สังคายนา‘สายด่วน’

โดย...ชัยรัตน์ พัชรไตรรัตน์

กลายเป็นประเด็นให้ผู้คนในสังคมไทยพูดถึงเวลานี้ ต่อประเด็นที่มีช่างภาพอิสระรายหนึ่ง ต้องการหาภาพวิวทิวทัศน์สวยงามใจกลางกรุงมาอวดให้กับสายตาผู้คนได้ชื่นชม ด้วยการขึ้นไปบนตึกร้างสาทรยูนิคทาวเวอร์ เพื่อเก็บบรรยากาศความงดงามมาถ่ายทอด

แต่กลับต้องไปพบศพชายชาวฝรั่ง มาผูกคอเสียชีวิตในตึกร้างดังกล่าว บนชั้น 43 โดยไม่มีผู้ใดพบเห็น

ก่อนหนุ่มรายนี้ทราบชื่อ คือ ณัฐวัตร วเสถียร มีอาชีพเป็นเชฟทำอาหาร ซึ่งเป็นผู้พบศพดังกล่าว ได้รีบดำเนินการแจ้งสายด่วน 191 เพื่อร้องขอความช่วยเหลือในการนำศพชายชาวฝรั่งทราบชื่อภายหลัง คือ “สติกโยฮาน คริสเตียน แฮมมาซเทน” ชาวสวีเดน ลงมาจากคอนโดร้าง หลังพบว่าสภาพศพเริ่มเน่าเปื่อย

หากดูผิวเผินเรื่องนี้คงไม่ใช่ประเด็นใหญ่โตอะไรมากนัก หากไม่มีการโพสต์ลงในเว็บไซต์พันทิป พร้อมข้อความระบุตอนหนึ่งว่า “ผมวางสายแล้วกด 191 หาตำรวจสายไม่ว่าง โทรยังไงก็ไม่ติด”

ถ้อยคำดังกล่าวส่งผลให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเร่งตรวจสอบว่ามีสายแจ้งข้อความนี้เข้ามาจริงหรือไม่ ประการใด หรือเป็นเพราะความบกพร่องของระบบ

ก่อนที่ พล.ต.ต.ภาณุรัตน์ หลักบุญ ผู้บังคับการสายตรวจและปฏิบัติการพิเศษ ยืนยันชัดเจนว่าไม่มีหมายเลขตามที่ข้อความ
ระบุโทรเข้ามาแจ้งเหตุแต่อย่างใด

แม้เรื่องนี้จะเกิดจากความผิดพลาดในด้านเทคนิคหรืออย่างไรก็แล้วแต่ ทว่า ปัญหาในการติดต่อสายด่วนเพื่อแจ้งความเดือดร้อนได้ยากนั้น ถือเป็นที่กล่าวขานมานานนม

ไม่ใช่เฉพาะกับกรณีนี้เพียงอย่างเดียว ดังนั้น เมื่อเกิดประเด็นดังกล่าวแล้ว ก็ถึงเวลาสังคายนา เพื่อเป็นสายด่วนร้องทุกข์ประชาชน เฉกเช่นประเทศพัฒนาเขาได้กระทำกัน เพราะหากเพิกเฉยแล้ว ทุบโต๊ะ...เลยว่า สายด่วนคงไม่ต่างจากโทรเลข จึงขอฝากให้มาแก้ไขเพื่อประโยชน์ของประชาชนต่อไป