ทำได้แล้ว

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

พายุหว่ามก๋อผ่านพ้นไปแล้ว ฟ้าก็เหมือนสะเด็ดน้ำทันที

สิ่งที่ต้องเผชิญก็คือวิกฤตภัยแล้งที่หนักหน่วง โดยจะลากยาวไปถึงปีหน้า

มาตรการที่ต้องทำคือการประกาศแผนฉุกเฉินเพื่อรับมือวิกฤตภัยแล้ง

แต่ทั้งหมดก็ถือว่ายังไม่พอ โดยสิ่งที่จำเป็นต้องทำอีกคือแผนระยะยาว โดยเฉพาะการปฏิรูประบบน้ำเพื่อการเกษตร

จะปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ หรือเกิดความผิดพลาดจากการบริหารจัดการน้ำไม่ได้อีก

ถ้าไม่มีน้ำ เกษตรกรก็ไม่มีรายได้ กลายเป็นคนจนซ้ำซาก ก่อให้เกิดปัญหาความแตกต่างของชนชั้น

เงินต่างๆ ที่ใส่เข้าไปในชนบทก็เป็นเพียงการบรรเทาปัญหาเฉพาะหน้า ไม่ได้แก้ปัญหาจริงจังสักที

รัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา จึงจำเป็นต้องปฏิรูประบบน้ำเพื่อการเกษตร แก้ปัญหารากฐานของประเทศ

ขั้นแรก ต้องหาน้ำมาเติมในเขื่อนหลักให้ได้

ที่มีโครงการศึกษามานานแล้ว อาทิ นำน้ำจากแม่น้ำสาละวินมาเติมในเขื่อนภูมิพล เอาน้ำจากแม่น้ำโขงมาเติมในเขื่อนสิริกิติ์ หรืออ่างในภาคอีสาน

การดึงน้ำเข้ามาจะใช้วิธีดูดจากแม่น้ำสาขาย่อยที่อยู่ในไทย จึงหลีกเลี่ยงปัญหาระหว่างประเทศ

แต่ปัญหาใหญ่ก็คือการไม่ตัดสินใจ ไม่เดินหน้า จนแล้งซ้ำซาก ท่วมซ้ำซ้อนอย่างนี้

ขั้นตอนที่ 2 ต้องสร้างชลประทานระบบท่อ ขยายพื้นที่การเพาะปลูกพืช และลดการสูญเสียน้ำ ทำให้มีการใช้น้ำอย่างมีประสิทธิภาพ

และขั้นตอนสุดท้ายก็คือการใช้ระบบชลประทาน ปรับเปลี่ยนการปลูกพืช หากพืชชนิดใดปลูกไม่ได้ราคาก็ไม่ให้ปลูก ไม่เช่นนั้นจะไม่ได้ใช้น้ำ

ทั้งหมดถ้าทำสำเร็จจะสร้างคุณูปการให้กับแผ่นดินอย่างใหญ่หลวง เมืองไทยถ้าไม่มีการเกษตรก็ไปไม่รอด ถ้าไม่มีน้ำ ก็ไปไม่เป็นอย่างที่เห็นกันอยู่

การปรับโครงสร้างเศรษฐกิจโดยเดินตามก้นฝรั่งต้องเลิกคิดได้ หันกลับมายังสิ่งที่เราแข็งแกร่งที่สุด นั่นคือการเกษตร และมีน้ำเป็นหัวใจสำคัญ

แม้จะใช้เงินกี่หมื่นกี่แสนล้านก็ต้องทำ ทีไปสร้างระบบรถไฟฟ้า สารพัดโครงการ ทำไมสร้างระบบน้ำเพื่อการเกษตรไม่ได้

มีอำนาจแล้วอย่าเสียของ

ลูกหลานจะมาด่าภายหลัง ว่าดีแต่พูด แต่ไม่ทำสักที