กลบเกลื่อน

โดย...ธรรมสถิตย์ ผลแก้ว

เป็นเรื่องปกติของนักการเมืองถ้าไม่ใช่พวกเดียวกัน ก็มักจะสาดโคลนอีกฝ่ายไม่ดีอย่างนั้นไม่ดีอย่างนี้ น้อยครั้งหรือแทบไม่มีเลยจะกล่าวชื่นชมสนับสนุน 

ฉันใดก็ฉันนั้น กรณีเจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารสามารถจับกุมสองผู้ต้องหาก่อเหตุปาระเบิดหน้าศาลอาญา รัชดาฯ กรุงเทพ เมื่อค่ำวันที่ 7 มี.ค.ที่ผ่านมา 

พร้อมกับนำหนึ่งในผู้ต้องหามาแถลงข่าวเปิดเผยแผนการที่มากกว่าการปาระเบิดหน้าศาลอาญาแต่ถึงขั้นมีผู้บงการอยู่นอกประเทศคิดการใหญ่ป่วนรอบกรุงเทพมหานครอีกกว่า 100 จุด

ปรากฏว่าฝ่ายการเมืองสูญเสียอำนาจเผยแพร่ข้อความ “เหตุการณ์ปาระเบิดหน้าศาลเป็นการจัดฉาก” ถึงขนาดบรรดานักเคลื่อนไหวอาศัยใบบุญพรรค สามัคคีวาจา “รัฐบาลสร้างสถานการณ์เพื่อเบี่ยงเบนประเด็นจากการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจไม่ได้ผล” 

จากนั้นตั้งข้อสงสัยทำไมเจ้าหน้าที่รวบตัวได้เร็วเหลือเกิน ไม่เหมือนกรณีสยามพารากอน

ทั้งที่เบื้องหลังการทำงานเจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจได้มีการติดตามสะกดรอยตั้งแต่กรณีสยามพารากอนมาตลอดจนเข้าชาร์จและได้รับบาดเจ็บ หากจัดฉากทำไมต้องลงทุนยิงกันจนหนึ่งในผู้ต้องหาต้องไปนอนรักษารูกระสุนในโรงพยาบาลขนาดนั้น

แม้แต่ข้อมูลที่ยัังไม่มีการเปิดเผยเกี่ยวกับความสัมพันธ์เครือข่ายคนเสื้อแดงแต่ละกลุ่ม ซึ่งมักเข้าออกพัทยา ปทุมธานี ขอนแก่น  หรือหลักฐานภาพถ่ายการร่วมชุมนุมตั้งแต่ปี 2553 หากเป็นการจัดฉากแปลว่า รัฐบาล คสช.คงเข้าประตูย้อนเวลาไปเตรียมวางแผนป่วนเมืองตั้งแต่ปี 2553

ฉนั้น ทุบโต๊ะได้เลย ข้อสงสัยเป็นการจัดฉาก มักเป็นสูตรสำเร็จกลุ่มการเมืองจ้องดิสเครดิตฝ่ายตรงข้ามเพื่อกลบเกลื่อนพฤติกรรมอัปลักษณ์ที่จะมาถึงตัวมากกว่า