บั่นทอนเศรษฐกิจ

โดย...สุรชัย กำพลานนท์วัฒน์

ฝนตก น้ำท่วม รถติด เศรษฐกิจพินาศขนาดไหนไม่มีใครประเมินมูลค่าให้เห็น ผู้ประกอบการเกิดความเสียหายขนาดไหนไม่มีใครพูดถึง ซึ่งก็เป็นเรื่องแปลกที่ไม่มีสำนักวิจัยของมหาวิทยาลัยไหนๆ ออกมาแถลงตัวเลขให้สังคมรับรู้บ้างเหมือนตอนประเมินมูลค่าเศรษฐกิจในช่วงเทศกาลสำคัญๆ

เพียงสัปดาห์เดียวที่โกลาหลกับน้ำรอระบายในเขตกรุงเทพฯ ชั้นในหลายพื้นที่ ซึ่งผมคิดว่าน่าจะสร้างความเสียหายกระทบต่อการค้าการขายทั้งผู้ประกอบการรายใหญ่รายเล็กมูลค่ารวมนับพันนับหมื่นล้าน นี่ยังไม่นับรวมความสูญเสียที่เกิดจากการเดินทางในช่วงเวลาเร่งด่วนเช้าเย็นรอบละ 3-4 ชั่วโมง สภาพบนทางด่วนกลายเป็นทางด้วน ขึ้นก็ไม่ได้ลงก็ไม่ได้จ่ายแต่เงินแล้ว

คนนับหมื่นต้องทนทุกข์ทรมานอยู่บนถนนลอยฟ้าที่กล้าติดป้ายโฆษณาว่าเป็น...ทางด่วน รถเป็นพันเป็นหมื่นคันต้องเผาผลาญน้ำมันเสียเปล่าไปวันละเท่าไหร่ ธุรกิจธุรกรรมที่ไม่สามารถทำได้ทันเวลาต้องเสียหายเป็นมูลค่าเท่าไหร่ อาหารการกินสินค้าส่งไม่ได้ไปไม่ทันต้องกลายเป็นของเน่าเสียรวมกันอีกเท่าไหร่

ยังมีอีกหลายร้อยเรื่องที่สมควรประเมินผลกระทบว่า แต่ละวันเศรษฐกิจถูกเบียดบังบั่นทอนไปเป็นเม็ดเงินวันละเท่าไหร่

เรื่องนี้อย่าไปโทษเทวดาฟ้าฝนเป็นจำเลย กรุงเทพมหานครเปิดมากี่ร้อยปีแล้ว ฝนตกแบบนี้มากี่ร้อยปีแล้ว แต่ละปีก็มักจะประดิษฐ์คำใหม่ๆ มาแก้ตัวกันไป หน่วยงานที่เกี่ยวข้องมีเป็นร้อย แต่ถึงเวลาประชาชนเดือดร้อน
ก็หายจ้อยโยนให้ กทม.รับกรรมไปคนเดียว ผู้คนเด็กเล็กนักเรียนคนทำงานผู้ประกอบการน้อยใหญ่ต่างเดือดร้อนกันถ้วนหน้า สมควรแก่เวลาหรือยังที่ต้องใช้ ม.44 ทำอะไรสักอย่างให้คนกรุงเทพฯ ไม่สติแตกไปมากกว่านี้

ประเด็นแรกสังคมอยากรู้จริงๆ ว่าทุกวันนี้มีหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องกับปัญหาจราจรทั้งเกี่ยวตรงกับเกี่ยวอ้อมมีกี่หน่วยงานกันแน่ ชื่ออะไรบ้าง มีการรวบรวมไว้หรือไม่ ช่วยสรุปและเขียนผังแสดงความเชื่อมโยงให้รู้กันบ้าง คงไม่ใช่เรื่องลี้ลับที่จะเปิดเผยชื่อหน่วยงานและผู้นำหน่วยงานนั้นๆ ให้สังคมรู้จัก

สอง แต่ละหน่วยงานมีพันธกิจ แผนงาน และงบประมาณประจำปีกี่มากน้อย มีบุคลากรเป็นยังไง เหมาะสมในงานที่รับผิดชอบหรือไม่อย่างไร และเคยมีการประชุมหารือแบบบูรณาการจริงจังบ้างหรือไม่

สาม เคยมีแผนรับมือกับสถานการณ์อย่างเป็นรูปธรรมก่อนถึงหน้าฝนหรือไม่ หรือเป็นการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าล้วนๆ อย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

สี่ เคยมีการศึกษาปัญหาอุปสรรคทั้งหลายทั้งปวงในการแก้ไขปัญหาจราจรอย่างมืออาชีพหรือไม่ หรือเป็นลักษณะแต่ละหน่วยงานต่างศึกษาวิเคราะห์กันเอง ต่างคนต่างทำ

รัฐบาลทุ่มทุนและทุ่มเทกับการกระตุ้นเศรษฐกิจภายในประเทศอย่างหนัก อัดทั้งเงิน ใส่ทั้งมาตรการ เล่นกันแทบหมดหน้าตัก

เศรษฐกิจขยับได้แค่ทีละน้อยก็เพราะมีรอยรั่วจากตัวบั่นทอนเศรษฐกิจ คือ สภาพการจราจรที่จลาจลรุนแรงขึ้นทุกวัน