อยๆ แบบนี้ เส้นของร้านนี้เป็นเส้นสดอร่อยมาก พอๆ กับหมูชาชูที่ทั้งนุ่มและอร่อย สำคัญที่สุดคือน้ำซุปที่ทำจากกระดูกไก่ ใสๆ แต่กลมกล่อมด้วยรสชาติและมีเศษหมูสับลอยหน้ามาเป็นแพ ดูแล้วนึกถึงน้ำแกงที่คุณย่าทำให้กินสมัยเด็ก ผมซดหมดเกลี้ยงไม่เหลือทั้งเส้นและน้ำ อยากจะเบิ้ลอีกชาม แต่คุณรอยบอกว่านอกจากราเมนแล้วอีกหนึ่งเมนูที่ไม่ควรพลาดคือ Kuro Chahan ข้าวผัดที่ดูธรรมดาที่ไม่ธรรมดา เพราะเขาใช้น้ำซอสของหมูชาชูลงไปผสมตอนหุงเลยทำให้ข้าวออกสีเข้มและมีรสชาติในตัว เมื่อนำมาผัดกับไข่และหมูชาชูซอยละเอียดจึงได้รสอร่อยที่คุ้นเคย เพราะตอนสมัยวัยรุ่นผมเคยทอดหมูสับแล้วนำข้าวลงไปผัดในกระทะเลย รสชาติจึงเข้าเนื้อไม่ต้องอาศัยเครื่องปรุงอื่นๆ แต่อย่างใด

เจอรสคุ้นลิ้นแบบนี้ข้าวอีก 1 ชามก็หมดเกลี้ยงไม่มีเหลืออีกเช่นกัน

ร้าน Baku อยู่ตรงไหนของเมือง Tsu ผมยอมรับตามตรงว่าไม่ทราบจริงๆ เพราะ Yuki ลูกชายคุณ Roy ขับรถฝ่าความมืดจากมิสุหงิรีสอร์ตพาผมออกมาทานตอน 2 ทุ่มครึ่ง กินเสร็จก็ขับกลับรีสอร์ตเลย แต่ขากลับผมสังเกตว่าออกจากร้านมาประมาณ 5 นาที ก็จะผ่านสถานีรถไฟกลางเมือง และพอสอบถามกับเจ้าหน้าที่การท่องเที่ยวของจังหวัดมิเอะดู เขาก็บอกว่าคนส่วนใหญ่ในเมือง Tsu รู้จักกันหมด น่าจะคล้ายๆกับเวลาเราไปเชียงใหม่แล้วจะไปกินข้าวซอยฟ้าฮ่ามหรือเสมอใจ ที่สองแถวคันไหนก็ไปถูกนั่นแหละครับ