ระวังเหยียบกันตาย

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

สุดสัปดาห์นี้ มีเรื่องอยากจะเขียนถึงก็คืองานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ 19 ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 15-26 ต.ค.ที่ผ่านมา ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ โดยสมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย

ผมเองมีโอกาสไปเดินเลือกซื้อหนังสือเมื่อวันที่ 18 ต.ค. ช่วงบ่ายๆ ไปถึงก็ดีใจ เพราะคนล้นทะลัก มาเดินเลือกซื้อหนังสือมากมาย และมีทุกเพศ ทุกวัย

เรียกได้ว่างานประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม ที่จอดรถก็ไม่มี ต้องไปจอดในฝั่งโรงงานยาสูบ และนั่งรถสองแถวที่มีไว้บริการเข้ามา

และเหตุที่คนมามาก อาจเป็นเพราะมีการลดราคาหนังสือจูงใจ จนทำให้ทุกคนสามารถมีหนังสือติดไม้ติดมือกลับบ้านได้ง่าย

รูปแบบการจัดงานก็ค่อนข้างดี และมีกิจกรรมต่างๆ มากมาย นอกเหนือหนังสือที่มีให้เลือกซื้อ ก็ยังมีกิจกรรมบนเวที มีโครงการการกุศล เพียง 5 บาท ก็ร่วมสร้างคนคุณภาพได้ โดยสมทบทุนซื้อหนังสือบริจาคให้ศูนย์เด็กเล็กห้องสมุดที่ขาดแคลน

อย่างไรก็ตาม มีสิ่งที่น่ากังวลเกิดขึ้นก็คือ ความปลอดภัย โดยเฉพาะการจะเหยียบกันตาย

สถานที่จัดงานซึ่งดูเหมือนจะรองรับคนมากๆ เอาเข้าจริงกลับไม่พอเพียงเสียแล้ว หากนำปัจจัยด้านความปลอดภัยเข้ามาพิจารณาด้วย

สาเหตุเพราะการวางผังการจัดงาน เปิดพื้นที่ให้เช่าบูธจำนวนมากทำให้พื้นที่อื่นๆ ที่เหลือลดน้อยลง โดยเฉพาะทางเดินที่แคบมาก

บางช่วงพื้นที่ซึ่งเคยเป็นทางเดินปกติก็ยังไปจัดทำเป็นบูธหนังสือ บางจุดมีบูธทั้งสองฝั่งเอาเสียอีก รวมถึงมีการจัดเวทีขวางทางเดินด้วย ทำให้เกิดสภาพความแออัดมากขึ้น

บรรดาผู้ออกบูธยังมีกิจกรรมส่งเสริมการขาย อาทิ การชูป้ายบ้าง ทำพื้นที่สำหรับนักอ่านพบนักเขียนบ้าง ก็ยิ่งทำให้การจราจรติดขัดมากขึ้นไปกว่าเดิม

ถ้าใครมองจากชั้นบนๆ ลงมาจะเห็นสภาพคนกระป๋องอย่างชัดเจน

นี่หากจู่ๆ มีใครตะโกนขึ้นมาด้วยตกใจ วิ่งหนี หรือไฟไหม้ขึ้นมา เสียวเหลือเกินว่า จะเกิดรายการวิ่งเหยียบกันอย่างไม่รู้ทิศรู้ทาง โดยเฉพาะคนสูงอายุและเด็กยิ่งมีอันตรายที่เพิ่มขึ้น

ป้ายบอกทางหนีไฟ ประตูเข้าออก มองไปก็ไม่รู้จะออกทางซ้ายหรือจะออกทางขวา ถ้าใครไม่เคยมา คงหาทางไปได้ยากเต็มทน

ความปลอดภัยจึงน่าจะเป็นเรื่องสำคัญต้องคิดถึง พอๆ กับการจัดปริมาณบูธแสดงหนังสือให้มาก จัดกิจกรรมให้น่าสนใจ ฯลฯ

ถึงแม้งานจัดดีอย่างไร แต่ถ้ายังเป็นอย่างนี้ ก็น่ากังวลเหลือเกิน