ยึดมาตรา 35

โดย...เลอลักษณ์ จันทร์เทพ

รัฐธรรมนูญฉบับที่เรียกได้ว่าเป็นฉบับเพื่อประชาชน หรือ “พลเมืองเป็นใหญ่” กลายเป็นเพียงฝันค้าง เพียงเพราะการประเมินสถานการณ์ของผู้มีอำนาจที่เกิดอาการกลัวคนไม่รัก คนไม่เอาด้วย หากปล่อยให้ร่างรัฐธรรมนูญที่มีเนื้อหาที่ทำให้ภาคการเมืองเสียประโยชน์ไปสู่ขั้นตอนทำประชามติ

โดยกลัวว่าประชาชนที่ยึดโยงกับพรรคการเมืองใหญ่จะโหวตคว่ำ แล้วสะท้อนเป็นลายลักษณ์อักษรกลายเป็นเครื่องมือวาทกรรมทางการเมืองว่า “ประชาชนไม่เอาด้วยกับ คสช.” นั่นคืออำนาจความชอบธรรมที่ได้จากประชาชนจะหมดลง

ดังนั้น การร่างรัฐธรรมนูญที่จะคลอดออกมาจากคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ 21 คน ที่ คสช.เป็นผู้แต่งตั้งขึ้นจึงมีความสำคัญมากว่าจะร่างอย่างไรให้ผ่านประชามติ เพราะในรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2557 ไม่ได้เขียนเผื่ออนาคตไว้ว่า หากไม่ผ่านประชามติในขั้นตอนนี้อีกจะทำอย่างไร

แต่ที่เขียนไว้ชัดเจนคือระหว่างจัดทำร่างรัฐธรรมนูญ ให้รับฟังความคิดเห็นของ คสช. ครม. สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) และประชาชน โดยให้นำมาตรา 35 มาบังคับใช้โดยอนุโลม

ประเด็นสำคัญอยู่ที่มาตรา 35 ที่บัญญัติไว้ว่าต้องจัดทำร่างรัฐธรรมนูญให้ครอบคลุมเรื่องต่างๆ 10 ประการ อาทิ กลไกการตรวจสอบและควบคุมอำนาจรัฐ กลไกที่จะผลักดันให้มีการปฏิรูป กลไกป้องกันการบริหารราชการแผ่นดินที่มุ่งสร้างความนิยมทางการเมืองที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อระบบเศรษฐกิจของประเทศและประชาชนในระยะยาว ซึ่งทุกประเด็นคือการกำหนดทิศทางในการร่างรัฐธรรมนูญให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ของผู้มีอำนาจปัจจุบัน

ดังนั้นทุบโต๊ะเลยว่า ไม่ว่าจะร่างรัฐธรรมนูญออกมาอีกกี่ครั้ง แนวทางกติกาจะไม่ต่างไปจากเดิม แต่ 21 มือร่างรัฐธรรมนูญชุดปะผุจะทำอย่างไรให้กติกาบ้านเมืองออกมาเป็นที่ยอมรับและเกิดความขัดแย้งน้อยที่สุด