บ้านบนดอย

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

อยากมีบ้านบนดอยจริงๆ เมื่อได้ยิน ม.ร.ว.สุขุมพันธ์ุ บริพัตร ผู้ว่าฯ กทม. แถลงเรื่องฝนตกและน้ำท่วมเมื่อวานนี้

ประเด็นที่ชาวบ้านบ่นเรื่องน้ำท่วมเพราะว่าเกิดความเดือดร้อนไม่ใช่เฉพาะสุขุมวิท พระรามเก้า หรือในห้างสรรพสินค้าอย่างที่ ม.ร.ว.สุขุมพันธ์ุ ยกขึ้นมา แต่ความเดือดร้อนกระจายออกไปทั่ว กทม.

แม้แต่กลางถนนสายหลัก เมื่อฝนตกน้ำก็ท่วมทันที

การที่อธิบายว่าไม่สามารถประเมินถึงเหตุการณ์ฝนหลงฤดูและตกมากเกินก็เป็นเหตุผลที่ฟังได้

ทว่าสิ่งที่ชาวบ้านอยากเห็นก็คือเมื่อฝนตกแล้ว น้ำต้องไม่ท่วมอย่างที่เป็นอยู่ เนื่องจากฝนตกหน้าแล้งและก็ไม่ใช่พายุเข้า แต่กลับเห็นน้ำท่วมตำตา

ตั้งแต่วันอังคารฝนตก น้ำก็ท่วม พอถึงวันพุธเย็นฝนตกอีก น้ำก็ท่วมอีกให้เห็น

ถึงแม้ กทม.ระบุว่า จะระบายน้ำได้ในเวลา 1-2 ชั่วโมง ยกเว้นแยกอโศกมนตรี ที่ต้องใช้เวลาระบาย 3 ชั่วโมง แต่ทว่าผลกระทบที่ต่อเนื่องมันไม่เกิดขึ้นแค่ 1-2 ชั่วโมง

เอาแค่การเดินทางของคนที่กำลังอยู่กลางถนนหรือจะกลับบ้าน ไม่ใช่เวลาแค่การระบายน้ำเท่านั้น แต่ต้องบวกขึ้นไปอีกมากโข

และสิ่งที่อยู่ในใจคนก็คือ ฝนตกหน้าแล้งน้ำไม่ควรจะท่วม เพราะน้ำเหนือก็ไม่มี น้ำทุ่งก็ไม่เกิด มีแต่น้ำท่วมขังเท่านั้น

แล้วอันดับแรกที่ชาวบ้านต้องนึกถึงก็ต้องเป็น กทม.  เพราะฝนตกหน้าแล้งแล้วน้ำดันท่วมคือปัญหาจากการระบายน้ำของ กทม. และเป็นปัญหาของ ม.ร.ว.สุขุมพันธ์ุ

จะไปบอกว่าฟ้า ฝน หล่นมาผิดฤดู ทั้งๆ ที่ประเมินกันว่าจะเกิดภัยแล้งขนาดหนักก็ได้ หรือจะบอกว่าไม่พร่องน้ำในคลองเพราะกลัวภัยแล้งก็ได้อีก แต่เมื่อเกิดฝนตกแบบที่ว่า แล้วน้ำท่วมแบบไม่คาดฝัน จะให้ยกย่องสรรเสริญกันเหรอ

และอย่าลืมว่าประชาชนเเลือกผู้ว่าฯ กทม. ก็เพื่อให้ช่วยมาดูแลทุกข์ ดูแลสุขร่วมกัน มีปัญหาก็สามารถอธิบายร่วมกัน แต่ใช่การอธิบายทำนองเราเป็นเมืองน้ำ เป็นเมืองฝน ไม่มีจุดเสี่ยงเลยคงไม่ได้ ถ้าไม่มีน้ำท่วมต้องไปอยู่บนดอย อีแบบนี้ขอประทานโทษว่าสุดที่จะทานทน

ฟังเสร็จ ทำให้ต้องนึกเสียดายคะแนนที่เลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม.ไปหลายครั้ง เพราะนึกว่าจะเลือกคนมาร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วย 

รู้งี้ไปอยู่บนดอยกาเลือกม้งยังดีเสียกว่า