ความเปลี่ยนแปลง

โดย...ชาลอต โทณวณิก  ที่ปรึกษากรรมการผู้อำนวยการใหญ่ ด้านสื่อสารองค์กร บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน)

กลับมาจับปากกาอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนานด้วยภารกิจที่มากมายหลากหลาย และหนึ่งในภารกิจนั้นก็คือ การเป็นผู้จัดและพิธีกรหลักของรายการ AEC มีทางรวย ทางช่อง MCOT HD (ช่อง 30) ทุกวันอาทิตย์เวลา 11.00 น. ได้เริ่มทำรายการมาตั้งแต่ปี 2557 มาถึงปัจจุบัน ก็ 2 ปีครึ่งแล้ว

ด้วยความตั้งใจที่จะให้ผู้ชมได้รับประโยชน์สูงสุดจากรายการ จึงเน้นการออกไปยังสถานที่จริง โดยแกนของรายการคือ นำเสนอธุรกิจของคนไทย/ชาว ASEAN ที่ขยายไปสร้างความเติบโตในประเทศใน ASEAN

ต้องถือว่าดิฉันโชคดีมากที่ได้ไปเห็นประเทศต่างๆ โดยเฉพาะใน CLMV ตั้งแต่บางประเทศที่ยังไม่เปิดประเทศ จึงทำให้ได้เห็นพัฒนาการมาตลอด

ประเทศหนึ่งที่ถือว่ามีความเปลี่ยนแปลงอย่างมากและก้าวกระโดด แน่นอนไม่พ้น “เมียนมา” (ซึ่งตอนนี้ทางนางอองซานซูจี บอกว่า จะเรียก Myanmar หรือ Burma ก็ได้) ไทยเราก็มาเรียกว่าเมียนมาแล้ว

ความเปลี่ยนแปลงในช่วง 4 ปีที่ได้ไปเห็น นับตั้งแต่การเลิกการจำกัดจำนวนรถ ทำให้ประชาชนทั่วไปไม่สามารถที่จะมีรถยนต์ได้ คนที่จะมีรถยนต์ได้นั้นจะต้องเป็นบรรดาทหารหรือผู้มีอิทธิพลเท่านั้น และรถที่มีกันก็ไม่ได้เป็นรถยนต์หรูหรา โดยมากจะเป็นรถยนต์มือสองที่มีอายุการใช้งาน 10 ปี

ก.ย. 2554 เมียนมาให้ผู้ที่มีรถยนต์ส่วนตัวที่มีอายุใช้งานมากกว่า 40 ปี สามารถเปลี่ยนเป็นรถคันใหม่ และยกเลิกทะเบียนรถยนต์เดิมมากกว่า 5.5 หมื่นคัน โดยหลังจากนั้นทำให้รถยนต์เข้ามามากถึง 2.5 แสนคัน ทำให้จราจรในย่างกุ้งติดขัดอย่างหนัก

ช่วงเปลี่ยนผ่านในเบื้องต้น จะเห็นรถยนต์ซึ่งเป็น Taxi มือสอง จากญี่ปุ่นมากมาย เพราะสามารถนำรถเข้ามาใช้เป็น Taxi ได้ ดังนั้นวันนี้เราจึงเห็นรถ Taxi เกลื่อนย่างกุ้ง แต่อาจจะเป็นรถบ้านไม่ใช่รถโดยสารซะงั้น

สิ่งที่เห็นได้ชัดมากๆ คือ ศูนย์การค้าดั้งเดิมของกรุงย่างกุ้ง ซึ่งก็ไม่ใหญ่นัก จะไม่มีที่จอดรถ เพราะไม่เคยคิดว่า วันหนึ่งคนทั่วไปจะมีสิทธิที่จะมีรถยนต์ได้ แต่วันนี้ที่จอดรถกลายเป็นสิ่งจำเป็น 

ณ วันนี้เราได้เห็นโชว์รูมรถยนต์ใหม่อยู่มากมายในย่างกุ้ง รวมถึงรถยนต์ระดับหรูก็มาร่วมวงด้วย

ความเปลี่ยนแปลงอีกประการหนึ่งคือเรื่องของ “การสื่อสาร” ช่วงที่ดิฉันเริ่มไปเมียนมานั้น เวลาจะไปครั้งหนึ่งต้องสั่งงานการไว้เรียบร้อยเลย เพราะไม่สามารถที่จะติดต่อใครได้ เนื่องจากไม่มีเครือข่ายระบบโทรศัพท์มือถือ และบรรดาไกด์หรือคนทั่วไปก็ไม่ค่อยมีมือถือเนื่องจากค่าเบอร์จะแพงมากเป็นหลักแสน ยังไม่รวมค่าใช้ ซึ่งราคาต่อนาทีแพงมาก

ภายหลังจากที่รัฐบาลเปิดให้สัมปทานโทรศัพท์เคลื่อนที่แก่ “อูรีดู” ของกาตาร์ และ “เทเลนอร์” ของนอร์เวย์ ทำให้คนใช้มือถือของเมียนมาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนประมาณ 6-7 ล้านคนในเวลา 2 ปี เราดูได้จากแม่บ้านชาวเมียนมาบ้านเราได้ นางจะทำงานกันไป พูดโทรศัพท์กันไปโดยเสียบหูฟัง ในประเทศเรายังมีขายซิมโทรไปเมียนมาราคาถูกด้วย

วันนี้นำร่องพูดเรื่องการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในช่วง 3-4 ปีผ่านมา เพราะจะยกให้เห็นว่า เราชอบคิดว่าเพื่อนบ้านเราโดยเฉพาะ CLMV ล้าหลังกว่าเราเป็น 10-20 ปี แต่เราอย่าลืมคิดว่า พัฒนาการของเค้าไม่จำเป็นที่จะต้องตามขั้นตอนเราจาก ก ไก่ ถึง ฮ นกฮูก เค้าสามารถเรียนลัดได้เลย

นอกจากนั้นประเทศเพื่อนบ้านอาจจะไปได้ดีกว่าเรา เพราะเขานำข้อผิดพลาดที่เคยเกิดกับเราไปเป็นบทเรียนที่จะไม่ทำให้เกิดความผิดพลาดนั้นๆ เหมือนที่เคยเกิดในบ้านเรา