เสียงส่วนใหญ่

โดย...เลอลักษณ์ จันทร์เทพ

คงไม่มีใครโต้แย้งความคิดที่ว่า “ความเห็นต่างคือที่มาของความเจริญ” แต่ความเห็นต่างนั้นจะต้องอยู่บนหลักการของผู้มีอารยะมีเหตุและผล ไม่ใช่อยู่บนพื้นฐานทางอารมณ์ หรืออยู่บนผลประโยชน์ส่วนตน

ขณะเดียวกัน ความเห็นแตกต่างก็มีจุดตัดสินภายใต้กฎกติกาเดียวกัน ยิ่งต่างกล่าวอ้างยึดถือความเป็นประชาธิปไตยด้วยแล้ว ย่อมต้องเคารพเสียงส่วนใหญ่ เมื่อผลออกมาอย่างไรต้องยอมรับ มิใช่ดื้อรั้นนำเสียงส่วนน้อยไปปลุกระดมสร้างความวุ่นวายอย่างไม่รู้จบ  

สถานการณ์เช่นนี้กำลังเดินไปสู่จุดนั้น นับตั้งแต่สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) นัดลงมติร่างรัฐธรรมนูญในวันที่ 6 ก.ย. หาก สปช.เห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญ ขั้นต่อไปนำไปสู่การลงประชามติโดยประชาชนต่อไป

ทว่าก่อนที่ร่างรัฐธรรมนูญจะนำไปให้ประชาชนลงมตินั้น เริ่มมีความเคลื่อนไหวจากนอกสภา โดยบรรดาผู้มีอิทธิพลทางการเมืองออกมาแสดงจุดยืนต่อร่างรัฐธรรมนูญแตกต่างกันไป ดังเห็นได้จาก สุเทพ เทือกสุบรรณ เลขาธิการ กปปส. ตั้งโต๊ะแถลงข่าวต่อสื่อมวลชน ประกาศจุดยืน กปปส.ต่อร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ว่า “เป็นร่างรัฐธรรมนูญดีพอที่จะนำเสนอให้ประชาชนเพื่อลงประชามติตัดสินใจขั้นสุดท้าย”

วันถัดมาถึงคราวแกนนำพรรคเพื่อไทย นำโดย พล.ต.ท.วิโรจน์ เปาอินทร์ รักษาการหัวหน้าพรรคเพื่อไทย เปิดที่ทำการพรรคเพื่อไทยตั้งโต๊ะแถลงบ้างว่า “จุดยืนของพรรคเพื่อไทยอยากให้ สปช.โหวตไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ เพราะเห็นว่าเป็นร่างรัฐธรรมนูญที่กดหัวประชาชน จะสร้างความเสียหายแก่ประเทศ”

ทุบโต๊ะว่า หากผู้นำความเห็นต่าง 2 ขั้วการเมืองใหญ่ร่วมกันแสดงความคิดเห็นในจุดยืนของตัวเอง แต่อยู่ในกรอบที่สร้างสรรค์ เมื่อมีผลตกผลึกแล้วต่างยอมรับต่อเสียงข้างมาก ประเทศไทยจะเดินไปถึงจุดเปลี่ยนไปทางที่ดีขึ้น แต่หากยังไม่ยอมรับแล้วเดินเกมใต้ดินอ้างประชาชนบังหน้า สุดท้ายประเทศจะไม่พ้นวงจรอุบาทว์