คิดแบบยิว

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

โครงการที่น่าสนใจของกระทรวงพลังงาน ก็คือนโยบายส่งเสริมการผลิตรถยนต์ไฟฟ้าในเขตเมือง โดยจะมีการออกเงื่อนไขส่งเสริมการลงทุนผลิตรถยนต์ไฟฟ้า โดยคาดว่าไม่เกิน 5 ปี จะได้เห็นการผลิตรถยนต์ไฟฟ้าในไทย

รถยนต์ไฟฟ้าคือเป็นแนวโน้มของโลกก็ว่าได้ เพื่อลดมลภาวะเป็นพิษ รวมไปถึงลดการใช้น้ำมัน

และถ้าสืบสาวราวเรื่องแล้ว ต้นกำเนิดรถยนต์ไฟฟ้าเป็นสิ่งที่น่าสนใจ โดยต้นกำเนิดมาจากการผลักดันของอิสราเอล

การที่อิสราเอลเอาจริงเอาจังกับรถยนต์ไฟฟ้า ไม่ใช่เรื่องสิ่งแวดล้อม หรือเรื่องเศรษฐกิจ แต่เป็นความมั่นคงของชาติ

อิสราเอลรบกับอาหรับมาตลอด โดยกลุ่มอาหรับมีอาวุธสำคัญคือน้ำมัน ที่สร้างความร่ำรวย เป็นรากฐานความแข็งแกร่งด้านอื่นๆ อิสราเอลจึงต้องหาอาวุธที่ตอบโต้อิทธิพลของน้ำมัน และมาลงเอยที่พลังงานไฟฟ้า โดยเฉพาะรถยนต์ไฟฟ้า

ไม่เพียงแต่ต้นแบบรถยนต์ไฟฟ้าเท่านั้นที่อิสราเอลริเริ่มและผลักดัน  แต่ยังขยายไปถึงเรื่องอื่นๆ โดยที่สำคัญก็คือเทคโนโลยีการผลิตแบตเตอรี่ไฟฟ้าที่จุไฟได้มาก ใช้งานได้นาน น้ำหนักเบา

นอกจากนั้น ยังรวมถึงการตั้งเครือข่ายปั๊มชาร์จไฟฟ้ากระจายทั่วประเทศ คล้ายๆ ปั๊มน้ำมัน เพื่อรองรับการชาร์จไฟของผู้ขับขี่

ที่เป็นทีเด็ดก็คือแนวคิดที่ว่า หากขับรถเข้าปั๊มจะเลือกได้ว่าจะชาร์จไฟ หรือเปลี่ยนแบตเตอรี่ลูกใหม่ที่บรรจุไฟเต็มเปี่ยม ไม่ต้องเสียเวลาชาร์จไฟอีก ซึ่งหมายถึงการสร้างมาตรฐานกลางของแบตเตอรี่ ฯลฯ ตามมาอีกบานตะเกียง

เมื่อไม่นานนัก บริษัทสัญชาติอิสราเอลนำนาโนเทคโนโลยีมาใช้สำหรับการชาร์จแบตเตอรี่มือถือที่กินเวลาแค่ 30 วินาที  ซึ่งจะเป็นสิ่งที่เชื่อมต่อกับรถยนต์ไฟฟ้าอย่างแน่นอน

เท่ากับว่าสิ่งที่อิสราเอลทำก็คือการผลักดันให้เกิดธุรกิจรถยนต์ไฟฟ้าเผยแพร่ไปทั่วโลก โดยบรรทัดสุดท้ายที่จะเกิดขึ้นก็คือการลดอิทธิพลน้ำมันของบรรดาชาติอาหรับ

มองวิธีคิดแบบอิสราเอล แล้วหันมามองบ้านเรา ที่ทำอะไรก็มักหวังผลระยะสั้น

มันห่างไกลกันจริงๆ