เด็กยุค 4.0

โดย...นาย ป.

ตอนนี้กระแสนิยมในกระแสความคิดของบรรดาคนรุ่นใหม่ของเด็กไทยที่ต่างใฝ่ฝันอยากเป็นนักธุรกิจ นักลงทุนอิสระ หรือเจ้าของธุรกิจส่วนตัว เพราะคิดฝันอยากรวยปังๆ รวดเร็วแบบก้าวกระโดด โดยไม่ต้องไปสอบช่วงชิงแข่งขันกันเข้าสู่ระบบทำงานเป็นลูกจ้างรับเงินเป็นรายเดือน หรือรับราชการที่บางทีการไต่เต้าตำแหน่งหรือเงินเดือนสูงๆ ต้องเลียแข้งเลียขาเจ้านาย หรือบางวงการต้องซื้อขายตำแหน่งกันเลย ถึงจะเติบโตในหน้าที่การงาน

แต่ยิ่งในยุคเจนอัลฟ่า (Gen Alpha) โลกยุคใหม่ที่ไกลเกินจะตามทัน ทุกอย่างต้องพึ่งพาเทคโนโลยีสารสนเทศ เช่นเดียวกับการจะทำธุรกิจต่างๆ อันดับแรกๆ ต้องเป็นธุรกิจที่ตอบสนองการใช้ชีวิตในสังคมยุคใหม่ 4.0 ที่เกี่ยวกับเทคโนโลยีและแอพพลิเคชั่นใหม่ๆ

อยากขอยกตัวอย่างในประเทศญี่ปุ่น แม้แต่อาชีพตัดเย็บออกแบบเสื้อผ้า หรืออาชีพเสริมสวยทำผมทั้งชายหรือหญิง ที่คนไทยกลับมองว่าเป็นอาชีพพื้นๆ สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำไม่ได้ ไม่อยากให้ลูกให้หลานประกอบอาชีพอิสระแบบนี้

แต่ขอโทษในญี่ปุ่นยังต้องเป็นอาชีพที่ต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์อย่างมากๆ นับเป็น Creative Economy ที่น่าส่งเสริม เพราะมีมูลค่าเพิ่มไม่น้อย ดูอย่าง Kawaii ของญี่ปุ่น ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นญี่ปุ่น อาทิ วัฒนธรรม บันเทิง อาหาร ของเล่น พฤติกรรม หรือรสนิยมต่างๆ ที่ตอนนี้แพร่หลายไปทั่วโลก จนมี Kawaii International แล้ว กลายเป็นกระแสนิยมไปทั่วโลก รวมถึงไทยด้วย

ขณะที่ภาครัฐของเขาส่งเสริมโดยไม่เข้าไปยุ่มย่ามมากมาย แถมสนับสนุนให้จัดตั้งธุรกิจ และจัดให้มีเวทีให้แสดงออกเป็น Street Fashion เช่น ฮาราจุกุ คงเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นย่านท่องเที่ยวยอดนิยมสำหรับชาวต่างชาติ และยังเป็นย่านช็อปปิ้ง ศูนย์กลางแห่งแหล่งแฟชั่นของวัยรุ่นญี่ปุ่น รวมถึงเป็นศูนย์กลางการค้า ร้านเสื้อผ้า ร้านอาหาร คาเฟ่น่ารักๆ มากมาย ทุกเพศทุกวัยที่อยากทันสมัย ต้องแวะมาเที่ยวที่นี่

แม้แต่ดารานักร้อง หรือไอดอลบนโลกโซเชียลดังๆ มากมาย ยังต้องแวะมาถ่ายรูปเช็กอิน ที่สำคัญน่าชื่นชมรัฐบาลดิจิทัลของญี่ปุ่นที่ให้การสนับสนุนเต็มที่ผ่านโลกโซเชียลมีเดีย รวมถึงยังจัดรายการทีวีของรัฐเผยแพร่ความสามารถของผู้ประกอบการกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราวด้วย

แม้เสื้อผ้าหน้าผมที่ Kawaii ประโคมโหมแต่งกันในฮาราจุกุ อาจจะขัดใจพ่อแม่อยู่บ้าง แต่มันคือ Trend ของลูกหลานคนรุ่นใหม่ที่เราปฏิเสธไม่ได้ แถมยังสร้างรายได้แก่ผู้สร้างสรรค์โดยวิธีการที่ไม่ผิดกฎหมาย

ที่สำคัญน้องๆ Kawaii เขายังเก็บตังค์จัดหาเครื่องแต่งตัวกันเองด้วยครับ บางรายทำใช้เองกันจนดัง เลยทำออกมาขายเสียเลยก็มี เช่น เสื้อผ้า ขนตาปลอม หลายรายชอบทำเล็บ ก็กลายเป็นไอเดียสุดแจ๋วเลยมาเปิดร้านทำเล็บเป็นเรื่องเป็นราวกันเสียเลย น่าชื่นชมอย่างมาก

นี่เป็นตัวอย่างของการส่งเสริมให้เด็กทำในสิ่งที่เขาชอบเขาถนัดโดยใช้ความคิดสร้างสรรค์ในการสร้างธุรกิจเล็กๆ เพื่อหารายได้เลี้ยงชีพ ไม่จำเป็นต้องไปเป็นลูกจ้างใคร เชื่อหรือไม่ว่าจนหลายๆ ธุรกิจขยับขยายขนาดขึ้นและเติบโตอย่างมั่นคงอย่างน่าทึ่ง

น่าสนใจนะครับ เพราะในโลกและชีวิตจริงการเรียนการสอนทางการศึกษาไม่ได้มีแค่ สายวิทย์ สายศิลป์ หรือสายอาชีวะ เหมือนเมื่อสี่สิบหรือห้าสิบปีก่อนอีกต่อไปแล้ว ความคิดสร้างสรรค์ต่างหากที่ไม่มีสอนกันในตำรา หรือในโรงเรียน แต่ต้องสร้างขึ้นด้วยตัวของตัวเอง