ต้นทุนของประเทศ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ต้นทุนของประเทศกำลังเกิดขึ้น เมื่อบรรดาชาติตะวันตกต่างฟาดหัวฟาดหางเล่นงานไทย

ไล่ตั้งแต่สหรัฐอเมริกาตัดความช่วยเหลือทางทหาร เพิ่มความกดดันในบัญชีดำการค้ามนุษย์ ไปจนถึงสหภาพยุโรปหรืออียูที่ตัดความสัมพันธ์ไม่ส่งเจ้าหน้าที่ทางการเข้ามาพบปะ รวมถึงชะลอโครงการความร่วมมือต่างๆ

ทั้งหมดกลายเป็นต้นทุนของประเทศที่เกิดจากการปฏิวัติ

อย่างไรก็ตาม ถ้าเทียบกับต้นทุนที่เคยจ่ายไปแล้ว ต้นทุนครั้งใหม่จะถูกกว่าและมีโอกาสทำให้บ้านเมืองดีขึ้นกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ

อย่าลืมว่าระบบการเมืองที่ผ่านมา ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรง

อาทิ สร้างความแตกแยก ปลุกปั่นแบ่งแยกชนชั้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน จนใกล้เกิดสงครามประชาชน

การคอร์รัปชั่นโกงกินอย่างมโหฬาร โดยที่ปรากฏหลักฐานชัดคือการทุจริตโครงการรับจำนำข้าว

นโยบายประชานิยมนำอาเงินภาษี ไปสร้างฐานคะแนนเสียง แต่สร้างผลเสียต่อเศรษฐกิจ สร้างหนี้ก้อนโต ทำลายขีดความสามารถการแข่งขันของประเทศและทำให้สังคมอ่อนแอ เรียกหาแต่ประชานิยม

หรือกระทั่งการคืบคลานผูกขาดอำนาจ ทั้งด้านการเมืองและเศรษฐกิจก่อให้เกิดการรวมศูนย์ของกลุ่มผลประโยชน์ธุรกิจการเมืองอย่างชัดเจน

ยิ่งนานวันประเทศก็ยิ่งถลำลงสู่ก้นเหว

ทั้งหมดแม้อยู่ในสภาพเหมือนไฟไหม้บ้าน แต่คนในบ้านก็หมดปัญญาลุกขึ้นมาดับ แถมขัดแย้งกันเสียอีก จากการปลุกปั่นของมือต้นเพลิง

แล้วปรากฏว่ามีคนกลุ่มหนึ่งลุกขึ้นดับไฟ ใช้ไม้แข็งควบคุมปัญหาจนไฟที่กำลังไหม้อ่อนแรงลง

ชาวบ้านพากันอนุโมทนาเทคะแนนนิยมให้อย่างมากมาย

แต่ทว่าดันมีคนบ้านอื่นที่รู้จักกันมายืนชี้หน้าอยู่นอกรั้วแล้วบอกว่าที่กำลังทำอยู่ไม่ถูก ที่ต้องทำ คือให้คนในบ้านมาลงคะแนนเลือกตัวแทนของแต่ละฝ่ายก่อน แล้วค่อยมาคิดวิธีดับไฟในภายหลัง

ป่านนั้นก็คงวายวอดหมด

สภาพที่เกิดขึ้นเลยกลายเป็นว่า คนในบ้านดีใจที่ไฟจะดับลง แต่คนรู้จักดันมาก่อกวนโดยใช้มุมมองและผลประโยชน์ของตัวเองเป็นเกณฑ์ตัดสิน

นี่แหละคือต้นทุนที่ต้องจ่าย

ดังนั้นสิ่งที่ต้องกระทำคือการปฏิรูปประเทศให้สำเร็จ สำแดงให้บรรดาประเทศจอมจุ้นทั้งหลายจะได้สำเหนียกสักที ว่าคนอื่นมีสติปัญญาแก้ไขปัญหาและอย่ายุ่งเรื่องของคนอื่นนัก

เชิญก็ไม่ได้เชิญ แต่ชอบแหย่ปากกันเข้ามาเหลือเกิน