เปิดสูตรศึกชิงตั้งรัฐบาลเลือกตั้งปี69 สมการอำนาจบนกระดานสามสี

ภูมิทัศน์การเมืองสู่ศึกเลือกตั้งปี 2569

สนามการเมืองไทยกำลังเข้าสู่ยุคสามขั้วอำนาจที่ชัดเจนที่สุดในรอบทศวรรษ—แดง (เพื่อไทย), ส้ม (ประชาชน), น้ำเงิน (ภูมิใจไทย) การเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างภายในพรรคและความนิยมในสังคมทำให้ “คณิตศาสตร์การเมือง” ครั้งใหม่กำลังถูกเขียนขึ้น และอาจเปลี่ยนหน้าแผนที่อำนาจหลังเลือกตั้งครั้งหน้าโดยสิ้นเชิง

หุ้นการเมืองของสามขั้ว: ใครกำลังขึ้น ใครกำลังร่วง

เพื่อไทย (แดง)
พรรคที่เคยเป็นเสาหลักของการเมืองไทยกำลังเผชิญวิกฤตความเชื่อมั่น “หุ้นดิ่ง” จากความสับสนภายในและกระแส “หมดเสน่ห์ชินวัตร” จนมีการประเมินว่าอาจเหลือ ส.ส. ไม่ถึง 100 ที่นั่ง หากไม่สามารถปรับยุทธศาสตร์ก่อนเข้าสู่สนามเลือกตั้งได้ทันเวลา

ประชาชน (ส้ม)
พรรคส้มกำลังเจอแรงเสียดทานจากคำว่า “ฝ่ายค้านที่ไม่ค้ำ” ภาพลักษณ์พลิกจากพลังท้าทายระบบสู่ความคลุมเครือทางจุดยืน แม้ยังรักษาฐานเสียงเมืองใหญ่ได้ระดับหนึ่ง แต่โมเมนตัมลดลงอย่างเห็นได้ชัดหลังการโหวตนายกรัฐมนตรี

ภูมิใจไทย (น้ำเงิน)
ในขณะที่สองขั้วใหญ่สะดุด พรรคภูมิใจไทยกลับ “หุ้นพุ่งชนเพดาน” ด้วยพลังดูดทางการเมืองที่ต่อเนื่อง ฐานเสียงชนบทและนักการเมืองท้องถิ่นหลั่งไหลเข้าร่วม เป้าหมาย 120 ที่นั่งเริ่มเข้าใกล้ความจริง ส่งสัญญาณชัดว่าพรรคพร้อมขึ้นแท่นแกนนำรัฐบาล
 

สามสูตรอำนาจ: ทางเลือกจัดตั้งรัฐบาลหลังเลือกตั้ง

สูตรที่ 1 น้ำเงิน + ส้ม (แดงเป็นฝ่ายค้าน)

จับมือระหว่างพรรคภูมิใจไทยและประชาชน อาจสร้างสมดุลระหว่างพรรคใหม่กับพรรคที่มีเครือข่ายเก่า เหมาะกับสถานการณ์ที่พรรคเพื่อไทยอ่อนแรง แต่ยังมีความเสี่ยงเรื่องจุดยืนทางอุดมการณ์

สูตรที่ 2 แดง + ส้ม (น้ำเงินเป็นฝ่ายค้าน) 

การกลับมารวมตัวของอดีตพันธมิตรเพื่อไทย–ประชาชน หาก “ดีลเดือนธันวาคม” สำเร็จ แต่ความบาดหมางหลังปี 2566 ทำให้สูตรนี้ “เกิดยากที่สุด” เว้นแต่เกิดแรงกดดันจากภายนอกให้จับมือเพื่อกันขั้วน้ำเงินขึ้นนำ

สูตรที่ 3 น้ำเงิน + แดง (ส้มเป็นฝ่ายค้าน)

ถูกมองว่า “มีโอกาสมากที่สุด” ภูมิใจไทยเป็นแกนนำจับมือเพื่อไทยในบทพรรคร่วม เสถียรภาพสูงและต่อรองได้ในเชิงนโยบายหากเพื่อไทยมี ส.ส. ต่ำกว่า 100 ที่นั่ง สถานการณ์นี้จะเป็น “สูตรอำนาจสมดุล” ที่เกิดขึ้นจริงได้มากที่สุด

สมการอำนาจใหม่บนกระดานสามสี

การแข่งขันปี 2569 จึงไม่ใช่เพียงศึกเลือกตั้งระหว่างพรรค หากแต่คือการทดสอบ “ทฤษฎีหุ้นการเมือง” ระหว่างพรรคที่กำลังตก–พรรคที่กำลังลื่นไหล–และพรรคที่กำลังพุ่งทะยาน แนวโน้มปัจจุบันชี้ว่า “ภูมิใจไทย” มีภาษีสูงสุดในการเป็นแกนนำรัฐบาล ขณะที่ “เพื่อไทย” และ “ประชาชน” ต้องเร่งปรับภาพลักษณ์ก่อนที่สมการอำนาจจะถูกล็อกไว้ก่อนเปิดหีบ

สมการอำนาจปี 2569 กำลังเปลี่ยนขั้วอย่างเงียบ “ภูมิใจไทย” ทะยานขึ้นเป็นศูนย์กลางใหม่ของการเมือง ขณะที่ “เพื่อไทย–ประชาชน” ต้องแข่งกับเวลา เพื่อไม่ให้การเลือกตั้งครั้งหน้า กลายเป็นพิธีกรรมยืนยันอำนาจของคนอื่น.